Van Wenen tot New York: operahuizen nodigen Timothée Chalamet uit na ongelukkige uitspraken

Het was in een publiek gesprek met collega-acteur Matthew McConaughey aan de Universiteit van Texas dat Timothée Chalamet bepaald ongelukkige uitspraken deed. "Ik wil niet werken voor ballet of opera. Waar ze zeggen: laten we dit gewoon in leven houden, zelfs al geeft er niemand meer om." 

Chalamet voegde er wel snel "al mijn respect voor ballet- en operamensen" aan toe. En ook: "Ik ben nu 14 cent van mijn kijkcijfers kwijt."

Diezelfde ballet- en operamensen reageren massaal via sociale media. "Beste beroemdheden die geloven dat niemand om ballet en opera geeft", schrijft het English National Ballet, "we zijn blij te kunnen melden dat ballet leeft en bloeit, met 200.000 bezoekers en 5 miljoen kijkers in 2025."

Chalamet wordt meteen uitgenodigd om te komen kijken en luisteren. "We bieden je de mogelijkheid om van gedacht te veranderen", klinkt het bij het Boston Ballet. De Wiener Staatsoper laat enthousiaste operafans aan het woord en schrijft "Timothée Chalamet, beschouw dit als jouw persoonlijke uitnodiging in Wenen". Ook de Scala in Milaan dient de acteur van antwoord: "Er is wél iemand die om opera geeft. En als je ons komt bezoeken, zul jij dat ook doen."

Seattle Opera ziet er meteen een commerciële kans in. "Dit weekend zijn de kaartjes met 14 procent korting voor wie de promocode TIMOTHEE gebruikt. En Timmy, you’re welcome to use it too".

Opera de Paris deelt een fragment uit de lopende opera ‘Nixon in China’ van John Adams, in een tafeltennisdecor. Een verwijzing naar 'Marty supreme', de recentste film van Chalamet. "Plot twist: ping-pong bestaat ook in de opera." En de Metropolitan Opera in New York deelt beelden van de vele medewerkers voor en achter de schermen.

Ook individuele muzikanten laten van zich horen. Violist Augustin Hadelich schrijft: “Misschien zijn we maar goed voor 14 cent van de kijkcijfers voor Chalamet. Maar 6 uur of meer werken per dag en dat decennia lang: onderschat niet wat dat betekent voor klassieke muzikanten, dansers, operazangers én voor hun publiek."

Hadelich vervolgt: "Dit gaat over kwaliteit, niet over kwantiteit. Over emotie en inspiratie, niet over geld of kijkcijfers." En Jovani Furlan, hoofddanser bij het New York City Ballet, demonstreert een aartsmoeilijke pose op een balance board op de tenen van één voet, met als commentaar: "Timothy, jij zou dit geen dag volhouden."