In de buurt van Metz, in het noordoosten van Frankrijk, hebben onderzoekers op 3.600 meter diepte een natuurlijke waterstofbel aangeboord. Volgens het Franse energiebedrijf Française De l’Energie zou deze bel zich uitstrekken tot België, Luxemburg en Duitsland, en mogelijk tot 34 miljoen ton waterstof bevatten.
Mogelijk grootste natuurlijke waterstofreservoir ter wereld aangeboord in Frankrijk
Ann Willems
Gepubliceerd:
Drie jaar geleden ontdekten wetenschappers de waterstof al, maar nu bevestigt een diepe boring in het Franse plaatsje Pontpierre, bij Metz, dat het om een aanzienlijk reservoir gaat.
Volgens de onderzoekers zou het weleens kunnen gaan om het grootste natuurlijke waterstofreservoir ter wereld.
Koolstofvrije bron is welkom
Volgens Joannes Laveyne, postdoctoraal onderzoeker aan UGent, is waterstof in de ondergrond voortdurend aanwezig, maar wordt het meestal toevallig gevonden bij olie- of gasboringen.
Voor transport en verwarming lijkt waterstof intussen voorbijgestreefd, door de snelle evolutie van onder meer batterijen en elektrische systemen. Volgens Laveyne is het daarom niet minder belangrijk. "Waterstof is een zeer veelzijdig element dat in de industrie op grote schaal gebruikt wordt. Heel wat chemicaliën worden ermee gemaakt."
Wat is waterstof? Waterstof is een kleur- en reukloos gas. Het is het kleinste en lichtste van alle chemische elementen.
Het kan van nature aanwezig zijn in de aardbodem (witte waterstof) of geproduceerd worden uit aardgas (grijze waterstof) of door water met elektriciteit te splitsen in waterstof en zuurstof (elektrolyse, groene waterstof).
Waterstof wordt vandaag vooral gebruikt als grondstof in de chemische industrie, maar het kan ook dienen als brandstof en zelfs als 'natuurlijke batterij' om overschotten van elektriciteit op te slaan.
"Vandaag halen we die waterstof vooral uit aardgas of methaan, maar daarbij komt veel CO2 vrij. Aardgas bestaat uit waterstof en koolstof: we halen de waterstof eruit en de koolstof komt in de atmosfeer terecht. De huidige productie is dus zeer CO2-intensief. Een koolstofvrije bron van waterstof zou daarom zeer welkom zijn."
Zeer brandbare molecule
Wereldwijd wordt jaarlijks ongeveer 100 miljoen ton waterstof verbruikt. Tegen die achtergrond is een waterstofbel van 34 miljoen ton enorm. Omgerekend komt dit neer op circa 1.100 terawattuur (TWh) aan energie. Ter vergelijking: België verbruikt jaarlijks 80 TWh elektriciteit. Bovendien heeft geologisch waterstof het unieke voordeel dat het zich vaak spontaan opnieuw vormt, waardoor het potentieel een vrijwel onuitputtelijke energiebron is.
Er moeten nog nieuwe technieken ontwikkeld worden om geologisch waterstof op industriële schaal te winnen en te gebruiken
De mogelijke opbrengst van de Franse bel is volgens Laveyne interessant, maar het is nog onbekend hoe het gas veilig en economisch kan worden gewonnen.
"Waterstof is een erg kleine molecule, die door metalen leidingen kan dringen en zeer brandbaar is. Er moeten nog nieuwe technieken ontwikkeld worden om geologisch waterstof op industriële schaal te winnen en te gebruiken. "Een voordeel is wel dat de waterstofbel op land ligt: de nodige infrastructuur uitbouwen is daar eenvoudiger dan op zee."
Hoewel de ontdekking veelbelovend lijkt, waarschuwt Laveyne dat het verschil tussen het vinden van een bel en het daadwerkelijk inzetten op industriële schaal met andere woorden groot is. "Het kan een gamechanger zijn, maar er ligt nog een logistieke en technische uitdaging voor ons."
