Met de aanval van de Verenigde Staten en Israël op Iran en de Iraanse represailles bereiken de spanningen in het Midden-Oosten een nieuw kookpunt. Wordt dit een beslissend keerpunt voor de verhoudingen tussen Iran en de rest van de wereld, zoals Washington en Jeruzalem het graag voorstellen? We leggen ons oor te luisteren bij enkele Iraniërs.
Stemmen uit Iran: "Iran moet bevrijd worden: bang maar blij dat er iets gebeurt"
"Vanochtend vroeg kwam het eerste geluid (van de ontploffingen, red.)", leest een bericht vanuit de Iraanse stad Isfahan, een van de steden die het doelwit van de Amerikanen en Israëli's zijn. Onze redactie kan meelezen in een chat tussen een Iraniër in België en een landgenoot in Iran.
De jongeman uit Isfahan kon ondanks de internetblokkade even online komen. "Rond de middag hoorden we opnieuw ontploffingen", leest een volgend bericht. "Voorlopig is het stil in Isfahan, maar het lijkt erop dat er nog aanvallen zullen volgen."
We willen dat ze aanvallen, zelfs als we gedood worden
Een man vanuit Isfahan
Ook voor Iraniërs komt de Amerikaans-Israëlische aanval heel onverwacht. "Veel mensen waren niet voorbereid op een aanval of op oorlog, dat proberen ze nu te doen. Benzine en dat soort zaken…", schrijft de man in Isfahan.
"De chaos en angst zijn voelbaar in de Iraanse samenleving", schrijft hij nog. Maar tegelijkertijd ziet hij de aanval ook als een kans: "We willen dat ze aanvallen, zelfs als we gedood worden. Iran moet bevrijd worden."
"De aanvallen zijn begonnen. Als we sterven, zeg dat de dictator ons gedood heeft", laat een student aan de Sharfiz University of Technology weten aan VRT NWS.
Scepticisme
"Vanmorgen zijn vooral overheidsgebouwen in het centrum van Teheran geraakt", vertelt Ali Tahmaseb, een tandarts en chirurg die al sinds 1985 in België woont en de dubbele Belgische-Iraanse nationaliteit heeft. "Mijn moeder en zus zijn op dit moment op bezoek bij familie in Iran. Ik ben bezorgd om hen, want ze raken er niet weg."
Dit heeft niets te maken met de Iraniërs. Het gaat over geld en controle
Ali Tahmaseb
"De mensen zijn bang, maar blij dat er iets gebeurt", zegt hij. "Ik zelf ben sceptisch. Ik hoop dat de aanvallen bedoeld zijn om hulp aan de bevolking te bieden, maar ik betwijfel dat. Zo lang de Revolutionaire Garde niet is uitgeschakeld, zal er niets veranderen voor de bevolking."
"Dit heeft niets te maken met de Iraniërs. Het gaat over geld en controle."
En wat met de democratie?
"In deze moeilijke tijden moeten we ons meer dan ooit concentreren op ons uiteindelijke doel: Iran heroveren", liet Reza Pahlavi vanmorgen weten, de zoon van de laatste sjah van Iran. Hij hoopt op een rol in het Iran van na de ayatollahs.
Volgens de Iraanse advocate Jasmine Malekzadem, die al zo’n 20 jaar in ons land woont, is het nog te vroeg om in te schatten hoe de Iraanse bevolking op de Israëlische en Amerikaanse aanvallen zal reageren. "Wordt het volledige plaatje meegenomen en wordt er gestreefd naar democratie?", vraagt ze zich af in De Ochtend, op Radio 1. "Dat is nu nog niet duidelijk."
Dit is behoorlijk cynisch
Jasmine Malekzadem
Malekzadem wijst erop dat er tijdens de onderhandelingen tussen de VS en Iran van de afgelopen dagen niets is gezegd over het lot van de Iraanse burgers. “De mensenrechten en de rechten van de Iraanse burgers kwamen niet ter sprake”, zegt ze. "Dit is behoorlijk cynisch."
"We zijn niet blij, maar we vinden het ook niet jammer wat er nu gebeurt", reageert Sajjad Karimi, de organisator van een Iraanse protestdemonstratie in Gent. "Oorlog is pijnlijk - ik weet het - maar het regime geeft geen andere opties."
Hoe kijkt de Iraanse Jasmine Malekzadem naar de aanvallen op Iran?