De Gentse dichteres Sandrine Verstraete is de winnares van de Herman de Coninckprijs, de grootste Vlaamse prijs voor poëzie. Ze is bekroond voor haar tweede bundel ‘Kamers’, waarin ze naar eigen zeggen de taal koestert én ermee worstelt.
Sandrine Verstraete wint Herman de Coninckprijs voor poëzie met 'Kamers': "Ik hou van taal als materie"
Kristien Bonneure
Gepubliceerd:
12 jaar geleden debuteerde Sandrine Verstraete met de dichtbundel ‘r mp’. Nu is haar tweede bundel bekroond met de Herman de Coninckprijs. ‘Kamers’ is volgens de jury "een bundel waarin door gulzige, zinrijke en benevelende stemmen wordt gezocht naar nieuwe taal, nieuwe vormen en nieuwe lichamen voor een verbrokkelde identiteit".
De bundel ‘Kamers’ zit in een roodbruine kaft, die aan "bakstenen of orgaanvlees" doet denken, vindt Sandrine Verstraete zelf. De titel slaat zowel op woonruimtes als op de kamers van het hart. "Ik hou erg van woorden die verschillende betekenissen hebben." Lichamelijkheid en architectuur zijn motieven die vaak terugkeren in de gedichten.
Op Klara licht Sandrine Verstraete (°1986) toe hoe ‘Kamers’ tot stand is gekomen. "Tussen mijn eerste en tweede bundel werkte ik een tijd als advocaat en had ik de literatuur de rug toegekeerd. Maar ik zocht een manier om het gevoel te vatten dat ik mijn taal kwijt was." Als advocate besefte Verstraete "hoe taal levens vormt, in dienst staat van systemen, hoe taal de maatschappij vormgeeft. Taal is niet neutraal".
Taal koesteren, maar er ook mee worstelen
Sandrine Verstraete, winnares Herman de Coninckprijs
Poëzie is haar manier om daarmee om te gaan: "Het is het mooiste medium en voor mij de enige manier om taal te gebruiken en om de zwakheden ervan bloot te leggen. Dat ondermijnen van de taal zit in mijn bundel 'Kamers'. Het gaat over het worstelen met taal, maar ook het koesteren ervan. Het is heel dubbel en je komt er niet uit."
5 volgeschreven notitieboekjes
Sandrine Verstraete werkt op een bijzondere manier aan haar poëzie, licht ze toe op Klara. Omdat ze op zoek was naar vrijheid in taal, liet ze de laptop links liggen en nam ze pen en papier ter hand. Het resultaat : "5 volgeschreven notitieboekjes met fragmenten, korte zinnen, concepten, scènes, alles door elkaar. Soms een zin die oplicht in een dom tv-programma of iets dat ik hoor in de tram."
Achteraf heeft Verstraete al die elementen "als kralen aaneengeregen tot een bundel. Het is uitgedacht als één geheel, geen verzameling gedichten die toevallig in een boek zijn samengekomen." Ook nu weer is Verstraete aan het 'sprokkelen' voor een volgende dichtbundel.
Opvallend in ‘Kamers’ zijn ook de vele zelfverzonnen woorden of neologismen: "Het is een spel met taal, het zoeken naar nieuwe klanken, het kauwen op woorden. Ik hou van taal als materie."
Sandrine Verstraete leest voor uit 'Kamers'
De Herman de Coninckprijs is de belangrijkste poëzieprijs in Vlaanderen, genoemd naar dichter Herman de Coninck (1944-1997). De prijsuitreiking vindt traditiegetrouw plaats op 21 maart, Wereldpoëziedag. Vorig jaar won de Nederlandse Maaike de Wolf met 'De dansvloer is van iedereen'.
Tegelijk wordt ook de bloemlezing 'De 44' uitgegeven, met 44 markante gedichten uit de selectie van het afgelopen jaar. Dat boekje is voor 5 euro te koop in de boekhandel. Daar kun je ook de gratis poster krijgen met een fragment uit 'Kamers' van winnares Sandrine Verstraete.
Regionaal nieuws uit Oost-Vlaanderen
Gepubliceerd:
