Een falende rapper, een sprekende eend en een dorp dat Kacken (jawel, kakken) heet. De Duitse absurde comedyreeks 'Kacken an der Havel' is onvoorspelbaar en verrassend grappig.
Babyeend als gangsta-sidekick: waarom deze Duitse comedy zo verslavend is
Volgens de mondelinge overlevering zijn komedieseries als 'Allo allo!' en 'Fawlty towers' nooit in Duitsland uitgezonden omwille van de gevoeligheid over de oorlog. In mijn hoofd werd dat onterecht vertaald naar: humor bestaat daar niet. Geef toe, ken jij 1 grappige Duitser?
Gelukkig is er Instagram, en zo leerde ik de absurde Netflix-reeks 'Kacken an der Havel' kennen. Vrij vertaald: 'Kakken aan de rivier', maar dan gebruikt als naam voor een fictief Oost-Duits dorpje.
Het wordt voorgesteld als het meest normale plekje, met de meest normale mensen. En de meest normale babyeend die de meest normale gesprekken voert. En vooral: de meest normale rapper in een doodnormale midlifecrisis. Dit zijn 3 redenen waarom je de reeks een kans moet geven.
Het is heerlijk absurd (en soms ook gewoon idioot)
Let op: als je Vlaamse reeksen als 'Loslopend wild' of 'Wat als?' al té absurd vindt, dan waag je je beter niet aan 'Kacken an der Havel'.
Toni Fleischer is een overjaarse, falende rapper die zijn geboortedorp Kacken an der Havel 20 jaar geleden inruilde voor Berlijn. Daar is hij vandaag pizzabakker. Eerste grappige inside joke: de rol wordt vertolkt door de populaire Duitse rapper Fatoni.
Elke gelegenheid om het woord "kacke" te zeggen wordt gretig aangegrepen. Nee, dat is geen verfijnde humor, maar net dat maakt het zo ongegeneerd
Robin Broos
Wanneer Toni's moeder sterft terwijl ze een eend uit een boom probeert te redden, doet hij een emotionele improvisatie op een hiphop-freestyle-wedstrijd. Zo wordt hij opgemerkt door platenlabel Cutie Hearts Records.
Alleen, die kans kan hij niet met beide handen grijpen, want ja, er moet een moeder worden begraven. En in zijn familie spoort werkelijk niemand.
Jawel, deze reeks vraagt veel van de kijker. En natuurlijk wordt elke gelegenheid om varianten van het woord "kacke" te zeggen ook gretig aangegrepen. Nee, dat is geen verfijnde humor, maar net dat maakt het zo ongegeneerd.
De humor zit werkelijk overal
De broers Dimitrij en Alex Schaad hebben een reeks gemaakt die eruitziet als een kinderboek op LSD. Splitscreens, jump cuts, felroze en turkoois: de visuele stijl is even overweldigend als de woordgrappen.
Humor komt uit elke denkbare hoek. Kijk alleen al naar de setting: in Kacken is er geen telefoonbereik, maar het dorpje heeft wel een eigen bladblazermuseum en een kwartelfokkerij. Het politiekantoor doet door het weinige werk ook dienst als nagelsalon, de kapster is ook de lokale begrafenisondernemer. Ja, ik moet daar hard om lachen.
Het briljante is dat de serie precies weet hoe ver ze kan gaan voordat het te veel wordt
Robin Broos
Maar ook de details zijn waanzinnig. Op de enige weg naar Berlijn staat een bord met "Einzige Straße nach Berlin". Wanneer Toni gebeld wordt door zijn zus, verschijnt op het schermpje: "Grote zus, met wie ik geen goede relatie heb".
Zelfs de geluidseffecten (zoals de tudum van Netflix als zelfrelativerende noot) zijn slim gekozen. En op de begrafenis van Toni's moeder speelt een jonge scholier een instrumentale versie van Haddaway’s 'What is love' op orgel, haar favoriete nummer. Dat eerherstel van de ninetiesschijf zag ik niet aankomen.
Het briljante is dat de serie precies weet hoe ver ze kan gaan voordat het te veel wordt. Net wanneer je denkt dat de grap uitgemolken is, komt er een visuele vondst die je weer doet glimlachen. Pure onzin, en toch grappig.
Een babyeend als gangsta-sidekick
Tupac: niet de rapper, maar een babyeend. Die wordt onbedoeld de sidekick van Toni wanneer hij het diertje op de valreep niet omverrijdt. Vanaf dan volgt de eend hem overal, als een klein, pluizig geweten dat ook fungeert als vertelstem van het verhaal.
De eend ziet eruit als een eighties-animatronic uit een horrorfilm en wordt volgens de aftiteling bediend door 2 puppeteers. Het beestje is niet schattig of aaibaar, maar gewoon bizar. De commentaren die de eend levert zijn droog, soms sarcastisch, en altijd volkomen misplaatst.
Deze reeks zou absoluut niet mogen werken, maar heeft door de pure lef en timing tóch zijn charme
Robin Broos
Het is een perfecte metafoor voor de hele serie: iets wat absoluut niet zou mogen werken, maar door de pure lef en timing tóch zijn charme heeft. Tupac is tegelijk irritant en onweerstaanbaar. Net als Toni. Net als Kacken. En net als deze hele shitty reeks.
Kortom: 'Kacken an der Havel' is geen serie voor iedereen. De humor is absurd, de toon soms idioot en het vraagt om een bepaalde openheid. Maar wie zich laat meeslepen, krijgt een bijzonder originele comedy te zien. En maakt kennis met een onverwachte hiphophit.
Alle 9 afleveringen van 'Kacken an der Havel' zijn te zien via Netflix.


