Veerle voelt zich al jaren schuldig omdat ze geen warme band ervaart met haar dochter van 24. Ze worstelt met schaamte en verdriet, en vraagt zich af of ze een slechte moeder is. Relatiedeskundige Rika Ponnet geeft advies.
"Ik zie mijn dochter niet graag, wat moet ik doen?": Rika Ponnet beantwoordt vraag van Veerle
Elke week beantwoordt relatietherapeut Rika Ponnet in 'Nieuwe feiten' een vraag van een luisteraar. De antwoorden worden gebundeld in de podcast 'Vraag het aan Rika'.
De vraag van Veerle: "Wat moet ik doen als ik het moeilijk vind om mijn eigen kind graag te zien?"
Veerle heeft een dochter van 24, maar hun band is altijd moeilijk geweest. "Hoe hard ik ook mijn best doe, ik vind het erg moeilijk om haar graag te zien. Ze is niet intelligent, traag en heeft ook een bijzonder moeilijk karakter. Ze legt voor alles wat er in haar leven fout gaat de schuld bij mij."
"Ik kan moeilijk met haar praten, het blijft hangen bij koetjes en kalfjes. We raken nooit bij iets essentieels. Als ik andere moeders en dochters zie, kan ik daar heel verdrietig van worden. Wij zullen nooit samen gaan shoppen of gezellig bijpraten bij een tas koffie, zoals zij dat doen."
Ze schaamt zich voor die gevoelens. "Wie ziet zijn eigen kind nu niet graag? Ik kan dit ook met niemand delen. Zelfs haar vader, mijn man, begrijpt me niet."
Het antwoord van Rika: "De band tussen moeder en kind is fundamenteel, maar kan er bij iedereen anders uitzien"
"Je hoort het niet vaak, maar dat wil niet zeggen dat het niet vaak voorkomt. In mijn praktijk kom ik dit wel degelijk tegen. Er is natuurlijk een verschil tussen je verantwoordelijk voelen voor je kind, loyaal zijn en zorg dragen.... En het gevoel hebben dat je ook écht graag bij je kind bent."
"Sommige ouders ervaren die vanzelfsprekende verbondenheid niet. Zeker wanneer er sprake is van beperkingen of moeilijkheden bij een kind, kunnen ouders dat met grote liefde proberen te dragen, maar dat lukt alleen als er ook een gevoel van connectie is. In dit verhaal lijkt dat er niet echt te zijn."
Volgens Rika voelen moeder en dochter elkaars teleurstelling haarfijn aan. "Het kan zijn dat Veerle haar dochter, misschien onbewust, het gevoel geeft: 'Ik vind het moeilijk om jou graag te zien'."
Niet automatisch roze wolk
"We leven vandaag in een tijd waarin ouderschap enorm wordt geïdealiseerd. Alsof een kind krijgen automatisch betekent dat je op een roze wolk zit en alles vanzelf goed voelt. Maar zo is het niet."
De verwachtingen zijn volgens haar ook historisch veranderd. "Ouders verwachten een diepe emotionele verbondenheid met hun kind. Als ze volwassen worden, willen ze dat er hechte vriendschap ontstaat. Maar dat hoeft niet zo te zijn."
Het ideaalbeeld van de moeder is een Instagram-sprookje dat niet altijd waar hoeft te zijn
Rika Ponnet, relatiedeskundige
Is Veerle daarom een slechte moeder? "Zeker niet", vindt Rika.
Je kan volgens haar zorgzaam blijven en verantwoordelijkheid dragen, ook als de affectieve vanzelfsprekendheid ontbreekt. "Maar het affectieve gedeelte dat je zo graag had gehad, dat is er duidelijk niet en daar ga je op de een of andere manier naar acceptatie moeten."
"Dit gaat ook over rouw. Rouw om het beeld dat je had van het leven met je kind, dat blijkbaar niet de werkelijkheid wordt. Je hoeft dat niet weg te duwen of mooier te maken dan het is. Acceptatie begint bij erkenning: het is wat het is."
Aanvaarding leidt tot opluchting
"Zodra mensen tot die acceptatie komen, ontstaat er vaak opluchting. Dan komt er ruimte om de ander minder vijandig te bekijken, en kan de dynamiek van beschuldigen stilaan verzachten. Soms wordt contact dan opnieuw mogelijk, al ziet dat er anders uit dan gehoopt.
De band tussen Veerle en haar dochter is een primaire levensband. En net daarin zit ook hoop. Zelfs na jaren zonder (goed) contact blijft er altijd een mogelijkheid tot herstel."
