Thomas uit Kontich zou op schoolreis vertrekken, tot bommen ontploften in Zaventem: "Het blijft onwezenlijk"

Terug naar 22 maart 2016. De toen 17-jarige Thomas Liefooghe staat samen met 97 andere leerlingen en 8 leerkrachten van het Sint-Ritacollege in Kontich klaar om op schoolreis naar Rome te vertrekken. Ze bevinden zich aan de incheckbalies wanneer de bommen ontploffen.

"De eerste ontploffing leek in eerste instantie op een ballon die kapot werd geprikt", blikt Thomas terug bij Radio 2 Middag in Antwerpen. "We beseften nog niet wat er aan de hand was. Maar bij de 2e explosie, die veel dichterbij was, zagen we een enorme vuurbal op ons afkomen. Toen wisten we: dit is ernstig."

Wat volgde, was pure chaos, gaat Thomas verder. "We begonnen meteen te lopen. Ik zag een leerkracht die de weg wees naar de landingsbaan. Onderweg was er paniek: mensen gilden, sommigen lagen op de grond. Ik ben zelfs een klein kindje tegengekomen dat aan het huilen was. Ik heb het opgeraapt en meegenomen terwijl we wegvluchtten."

Uiteindelijk raakt Thomas met een aantal medeleerlingen op de landingsbaan. Van daaruit werd de groep te voet geëvacueerd richting het centrum van Zaventem, waar ze uren later werden opgepikt.

De uren na de aanslagen waren bijzonder verwarrend, herinnert Thomas zich nog. "We wisten niet wie waar was. Sommige leerlingen en leerkrachten raakten gewond en waren naar het ziekenhuis gebracht. Het duurde lang voor er duidelijkheid kwam. Dat zorgde voor een heel beangstigend gevoel."

Thomas kon zijn ouders nog relatief snel bereiken om te laten weten dat hij veilig was, al raakte het netwerk al snel overbelast. Uiteindelijk keerde de groep terug naar school in Kontich, waar ze opvang en begeleiding kregen.

Zelf raakte Thomas niet fysiek gewond, enkele leerkrachten en medeleerlingen wel. Ook mentaal was de impact bijzonder groot. "Voor iedereen was het traumatisch, maar sommigen uit mijn jaar hebben het nog veel zwaarder gehad dan ik. Ik ken mensen die er fysieke en mentale gevolgen aan hebben overgehouden."

In mei 2022 werden de mentale gevolgen voor de medeleerlingen van Thomas bijzonder tastbaar. Shanti De Corte, een voormalige medeleerlinge, bleef kampen met zware angst- en paniekaanvallen na de aanslag. Met de steun van haar familie koos ze uiteindelijk voor euthanasie. "Dat heeft mij enorm geraakt", zegt Thomas.

Vandaag is Thomas 28 jaar en staat hij zelf voor de klas als leerkracht lichamelijke opvoeding in het lager onderwijs. Hoe beleeft hij 22 maart vandaag? "Elk jaar denk ik eraan terug. Het blijft iets onwezenlijks, een beladen datum. Maar ik heb het wel een plek kunnen geven, dankzij de steun van familie en vrienden."

Het vliegtuig nemen blijft moeilijk voor hem. "In 10 jaar tijd ben ik 2 keer opnieuw met het vliegtuig vertrokken, maar dat blijft lastig."

De aanslagen hebben zijn kijk op het leven veranderd. "Ik zie mijn leven nu als een extra kans. Ik probeer meer te waarderen wat er op mijn pad komt", besluit hij.