Mensen van hun grootste angsten of fobieën af helpen: dat doet Philippe Geubels als angstcoach in het nieuwe VRT 1-programma 'Gene paniek'. Tijdens het proces om mensen van hun fobieën voor spinnen, hoogtes en water af te helpen, is Geubels zichzelf en zijn angsten meermaals tegengekomen. "Het leerde me tegelijkertijd dat ik niet altijd moet vechten tegen mijn angsten."
Philippe Geubels wordt angstcoach in 'Gene paniek': "Ik kwam mezelf meermaals tegen"
Stien Schoofs
Gepubliceerd:
Samenvatting:
Philippe Geubels is angstcoach in het nieuwe VRT-programma 'Gene paniek', waarin hij mensen helpt hun fobieën te overwinnen.
Tijdens de opnames werd Geubels zelf opnieuw geconfronteerd met zijn angsten, waaronder pleinvrees, hoogtevrees en toiletfobie, en volgde hij opnieuw therapie.
"Mijn angst is niet weg, maar ik vecht er niet meer tegen. Als het me overvalt, zoek ik het gevoel soms zelfs extra op in de hoop dat het uiteindelijk uitdooft," zegt Philippe Geubels, presentator en comedian.
Waarom mensen met vliegangst, rijangst of een fobie voor spinnen hun heil zoeken bij Philippe Geubels, weet hij zelf ook niet goed. Het is immers geen geheim dat de komiek zelf al jaren met zware angsten kampt.
Toch waagden 17 kandidaten de sprong. In het VRT-programma 'Gene paniek' stippelt Geubels als kersvers 'angstcoach' voor iedereen een persoonlijk traject uit. Het doel? Hun angsten onder ogen komen zonder de daver op het lijf.
Zo gaat Philippe Geubels te werk in het nieuwe programma 'Gene paniek'
De comedian pitchte het idee voor het programma zelf, in de overtuiging dat hij zijn eigen problemen inmiddels de baas was. Dat bleek een misrekening. "Tijdens het draaien kwam ik erachter dat het toch niet zo goed gesteld was met mijn angsten als ik dacht. Het programma heeft me geholpen om mijn eigen blinde vlekken aan te pakken."
Angst voor angst sinds 16 jaar
De strijd van Geubels begon al op zijn 16e, toen hij zijn eerste paniekaanval kreeg. "Ik heb het de eerste 2 jaar aan niemand verteld", legt hij uit. "Je wordt een meester in het verstoppen."
Omdat hij er niet over durfde te spreken, groeide de angst in zijn hoofd. "Je voelt je raar en denkt dat er iets mis is met je. Dan vertel je het zeker aan niemand." Pas veel later - en na een paar drankjes - durfde hij het op te biechten aan zijn vrienden. "Ik heb alles eruit gespuwd. Als je dan merkt dat niemand vreemd reageert, stelt dat gerust. Mensen luisteren echt."
Het was voor hem het bewijs dat praten cruciaal is. "Het lost het probleem niet meteen op, maar het lucht wel enorm op. Iedereen heeft wel iets."
Zichzelf tegengekomen
Zijn fobieën – waaronder pleinvrees, hoogtevrees en een hardnekkige toiletfobie – bleken echter lastiger te temmen. "Mijn wereld is een tijdlang heel klein geweest. Door mijn pleinvrees begon ik plekken te vermijden, wat de paniekaanvallen alleen maar aanwakkerde."
Hoewel hij dacht dat hij die periode achter zich had gelaten, werd hij tijdens de opnames met de neus op de feiten gedrukt. Vooral bij het begeleiden van mensen met hoogtevrees liep het mis. "Als mijn 'cliënten' een uitdaging durven aan te gaan terwijl ik zelf met knikkende knieën sta toe te kijken... tja, dan besef je dat je zelf ook nog een weg te gaan hebt", lacht hij.
Geubels liet zich daarom niet alleen bijstaan door psychologen om zijn kandidaten te helpen, hij stapte zelf ook opnieuw naar een therapeut. "Als je anderen wilt helpen, moet je zelf het goede voorbeeld geven."
Tijdens zijn eigen therapiesessies kwam Geubels tot een belangrijk inzicht: hij is niet zozeer bang voor hoogtes of open ruimtes, maar voor de emotie 'angst' zelf. "Ik kan leren omgaan met die hoogtevrees of die toiletfobie, maar eigenlijk moet ik vooral leren omgaan met het gevoel dat op zulke momenten komt opzetten", legt hij uit. "Het is dát gevoel dat me angstig maakt. Een vicieuze cirkel: de angst voor de angst."
Vicieuze cirkel doorbreken met exposure
De methode die in het programma centraal staat, is exposuretherapie. Hierbij worden kandidaten in kleine stapjes bewust blootgesteld aan hun grootste angst, zodat die langzaam haar grip verliest. "Het doel is inzien dat je nog steeds kunt functioneren, ook al ben je bang. Je kunt bijvoorbeeld nog steeds met de auto rijden terwijl je angst voelt."
Terwijl ik over mijn grootste nachtmerrie vertel, voel ik de kriebels al in mijn maag. Dat zou nog te moeilijk zijn
Philippe Geubels
Geubels past die lessen nu ook op zichzelf toe. "Mijn angst is niet weg, maar ik vecht er niet meer tegen. Als het me overvalt, zoek ik het gevoel soms zelfs extra op in de hoop dat het uiteindelijk uitdooft."
Dat die aanpak werkt, zag hij bij zijn kandidaten. Wanneer zij hun angst voor spinnen overwonnen, vlogen ze hun coach soms spontaan om de nek. "Dat is fantastisch. Daarvoor maak ik zo'n programma: mensen hebben er echt iets aan."
Sterrenhemel in Japan
Ondanks de vooruitgang blijft er één scenario dat Philippe Geubels liever vermijdt. Over de vraag wat zijn absolute nachtmerrie is, hoeft hij niet lang na te denken. "In Japan is er een plek in de natuur waar je de sterrenhemel extreem goed kunt zien."
"Als ik daar zou staan, zou ik geconfronteerd worden met de oneindigheid van het universum. Terwijl ik erover vertel, voel ik de kriebels al in mijn maag. Dat zou nog te moeilijk zijn."
Het zal nog even duren voor Geubels de Japanse sterrenhemel durft op te zoeken, maar de eerste stappen zijn gezet. "Door de groei die de kandidaten en ikzelf hebben doorgemaakt, hopen we aan te tonen dat het leven weer wat normaler kan worden. Mensen met fobieën die naar het programma kijken, zien hopelijk in dat hun fobie niet onoverwinnelijk is."
