Van menopauze tot ongesteld zijn: "Ik hou rekening met alle kwaaltjes van vrouwen", zegt modeontwerpster Souâd Feriani

Modeontwerpster Souâd Feriani nam ruim de tijd voordat ze met haar eigen kledingmerk op de markt kwam. "De keuze voor premium maak je onbewust als ontwerper. Je staat ergens voor." Ze kiest resoluut voor sterke, luxueuze stoffen, kleine producties en een doorgedreven afwerking. "Ik kan me niet voorstellen dat ik een product maak dat niet echt top is afgewerkt."

Via outletverkopen wil Feriani ook vrouwen met een kleiner budget bereiken. "Ik weet vanwaar ik kom. Ik had vroeger dat budget ook niet." Ze ziet hoe sommige vrouwen sparen om 1 stuk te kopen en daar jarenlang plezier aan beleven. "Ik zeg ook altijd tegen mijn klanten: 'Als je het niet echt veel gaat aandoen, moet je het niet kopen.'"

Als vrouwelijke ontwerpster vertrekt Feriani vanuit haar eigen lichaam en levenservaring. "Wij houden rekening met allerlei vrouwelijke dingetjes en kwaaltjes, van ongesteld zijn tot de menopauze."

Volgens haar ligt daar het verschil met mannelijke collega's. "Ik kan me moeilijk voorstellen dat je als man voor een vrouw ontwerpt: je kent de ongemakken, de transformatie die je lichaam als vrouw doormaakt… niet."

"Ik draag zelf heel graag hetzelfde. Dat geeft mij rust. Dan moeten die stukken ook lang meegaan." Door die aanpak ontstaan kledingstukken die vrouwen zich moeiteloos eigen maken. "Je wilt mooi zijn, maar je bent ook met duizend andere dingen bezig. Dan heb je gemakkelijke dingen nodig waarin je je goed voelt."

Feriani staat regelmatig zelf in de winkel en ziet daar hoe vrouwen over zichzelf praten. "Ik zou een boek kunnen schrijven over hoe vrouwen over zichzelf denken. Het begint vaak met zelfkritiek: 'Ons lichaam is niet perfect'. De armen mogen niet getoond worden, het ouder worden, het lichaam dat verandert."

Voor Feriani zelf is het geen abstract begrip: ze weet hoe het is om jezelf klein te moeten houden. Als kind maakte ze seksueel misbruik mee. "Ik heb dat kunnen wegsteken. Behalve mijn zussen en mijn man wist niemand het." Ze besloot dat die ervaring haar niet zou breken. "Ik heb voor mezelf beslist dat geen man ooit mijn leven gaat bepalen."

Door er vandaag open over te spreken, wil ze andere vrouwen en meisjes een stem geven. "Voor de volgende generatie is het onze plicht om daarover te spreken en dat bespreekbaar te maken." Die missie vertaalt zich ook in haar werk. "Het is mijn taak om vrouwen, al is het maar dat sprankeltje zelfzekerheid, te geven." Of ze nu iets kopen of niet, ze hoopt dat vrouwen de winkel verlaten met een beter gevoel. "Dat is een vrouw toch waard?"

Feriani gaat bewust in tegen de logica van fast fashion. Ze werkt niet met seizoenscollecties, maar met vaste kleurblokken waarin ze geleidelijk nieuwe stukken toevoegt. Sommige ontwerpen blijven jarenlang in de collectie. "Vroeger hadden mensen stukken die ze jaren droegen. We kochten pas een nieuwe jas als die versleten was. Dat zijn we nu volledig kwijt."

Volgens haar heeft de klant geen nood aan steeds meer collecties. "De klant volgt wat wij doen. Wij als ontwerpers hebben de taak om dat om te gooien. Ik legde ooit een klant mijn idee van de collectie uit, en hij zei me vlakaf: 'Dat is wel een heel slecht businessplan.'"

Vertragen heeft een impact op de inkomsten, erkent ze, maar ze gelooft in het model. "Het voordeel is dat vrouwen altijd iets nodig hebben", knipoogt ze. Met 3 winkels en plannen voor verdere uitbreiding toont Feriani aan dat een trager, bewuster modesysteem ook economisch kan werken.