De magie is terug: waarom 'Pokopia' een van de beste Pokémongames ooit is

10 jaar na het wereldwijde succes van 'Pokémon go' heeft de grootste franchise ter wereld een nieuwe hit te pakken: reviews zeggen niet alles, maar op Metacritic moet 'Pokémon pokopia' in het lijstje van beste games van het jaar tot nog toe enkel 'Resident evil requiem' laten voorgaan.

Game Freak, het bedrijf dat al 30 jaar Pokémongames maakt, kreeg bij de ontwikkeling van 'Pokopia' hulp van Omega Force, de makers van onder meer 'Dragon quest builder 2'. Het resultaat is een mix van 'Animal crossing' en 'Minecraft' met een stevige Pokémonstempel.

Pokémon bestaat dit jaar exact 30 jaar, maar bewijst met dit spel dat het verhaal nog lang niet geschreven is. 3 redenen waarom Pokopia een van de beste Pokémongames ooit is.

Als liefhebber van simulatiegames als 'The Sims' en 'Jurassic world evolution' heb ik me tijdens de coronacrisis aan hét quarantainespel bij uitstek gewaagd: 'Animal crossing'. Het oordeel? Leuk voor even, maar er ontbrak iets. Nu weet ik wat: Pokémon.

Dat het 30 jaar heeft geduurd om dit soort Pokémongame te krijgen, is bijna onbegrijpelijk, maar vandaag mogen we vooral blij zijn dat de sprong eindelijk is gemaakt. 

Het doel in 'Pokopia'? Een paradijs creëren waarin alle soorten Pokémon zich thuis voelen. Dat doe je door kleine habitats – of later in het spel gigantische villa's – te bouwen waarin individuele Pokémon zich thuis voelen.

De ene Pokémon heeft graag een plekje aan het water, de andere slaapt liever in de schaduw onder een boom of diep onder de grond. Het is dus constant puzzelen en zoeken naar elementen die je kan toevoegen aan je droomwereld om nieuwe monstertjes aan te trekken.

Een groot contrast met de traditionele Pokémongames waarin je Pokémon vangt nadat je ze eerst een pandoering hebt gegeven met je eigen monstertjes. Toch verdwijnt het traditionele verzamelelement uit de klassieke games niet.

Om progressie te maken in het spel, heb je namelijk verschillende Pokémon (of hun eigenschappen) nodig. Het is dus van cruciaal belang om zoveel mogelijk verschillende habitats te bouwen om op die manier ook verschillende Pokémon aan te trekken. 

In 'Pokopia' kruip je in de huid van een eenzame Ditto, een Pokémon die zichzelf kan transformeren in alles en iedereen.

Dat Ditto ook eigenschappen van andere Pokémon kan kopiëren en die kan gebruiken om van alles te bouwen, is een slimme zet van de makers, maar ook zijn 'backstory' valt op.

Ditto is gescheiden van zijn trainer en komt terecht in een postapocalyptische wereld waarin de mensheid volledig verdwenen is en Pokémon andere oorden hebben opgezocht. Hij neemt de vorm van zijn trainer aan en begint helemaal alleen aan de wederopbouw van de wereld.

Tijdens dat harde labeur krijgt hij het gezelschap van steeds meer Pokémon en samen proberen ze uit te vogelen wat er precies gebeurd is. Waarom ligt de wereld in puin en wat is er met de mensheid gebeurd? 

Niet alleen het verhaal, maar ook de omgevingen zijn soms opvallend duister voor een Pokémongame: iets wat oudere spelers zeker zullen appreciëren.

Gelukkig is het niet al kommer en kwel, want 'Pokopia' is toch vooral een bodemloos vat van plezier: van chillen aan het kampvuur met Charmander over touwtje springen met Bulbasaur tot het bouwen van heuse zwemparadijzen: alles in deze game schreeuwt fun.

Ik heb me nog geen seconde verveeld. En dat is toch vrij verrassend, want eerlijk is eerlijk: toen ik 'Pokopia' aan het begin van dit jaar heb opgenomen in het lijstje van games om naar uit te kijken in 2026 was dat met een bang hartje.

De voorbije Pokémongames waren namelijk geen absolute voltreffers. Het verhaal en de graphics in 'Scarlet' en 'Violet' (2022) lieten te wensen over en 'Arceus' (2022) en 'Legends: Z-A' (2025) brachten wel leuke gameplayvernieuwingen, maar misten telkens dat extraatje om écht memorabel te zijn.

'Pokopia' is gelukkig wel die totaalervaring waarop je hoopt bij een Pokémongame. Het is ontzettend leuk én het ziet er fantastisch uit. Voor nieuwkomers is het dan ook een ideale kennismaking, terwijl fans misschien – net als ik – opnieuw de Pokémonmagie zullen voelen die de afgelopen jaren soms ontbrak.

Zelfs voor mensen die niet graag gamen, is 'Pokopia' een echte aanrader. Het is wat ze noemen een 'cosy game': lekker onderuit zakken in de zetel en het spel het werk laten doen. Ook mijn vriendin - die vaak moeilijk te overtuigen valt om een controller vast te pakken - liet zich gewillig verleiden tot een tripje naar 'Pokopia'.