Israël heeft voor het eerst een aanval uitgevoerd op Bandar Anzali, een havenstad in het noorden van Iran aan de Kaspische Zee. Volgens het leger gaat het om "een van de meest betekenisvolle aanvallen sinds de start van de operatie Brullende Leeuw", zoals Israël de oorlog noemt. De relatie tussen Teheran en Moskou zit daar mogelijk voor iets tussen.
Israël valt nu ook Iraanse havenstad bij Kaspische Zee aan (en dat heeft mogelijk alles met Rusland te maken)
Dieter Ceustermans
Gepubliceerd:
De Kaspische Zee is de grootste ingesloten zoutwatermassa ter wereld. Ze grenst in het zuiden aan het noorden van Iran en in het noordwesten bereikt ze ook een stukje kust van Rusland. Ze verbindt Iran met Turkmenistan, Kazachstan, Azerbeidzjan en dus vooral Rusland.
Tot nu toe bleef het Iraanse gebied aan de Kaspische Zee buiten schot, maar daar kwam eergisteren plots verandering in. Het Israëlische leger voerde met langeafstandsraketten een aanval uit op verschillende Iraanse schepen in de regio. Ook een commandocentrum van de Iraanse marine en een herstelplaats voor schepen in de havenstad Bandar Anzali werden verwoest.
Bij de aanval zouden tientallen schepen verwoest zijn. Die vormden volgens het Israëlische leger een gevaar omdat ze apparatuur aan boord hadden om het luchtruim te monitoren of torpedo's om onderzeeërs te treffen. In een bericht op hun website spreken de Israëlische strijdkrachten over "een van de meest betekenisvolle aanvallen sinds de start van operatie Brullende Leeuw". Toch een vreemde omschrijving voor wat op het eerste gezicht niet meer dan een achterhoedegevecht lijkt.
Aanvoerlijn van en naar Rusland
Volgens het Israëlische leger dienen de aanvallen vooral om de strategische en economische positie van Iran verder te verzwakken. Volgens sommigen is er meer aan de hand.
Het strategische en economische belang van de Kaspische Zee verzinkt in het niets in vergelijking met dat van de Perzische Golf (in het zuiden van Iran) en dan vooral de Straat van Hormuz, die zonder meer als een levensader voor de wereldeconomie mag worden beschouwd. Waarom dan al die moeite?
Misschien ligt de verklaring wel in wat de Oekraïense president Volodymyr Zelensky enkele dagen geleden zei in het Britse parlement: "3 jaar geleden ontving Rusland "shaheds" (drones, red.) van het Iraanse regime. Die zijn ontwikkeld om met lage kosten dure infrastructuur te kunnen vernietigen. Iran leerde Rusland hoe ze die drones konden lanceren en hoe ze hen konden produceren. Rusland heeft ze dan geüpgraded en nu hebben wij duidelijke bewijzen dat de Iraanse shaheds Russische componenten bevatten."
Met andere woorden: Zelensky zegt hier eigenlijk dat Iran niet langer drones exporteert naar Rusland, maar dat intussen het omgekeerde het geval is. Dan komt het vernietigen van de haveninfrastructuur in Bandar Anzali in een heel ander licht te staan.
Wat weten we?
Feit is: de Kaspische Zee is van cruciaal belang voor de handel tussen Iran en Rusland. Dus het viseren van doelen in de Kaspische Zee en het vernietigen van haveninfrastructuur deelt klappen uit aan zowel Iran als Rusland.
Ook weten we dat Rusland in 2023 daadwerkelijk begonnen is met het zelf produceren van shaheddrones en dat ze het Iraanse model daarbij grondig hebben uitgebreid en herzien. Een drone in Iran met Russische onderdelen erin komt dus wellicht ook uit Rusland.
Bovendien is het zeker dat er in het verleden al shaheddrones via de Kaspische Zee van Iran naar Rusland zijn vervoerd. Dus waarom zou nu het omgekeerde niet het geval kunnen zijn?
Volgens de Israëlische pers is het een uitgemaakte zaak dat hun leger daarom plots de Kaspische Zee viseert, maar het Israëlische leger zelf rept daarover met geen woord. Ook in Rusland blijft het oorverdovend stil, al hoeft dat laatste niet te verbazen.
Volgens de gereputeerde Amerikaanse denktank ISW (Institute for the Study of War) is het om al de bovenstaande redenen aannemelijk dat er Russische drones naar Iran zouden worden geëxporteerd, maar kan het voorlopig (nog) niet bewezen worden.
