"Overbodig in smartphonetijdperk": einde verhaal voor SOS-palen in Arenbergpark Leuven

Volgens een hardnekkig broodje aapverhaal zou de beruchte seriemoordenaar en -verkrachter Ronald Janssen aan de grondslag liggen van de blauwe SOS-palen. Vast staat alleszins het grote aantal aanrandingen in het park aan het einde van vorige eeuw. Om die wanpraktijk een halt toe te roepen installeerde KU Leuven meerdere praatpalen langs het fietspad, die de gebruiker vandaag nog steeds rechtstreeks verbindt met de Centrale Dispatch van de universiteit. 

Parallel aan de opmars van de mobiele telefoon deemsterde het gebruik van de noodpalen evenwel steeds meer weg. Sinds 2018 registreerde de universiteit amper 3 relevante noodmeldingen, waarvan de laatste 5 jaar geleden. Wel stabiel bleef het aantal studentikoze nepoproepen. "Bovendien is het ook zo dat het onderhoud van die verouderde technologie echt wel een uitdaging vormt", zegt woordvoerder Sigrid Somers. 

Vanuit die wetenschap ging de universiteit in overleg met het stadsbestuur en de politie. Ook bij de studenten werd naar een mening gepeild. "Samen hebben we beslist dat die palen - net zoals de praatpalen langs de snelwegen - echt wel mogen verdwijnen", klinkt het. 

Daartoe werden de nodige voorbereidende stappen door de technische diensten van KU Leuven alvast gezet, al blijft een concrete datum voorlopig uit. In tussentijd investeerde de universiteit alvast in bijkomende verlichting langs het fietspad en rond de Arenbergwoonwijk. "Daarnaast blijven we ook werken aan de bekendheid van ons noodnummer bij studenten."

Bij de studenten zelf heerst een verdeeld beeld over de beslissing, zo blijkt uit een rondvraag van VRT NWS in Arenbergpark. "Weinig studenten weten waar die palen voor dienen", zegt KU Leuven-pupil Sarah. "Ik denk dan ook dat jongeren sneller naar hun telefoon zouden grijpen." Die mening is ook sportkotter Kato toegedaan. "Wat niet wegneemt dat de palen wel degelijk voor een geruststellend gevoel zorgen."

Overigens is het met dat veiligheidsgevoel - dankzij de goede verlichting en de voortdurende aanwezigheid van sporters en passanten - betrekkelijk goed gesteld in het park, zo blijkt uit de korte rondvraag. "Dan zijn er plekken in de stad waar ik me onveiliger voel", merkt Sarah op. "Maar gedateerd?" vult sportkotstudent Noëlla aan. "Zolang grensoverschrijdend gedrag plaatsvindt, horen die praatpalen nog."

Die mening treedt kotstudent Nand bij. "Al deed het gerucht de ronde dat de SOS-palen niet langer in gebruik waren door het groot aantal flauwe plezanten", zegt hij. "Ik heb me hier nog nooit onveilig gevoeld, maar in geval van nood lijkt zo'n paal me toch een stuk efficiënter dan een gsm. Als er de voorbije jaren 3 noodoproepen konden verholpen worden, hebben de palen hun nut dan niet bewezen?"