Een culinaire theatermarathon van 4 uur lang - eten inbegrepen. Het is een productionele nachtmerrie waar ik nooit aan zou willen beginnen, maar Abattoir Fermé flikt het toch maar weer.
Abattoir Fermé serveert je 4 uur theater én rijstpap (niet voor gevoelige magen)
Restaurant Byzantium sluit de deuren. Onder leiding van hun tirannieke chef – een glansrol van Tine Van den Wyngaert – trekt het personeel een laatste keer ten strijde. Maar de komst van een mysterieuze gast (Kirsten Pieters als Nancy) verandert alles.
De Mechelaars van Abattoir Fermé duiken samen met het Nederlandse gezelschap Het Zuidelijk Toneel in de restaurantwereld. Is dit wel écht de laatste service van Byzantium? En waarvoor kan een oven nog meer dienen, naast koken?
Hier zijn 3 redenen waarom je dit spektakel niet wilt missen.
Dit is een signature dish van Abattoir Fermé
Stef Lernous is de regisseur van bloed en bloot, al laat hij dat 2e deze keer achterwege. Andere herkenbare ingrediënten: witgeschminkte gezichten, expressief spel, visueel totaalspektakel - geserveerd op een bedje van horror.
Lernous is meester in de lelijke kanten van de mens onthullen. Zijn personages zijn denkoefeningen: wat blijft er van ons over als we etiquette en zelfbeheersing overboord gooien?
Bijna 4 uur lang ben ik ramptoerist bij een regelrechte shitshow
Mathieu Lonbois
Bijna 4 uur lang ben ik ramptoerist bij een regelrechte shitshow. Dat bedoel ik hier als compliment: ik kan niet wegkijken van dit groteske morele verval. Elke scène verrast of verbaast. Die historische knipogen naar de ondergang van het Byzantijnse rijk, daar haal ik mijn nerdhartje aan op.
En dan is er nog dat extra snufje: de acteurs spelen op 2 plekken tegelijk.
Dubbel zoveel spelplezier
'Byzantium' bestaat uit 2 delen, elk in een andere zaal van Mechels kunstencentrum nona. Het publiek wordt bij aankomst opgesplitst; pas na de culinaire pauze wissel je van zaal. De acteurs rennen intussen continu heen en weer.
De acteurs wisselen niet alleen van zaal of kostuum, maar ook van vibe, dynamiek en intensiteit
Mathieu Lonbois
Dat is absoluut gekkenwerk, zeker omdat de 2 delen radicaal van toon verschillen. De acteurs wisselen niet alleen van zaal of kostuum, maar ook van vibe, dynamiek en intensiteit. Wie dat kan zonder uit z'n rol te vallen, is een vakman.
Ondanks die extra stressfactor spat het spelplezier van het podium. De gezichtsgymnastiek van Van den Wyngaert, de stemacrobatie van Chiel van Berkel, de hyperkinetische drive van Keja Klaasje Kwestro: 'Byzantium' is een speeltuin voor acteurs.
Maar of het stuk in beide volgordes even goed werkt, kan ik niet weten: mijn beleving van 'Byzantium' is nooit dezelfde als die van iemand die in de andere zaal is gestart. Zie het als een uitnodiging om na afloop ervaringen uit te wisselen.
Het eten smaakt naar meer
Op de voorgrond van de scène gaat het dak eraf, maar in de achtergrond blijft het verbazend kalm. Daar is de keuken, het speelveld van de échte chef-kok: Laura Aernoudt. Zij krijgt de ondankbare taak om in dit strak getimede logistieke huzarenstuk het publiek van eten te voorzien.
Dat het dan nog eens lekker is ook, is al helemaal een wonder. Zeker het recept van dat dessert - een smeuïge rijstpap met mango - krijg ik graag in mijn mailbox, Laura (mathieu.lonbois@vrt.be).
Een sterke maag is een basisvereiste
Mathieu Lonbois
Al blijft dit met bloed, drek en drets wel Abattoir Fermé. Een sterke maag is een basisvereiste. En als je net als Lize Feryn een sauzenfobie hebt: blijf dan toch maar weg.
'Byzantium ' speelt nog tot 14 maart in kunstencentrum nona in Mechelen. De voorstellingen zijn bijna uitverkocht, maar je kan je inschrijven op de wachtlijst. In april en mei volgt er een tournee (met een aangepaste versie van het stuk) in Nederland.
