Ideaal voor een verwaterde paasvakantiedag: laat je koters samen met Ketnet-wrapper Nona de Noordzee ontdekken

Wapperende haren, een zeebriesje en het zonnetje dat over het dek van een boot speelt: je zou denken dat het al zomervakantie is, maar dit is wel degelijk wetenschap.

Daar zet Ketnet dit schooljaar immers op in. Het wil kleine Ketnettertjes onder andere inwijden in de wonderen van onze eigen, kleine Noordzee. En dat is met 'Zee in zicht' bijzonder goed gelukt.

Met Ketnet-wrapper Nona 't Jolle en acteur-presentator-muzikant Wim Opbrouck heeft Ketnet een duo te pakken waar je vanzelf vrolijk van wordt.

Elke aflevering begint aan het roer van de gele duikboot waarmee ze de Noordzee afvaren. Vragen ze zich tijdens die reis iets af – waar moeten al die vissen eigenlijk zo dringend naartoe, om maar iets te zeggen – dan gaat Nona op onderzoek uit. 

Ze is een plezier om aan het werk te zien, bijvoorbeeld wanneer ze met de hengel in de hand leert dat makrelen toch niet zo gek zijn van boterhammen met choco.

Opbrouck heeft dan weer zijn verzameling zeemansmutsen afgestoft voor zijn rol van duikbootkapitein Wilhelmus. Die zit hem als gegoten, en niet alleen door die stevige witte baard. Je zou zweren dat het niet zijn eerste televisierol is als grote kindervriend; met zoveel plezier speelt hij de luie kapitein die de woordspelingen laat knetteren.

Want 1 ding is zeker: een scenarist met een voorliefde voor woordgrapjes heeft zijn hart kunnen ophalen aan deze reeks. Aan het roer gaat het van tonijn met pruimen en een makreelschoolbus tot het sportpladijs, ZEEHBO-koffers en dozen vissues. Oké, je moet voor zoveel joligheid zijn, maar je voelt gewoon dat de makers hier plezier aan hebben beleefd.

Los van alle guitigheid steek je echt wel wat op van deze reeks, en niet per se alleen als kind. Er zitten zoveel weetjes in dat je zonder probleem een hele vakantienamiddag kan vullen met een zeequiz.

Dat is te danken aan de samenwerking met het Vlaams Instituut voor de Zee (VLIZ). Het is geen toeval dat Nona tijdens haar zoektochten steevast op het dek van het onderzoeksschip Simon Stevin belandt. Daar maakt ze kennis met een rist onderzoekers die allemaal een eigen (figuurlijke) uithoek van de Noordzee op hun duimpje kennen.

We komen te weten dat er 134 vissoorten in de Noordzee rondzwemmen (ook haaien), dat die zeker 8.000 jaar oud is (best nog jong voor een zee) en dat er 290 wrakken op de zeebodem liggen (ook vliegtuigwrakken uit de Tweede Wereldoorlog!). We maken zelfs een operatie op een vis mee (niet voor gevoelige zieltjes, misschien wel voor sushiliefhebbers).

Maar we leren ook wat aerosolen precies zijn en waarom die de zeelucht zo gezond maken, en ook hoe micro- en nanoplastics het zeeleven ontwrichten. 'Zee in zicht' schrikt er niet voor terug om de lat op een behoorlijke hoogte te leggen, en dat is verfrissend.

Wanneer het toch allemaal wat te ingewikkeld dreigt te worden, maken animatiefilmpjes het behapbaar – een glansrol voor Sien Eggers, die op onnavolgbare wijze haar stem leende aan een tekenfilmvis.

Oké, soms voelt 'Zee in zicht' wat als een promofilmpje voor het VLIZ. Het logo komt wel erg vaak in beeld, en de hele onderzoeksvloot wordt uitgestald, van de kleinste vaartuigen tot het uithangbord de Simon Stevin.

Maar eigenlijk mogen we ook gewoon trots zijn op het VLIZ. Het is de erfgenaam van het allereerste zeelabo ooit ter wereld, dat de hoogleraar Pierre-Joseph Van Beneden in 1843 oprichtte in Oostende. Vandaag de dag wordt er onderzoek van wereldklasse uitgevoerd. Dat beseffen we nog te weinig.

Dankzij 'Zee in zicht' stroomt al die kennis nu een beetje door naar de jongste generatie. Misschien brengen al die jonge onderzoekers in hun zwemvesten jouw kind wel op ideeën, en belandt het zelf ooit aan boord van de Simon Stevin?