"Ik dacht dat ik dood was": Zakaria (15) werd vorige maand in brand gestoken bij een confrontatie tussen 2 groepen jongeren in Anderlecht. Hij herstelt goed van zijn derdegraadsbrandwonden en hoopt dat hij volgende week het ziekenhuis mag verlaten. Hij doet zijn verhaal aan VRT NWS. Zijn moeder maakt zich zorgen over zijn toekomst: "We leven in een tijd waarin jongeren niemand meer respecteren."
"Ze hebben me in brand gestoken en zijn daarna gevlucht": Zakaria (15) lag week in coma en heeft derdegraadsbrandwonden
Samenvatting:
Zakaria (15) werd vorige maand in Anderlecht in brand gestoken bij een confrontatie tussen 2 groepen jongeren, nadat ze brandstof over hem uitgoten en hem aanstaken. Hij sprong in het kanaal en lag een week in coma.
De jongen herstelt goed van zijn derdegraadsbrandwonden aan benen, handen, billen en oor, en hoopt volgende week het ziekenhuis te verlaten. "Ik dacht dat ik dood was. Toen zag ik mijn vader naast mij en hij heeft me alles uitgelegd", zegt Zakaria.
3 minderjarige verdachten zijn in een gesloten instelling geplaatst en verschijnen volgende week opnieuw voor de jeugdrechter. De moeder van Zakaria maakt zich zorgen: "We leven in een tijd waarin de jongeren niemand meer respecteren."
Een week lang lag Zakaria in coma. Toen hij wakker werd in het ziekenhuis, zag hij de derdegraadsbrandwonden over zijn hele lichaam. "Ik dacht dat ik dood was. Toen zag ik mijn vader naast mij en hij heeft me alles uitgelegd. Daarna had ik opnieuw hoop", zegt hij. "Ik ben aan mijn billen verbrand, aan mijn 2 benen, mijn handen en mijn oor."
Zakaria is een maand geleden in brand gestoken aan de Biestebroekkaai in Anderlecht. Een gevecht tussen 2 groepen jongeren escaleert compleet.
Ze hebben brandstof over me uitgegoten, maar ik dacht niet dat ze het vuur zouden aansteken
"Ze hadden brandstof bij, maar sommigen hadden ook wapens: messen, machetes enzovoort. Toen zijn ze me beginnen te schoppen. Dat duurde wel 5 minuten, maar ik voelde niets. Dan zijn ze brandstof beginnen uitgieten, maar ik trok me er niets van aan. Ik dacht niet dat ze het vuur zouden aansteken. Toen zei iemand: 'Steek hem in brand, nu.' Ze hebben me in brand gestoken en iedereen is weggevlucht."
Het is niet de eerste keer dat de groepen elkaar treffen. Er waren al verschillende confrontaties en die dag zelf was er ook al een vechtpartij tussen de 2 bendes. "Ze hebben me maanden geleden opgesloten in een riolering. Toen ik een maand geleden ontdekte wie dat gedaan had, hebben we gevochten. Toen we elkaar dan ’s avonds terugzagen, volgde een tweede confrontatie. Tijdens die confrontatie hebben ze me in brand gestoken. Ik ben toen in het kanaal gesprongen."
Zakaria doet zijn verhaal anoniem
Mentaal doet Zakaria zich stoer en sterk voor. Hulp van een psycholoog weigert hij, ook al is zijn woede niet gaan liggen. "Ik heb geen angst om terug te keren naar mijn wijk. Ik zit nog met haatgevoelens. Ik wil hen niet opnieuw tegenkomen", klinkt het.
Intussen revalideert hij verder. Hij kan al stappen en fietsen. Hij kijkt ernaar uit om terug naar huis te keren, mogelijk al volgende week. "Ik wil opnieuw naar school gaan en op stap gaan met mijn vrienden. Ik wil opnieuw werken met mijn vader en terugkeren naar huis."
Moeder: "Jongeren worden steeds gewelddadiger"
3 minderjarige verdachten zijn in een gesloten instelling geplaatst en verschijnen volgende week opnieuw voor de jeugdrechter.
De moeder van Zakaria wijkt niet van het ziekbed van haar zoon. Ze maakt zich zorgen over zijn toekomst. Jongeren in de wijk worden steeds gewelddadiger, vertelt ze. En als ouder is het moeilijk om nog vat op hen te krijgen. Ze lijkt ten einde raad.
"Eerst en vooral speelt de opvoeding van de ouders mee", vertelt de vrouw anoniem. "We leven in een tijd waarin de jongeren niemand meer respecteren. Ze luisteren niet meer. Als je jongeren ziet die hun ouders niet respecteren en die ook geen respect tonen voor de politie… Dat is heel erg."
Afstand tussen tieners en ouders niet abnormaal
Volgens psychiaters is het niet abnormaal dat tieners afstand nemen van hun ouders. Maar dat betekent niet noodzakelijk dat ze geen respect meer hebben voor hun ouders en voor volwassenen in het algemeen.
"Hoe ouder de mensen worden, hoe meer je naar verschillende mensen luistert", legt kinder- en jeugdpsychiater Eric Schoentjes van het UZ Gent uit. "Als jongere van de lagere school heb je voornamelijk als referentiepunt autoriteitsfiguren: je ouders, je familie, de leerkracht."
"Naarmate je ouder wordt, ga je ook veel meer rekening houden met andere mensen, zeker ook met de leeftijdgenoten met wie je gaat", gaat hij voort. "Het is dus niet zo dat ze niet meer naar hun ouders luisteren, maar ze luisteren ook naar andere mensen. En soms hebben die andere mensen andere ideeën."
Regionaal nieuws uit Brussel en Vlaams-Brabant
Gepubliceerd:
