Geraardsbergen vervangt drinken van levende visjes door alternatief: "Symboliek van nieuw leven, zonder ze op te drinken"

Traditioneel dronken de deken, de burgemeester, de schepenen en de gemeenteraadsleden op het Krakelingenfeest uit een 400 jaar oude zilveren coupe een slok wijn met een levend visje.

Dat ritueel staat symbool voor de natuur die zich hernieuwt, want het visje leeft in de winter op de bodem van vijvers, en komt pas in de lente naar boven. Daarnaast zijn wijn, brood (de krakelingen) en vuur de andere symbolische kernelementen van de traditie.

Nu werden voor het eerst visjes uit de vijver gehaald en in een bokaal tot boven op de Oudenberg gebracht. Daar tonen de druïden hen de 4 windrichtingen. "Zo verliezen we tenminste niet de symboliek", zegt burgemeester Fernand Van Trimpont (Team Geraardsbergen). "We houden de essentie van het ritueel: het symbool van nieuw leven, verbondenheid tussen mens en natuur en hoop bij het begin van de lente."

Voor de eerste keer liepen er meer dan 1.000 mensen mee. "Dat komt omdat vriendengroepen telkens meer vrienden meebrengen", zegt Elke Breynaert van het Krakelingencomité, "en ook omdat we schoolkinderen uitleggen waarover het gaat, en zo motiveren om mee te doen. We kunnen ook altijd rekenen op veel vrijwilligers, die de scènes in de stoet begeleiden en de kledij uitdelen aan de deelnemers van de stoet."

In de stoet worden ook 4.000 krakelingen meegedragen: de broodjes met een gat in, die kraken als je ze breekt. Eens boven op de Oudenberg worden ze naar beneden gegooid. Wie een briefje vindt in zijn of haar krakeling, wint een gouden versie van  het broodje.

Het krakelingenfeest wordt traditioneel afgesloten met de Tonnekensbrand boven op de Oudenberg. Dan wordt het weer aftellen naar volgend jaar. 

Het was misschien een wat uitgeregende editie van de Krakelingenfeesten, maar de sfeer was er niet minder om.