"Ik durf de familie niet aan te kijken, maar wil mijn oprechte excuses aanbieden." De 3 beschuldigden hebben het laatste woord gekregen op het proces over de dood van David Polfliet. De grote vraag die de jury nu moet beantwoorden: gaat het over roofmoord of slagen en verwondingen, met ongewild de dood tot gevolg?
Laatste woorden van de 3 beschuldigden: "Ik durf de familie niet aan te kijken, maar wil mijn oprechte excuses aanbieden"
Hanne Decré
Gepubliceerd:
Bijgewerkt:
De laatste woorden op het proces over de dood van David Polfliet waren voor de 3 jonge beschuldigden. K.B. wilde zich vooral graag naar de familie richten: "Ik durf hen niet zo goed aan te kijken. Ik besef wat ik gedaan heb en zal mijn verantwoordelijkheid nemen. Ik besef dat de familie mij haat, ik zou hetzelfde zijn. Maar ik wil toch mijn oprechte excuses aanbieden, ook al zullen ze die niet aannemen."
L.N. wil nog toevoegen dat het "nooit de bedoeling geweest is dat er een dodelijk slachtoffer zou vallen". "Ik heb veel spijt."
Ik besef dat de familie mij haat, ik zou hetzelfde zijn. Maar ik wil toch mijn oprechte excuses aanbieden, ook al zullen ze die niet aannemen
K.B.
Ook R.P. wilde zijn excuses aanbieden. "Ik heb tijdens het proces gezien dat hij helemaal niet de persoon was waarvoor ik op 5 maart daarheen ben gegaan. Ik durf hen niet aan te kijken, ik schaam mij", zucht hij. "Ik wil mijn excuses aanbieden aan de familie, aan de vrienden. Dat ik een goed persoon van jullie heb afgenomen. (...) Echt waar, het spijt mij uit het diepste van mijn hart."
Jury in beraad
Na die woorden is de jury in beraad gegaan. Daar moeten ze antwoorden op 36 schuldvragen (12 per beschuldigde). De belangrijkste? Is er sprake van roofmoord (in juridische termen: diefstal met geweld, met doodslag als verzwarende omstandigheid) of is er sprake van slagen en verwondingen, met ongewild de dood tot gevolg?
Het antwoord op die vraag kan en zal een groot verschil maken voor de jonge beschuldigden K.B., L.N. en R.P., als het dan over de strafmaat gaat (en daar zal het morgen waarschijnlijk over gaan).
Op deze laatste procesdag is alvast duidelijk geworden dat de aanklager lijnrecht tegenover de advocaten van de beschuldigden staat.
Om te spreken over roofmoord moet er sprake zijn van een diefstal, van doodslag en bestaat er daartussen een causaal verband. Dat is er, zegt de aanklager. Dat is er helemaal niet, repliceren de advocaten van de beschuldigden.
Is er sprake van diefstal?
Het wordt misschien wel dé hamvraag tijdens dit proces: hadden de 3 beschuldigden het plan om David Polfliet die fatale 5e maart 2021 te beroven en hebben ze iets gestolen?
Ja, zegt de procureur. Volgens hem is er "geen twijfel mogelijk dat ze de intentie hadden om hem te bestelen".
De aanklager wijst daarvoor vooral naar de telefoons die ze voor de feiten pleegden en naar de verklaringen van de beschuldigden en van hun entourage. "Alle 3 bevestigden ze die plannen: ze wilden hem beroven en de buit stelen."
Vraag is dan of ze effectief iets gestolen hebben? Want ze hebben niets meegenomen van de plek van de feiten. "Maar", zo zegt de aanklager. "Op het ogenblik dat er iets wordt afgenomen, is er sprake van een diefstal." En dat gebeurde: de gsm werd uit de zakken van Polfliet genomen en exact 34 meter verder op straat kapotgegooid en dubbelgeplooid, om daarna op de treinsporen gegooid te worden.
"Plaats u eens in David zijn plaats", richt hij zich tot de jury. "Jullie lopen op straat, 's nachts, en plots worden jullie omsingeld door 3 personen, die donker gekleed zijn en wapens hebben. Jullie worden geschopt, geslagen, neergestoken. Iemand zegt om het te filmen, een ander doorzoekt je zakken. Ze lopen weg en maken je gsm kapot. Dan kan je toch moeilijk zeggen dat iemand geen mededader is van een diefstal."
Meer nog: "Ze hebben de laatste kans van David ontnomen om nog naar de hulpdiensten te bellen. Dat was zijn laatste levenslijn."
Ze hebben de laatste kans van David ontnomen om nog naar de hulpdiensten te bellen. Dat was zijn laatste levenslijn
Aanklager
Nee, klinkt het dan weer bij de advocaten van K.B., L.N. en R.P..
"Er is al veel over gezegd, maar iedereen gaat over de kern van de zaak. En weet u wat de kern is? Bij een diefstal moet er een onwettig voordeel zijn ten nadele van het slachtoffer. Dat is hier toch niet het geval? Dat klopt toch niet in het hele verhaal? De hulpdiensten bellen of proberen bellen, kan nooit een voordeel zijn. Op het moment dat die telefoon genomen is, heeft R.P. maar 1 bedoeling: de hulpdiensten bellen", klinkt het bij Gregory Everaert, die K.B. bijstaat.
"Die gsm is al op dag 1 gevonden", benadrukt hij nog.
Eenzelfde verhaal klinkt in het korte pleidooi van de advocaat van L.N. "Er was sprake van 50 euro, die lag in de wagen van David Polfliet. En die is niet gestolen. Er is geen diefstal gebeurd", benadrukt Dirk De Maerschalck. "De gsm is genomen om de hulpdiensten te bellen, niet om te stelen."
"Als dit dossier een roofmoord is, betekent het dat R.P. de gsm wou stelen en David Polfliet bewust heeft doodgestoken, zodat hij die kon stelen. Op het moment dat David in zijn armen ligt te sterven, zegt R.P.: 'Bel de ambulance', pakt hij die gsm in de hoop dat L.N. belt. Van diefstal kan nooit sprake zijn", vult Sanne De Clerck, advocate van R.P. aan.
Ook volgens haar was het plan duidelijk: "Een pedo een lesje leren. Er was toen een totaal geschifte rage aan de gang, om pedo's te exposen. Dit is niet het proces van David Polfliet, het is niet aan ons om te oordelen of hij wel of geen pedofiel is. Het enige waarom dat relevant is, is dat het in het hoofd van die jongens speelde."
Er is geen diefstal gebeurd
Dirk De Maerschalck - advocaat L.N.
Is er sprake van doodslag?
De andere belangrijke vraag die de jury zal moeten beantwoorden: is er sprake van doodslag? Dat wil zeggen: hadden de 3 beschuldigden de bedoeling om David Polfliet te doden?
Ja, benadrukt de aanklager opnieuw. "Dit is geen ongelukkige samenloop van omstandigheden. Dit was een doelbewuste aanval."
Zo was de plek van de feiten "zeer bewust gekozen", benadrukt de aanklager. "Er was geen bewoning, er waren geen camera's en het was pikdonker. De bedoeling was om David te isoleren en hem in de val te lokken, dus hebben ze een plek gezocht waar niemand voorbijkomt."
Ook de zwarte kledij van de beschuldigden onderstreept volgens de procureur dat argument, net als de wapens en het brute geweld dat gebruikt is. "Ze hadden alledrie een wapen bij: L.N. een BB-gun, de anderen messen. En geen keukenmes om appelen te schillen hè."
"De aard van de verwondingen is niet voor interpretatie vatbaar. Er was sprake van stomp geweld op het hoofd en het aangezicht en er zijn 2 steekwonden. Het mes is eruit gehaald, en er is een 2e keer gestoken. Dat is geen reflex, dat is doelbewust. David had geen afweerletsels en ze hebben er alles aan gedaan zodat hij niet kon vluchten. Ze hebben hem geen enkele kans gegeven."
Daarna filmden ze het slachtoffer ook nog. "Een slachtoffer dat gefilmd wordt terwijl hij in een doodstrijd verwikkeld is. Dat is zelden gezien. Hij was nog bij bewustzijn. Wat moet er niet door zijn hoofd gegaan zijn? Dat moet een verschrikkelijk moment geweest zijn. Dat filmpje gaat door merg en been. En waarom? Om de laatste adem van David nog eens te herbekijken?"
Ze hebben heel bewust gekozen om David daar achter te laten en te laten leegbloeden. Ze konden hulp bieden, maar hebben niets gedaan
Aanklager
"Ze hebben heel bewust gekozen om David daar achter te laten en te laten leegbloeden. Ze konden hulp bieden, maar hebben niets gedaan. Het enige wat ze wilden doen, was hun eigen hachje redden. Ze wisten dat David ging sterven, op het moment dat ze wegliepen. Hebben ze iets gedaan om zijn leven te redden? Nee? Dan hadden ze het oogmerk om te doden. Hij was nog te redden op het moment dat ze wegliepen. Ze hebben hem minutenlang laten leegbloeden, op een ijskoude plaats, ver van iedereen. Er was een duidelijke intentie om te doden."
Nee, klinkt het opnieuw bij de advocaten van K.B. en L.N. "In een reflex wordt David Polfliet in het been gestoken, in het achterbeen", zegt Everaert. "Men kon steken in de buik, in de rug, in de nek. Maar hij heeft gestoken in het achterbeen, dat is niet bepaald de plek waar men steekt om te doden."
"Met mijn boerenverstand wil ik nog 1 vraag stellen. Mochten R., K. en L. David echt dood gewild hebben, waarom waren er dan geen bijkomende steken? Waarom zijn ze er blijven rondstaan en hebben ze achter de hulpdiensten gevraagd? Met 30, 40 of 100 steken heb je een intentie om te doden. Hier is 1 steek gegeven, om het gevecht te stoppen. Meer niet. Niemand heeft ooit zijn dood gewild."
Eenzelfde geluid klinkt bij De Clerck. "Als hij hem dood wilde, had hij wel ergens anders gestoken. In het hart, in de longen, maar niet in het been. R. heeft altijd gezegd: 'Ik dacht dat de benen niet dodelijk waren. (...) De diameter van een dijslagader is tussen de 6 en 10 mm, het hangt soms van millimeters af. Het is tragisch om vast te stellen dat het heel veel pech geweest is dat die is overgehaald."
"Hij had er nooit of te nimmer vooraf bij stilgestaan dat het hier zou kunnen eindigen. We kunnen niet stellen dat er een intentie was om te doden. Hij is naar David gedaan, heeft hem omgedraaid en gevraagd om wakker te blijven. David is in de armen van R.P. gestorven. Hij hoopte nog dat de hulpdiensten zouden worden gebeld. Waarom zou je dat hopen of zeggen dat hij moet wakker blijven als je hem dood wil?"
Als hij hem dood wilde, had hij wel ergens anders gestoken. In het hart, in de longen, maar niet in het been
Sanne De Clerck - advocaat R.P.
Is er een verband tussen die 2?
Volgens de aanklager is er een duidelijk verband tussen de diefstal en het dodelijke geweld. "Ze hadden op elk moment de roofoverval kunnen afblazen, voor of tijdens de feiten. Maar ze hebben gekozen om te blijven doorgaan."
"Ik vraag dan ook om K.B., L.N. en R.P. schuldig te verklaren aan diefstal met geweld, met doodslag", eindigt de aanklager.
Voor de advocaten van de verdediging is er geen sprake van diefstal of doodslag, en dus is er uiteraard voor hen ook geen causaal verband.
"Er is geen diefstal, er is geen doodslag. Eigenlijk kunnen we dan al niet meer van roofmoord spreken. En als je al zou vinden dat er wel sprake is van diefstal en doodslag, dan nog is het geen roofmoord. Want David is nooit neergestoken om zijn gsm te stelen", benadrukt Everaert. "Eigenlijk kom je dan op vrijspraak, maar dat willen we niet pleiten."
Wat voor hen dan hét sleutelwoord is? Paniek. "Het gaat niet om op de feiten te bekijken door de blik van een jurist, een neurochirurg of een ingenieur. Eigenlijk weten we wat hun idee was, ze hadden het een paar dagen eerder nog al eens gedaan (een diefstal met geweld in Kieldrecht, red.). Ze dachten: 'We doen het nog eens'. Nooit, never, jamais hadden ze kunnen denken dat het zo verkeerd zou lopen", benadrukt Everaert.
"Ze hebben er nooit bij stilgestaan dat David Polfliet niet zomaar op zijn knieën zou gaan. Er was geen plan B. Het ontaardt in een vechtpartij met wederzijdse slagen en het initiële plan valt in duigen. Vanaf dan is het 1 grote paniek, 1 grote chaos. Denk aan de laatste keer dat u in paniek was", vraagt hij aan de jury. "U blokkeert, denkt niet meer na."
"Het parket heeft 2,5 uur gepleit, en misschien een halve minuut over het causaal verband. Daar zit men met een probleem. Dat is gewoon onmogelijk, impossible."
De advocaten van K.B., L.N. en R.P. vragen om de feiten dan ook te herkwalificeren naar slagen en verwondingen, zonder de intentie om te doden, maar met de dood tot gevolg. "Ze hebben stomme dingen gedaan, maar geen roofmoord gepleegd", zegt De Maerschalck.
"Het gaat hier over 4 minuten en 38 seconden. Dat is heel belangrijk in het beraad. Om 21.56 uur stuurt David dat hij aan de bank is, om 22.01 wordt er aan de gsm gemanipuleerd om de hulpdiensten te bellen. Het is razendsnel gegaan. Nu zeggen we dat allemaal in het lang en het breed, maar het ging razendsnel."
Nooit, never, jamais hadden ze kunnen denken dat het zo verkeerd zou lopen
Gregory Everaert - advocaat K.B.
Regionaal nieuws uit Oost-Vlaanderen
Gepubliceerd:
