"Blijven hopen op een doorbraak": 200 mensen herdenken Nathalie Geijsbregts in Wuustwezel, 35 jaar na verdwijning

"We hebben roze en witte ballonnen opgelaten in het park. Roze was haar lievelingskleur, en wit is de kleur van hoop", vertelt moeder Anita Pintjens. Later volgde een serene herdenking in het gemeentehuis. 

Afgelopen donderdag was het precies 35 jaar geleden dat Geijsbergts ontvoerd werd. "Dat verdriet draag ik elke dag met me mee", zegt Pintjens verder. "Ik sta ermee op en ik ga ermee slapen. Maar je moet proberen ermee te leven en toch nog van het leven te genieten."

In totaal kwamen zo'n 200 mensen hun steun betuigen op de herdenking in Wuustwezel. Marleen, die in Wuustwezel woont, heeft Nathalie Geijsbregts zelf gekend. "De oom van Nathalie is mijn schoonbroer. Ik heb altijd alles van dichtbij gevolgd."

"Het was prachtig", zegt Marleen over de herdenking. "Nathalie mag niet vergeten worden, net als alle andere vermiste kinderen. Want we blijven hopen op een doorbraak."

Nathalie Geijsbregts was 10 jaar oud toen ze op 26 februari 1991 verdween bij een bushalte in Leefdaal, in Vlaams-Brabant. Haar ouders hadden haar daar afgezet, om de bus naar school te nemen. Het is nog altijd niet duidelijk wat er met haar gebeurde. Ze werd nooit teruggevonden.

Vorig jaar verklaarde de Antwerpse familierechtbank Nathalie 'afwezig', op vraag van haar ouders. Haar dood laten verklaren, konden ze niet, klonk het toen. 

"We hebben nog altijd hoop", zegt moeder Anita. "We hebben haar ook afwezig moeten laten verklaren, omdat er anders praktische problemen kunnen ontstaan, bijvoorbeeld rond de erfenis voor mijn zoon."