Filmfestival Oostende breekt record met 50.000 bezoekers: "Mensen snakten naar verbondenheid"

Met de uitreiking van de Ensors op zaterdagavond, de belangrijkste prijzen voor films en series in Vlaanderen, kwam er een einde aan het 9-daagse Filmfestival in Oostende. Voor het eerst rondde het festival de kaap van de 50.000 bezoekers. "Dat geeft toch een speciaal gevoel", zegt directeur Peter Craeymeersch.

"De hele week hebben we volle zalen gehad. Zelfs de voorstellingen midden in de week om 11 uur 's ochtends waren allemaal uitverkocht. Mensen kwamen van overal uit Vlaanderen en er waren ook een pak Fransen bij. Ik werd ook vaak aangesproken door mensen die de voorbije jaren het festival leerden kennen en nu voor meerdere dagen kwamen kijken."

Samen met 'master' Ruth Becquart koos het Filmfestival voor het thema 'De verhalen die ons verbinden' en dat bleek ook aan te slaan bij het publiek. "Mensen snakten naar verbondenheid. We worden overladen met negatieve gebeurtenissen of zaken waar we niet akkoord mee zijn. De mensen hebben nood aan positiviteit."

"Er kwamen tijdens het festival vooral thema's aan bod over minderheden, mensen die met ziektes kampen zoals Alzheimer bijvoorbeeld. Je voelt dat dergelijke zaken belangrijk zijn in het leven van mensen en door erover te spreken, creëer je een band en verbondenheid."

Het Filmfestival trok ook volop de kaart van documentaires. "Dat is ook een evolutie in onze programmatie door de jaren heen. De voorbije jaren zijn er meer documentaires gemaakt, maar de kwaliteit van de documentaires is ook verhoogd naar het niveau van film. De montage van de docu '2m²'  van regisseur Volkan Üce is bijvoorbeeld fenomenaal."

"Filmmaker Olga Lucovnicova bracht dan weer 'Last Letters from My Grandma' en bijvoorbeeld de Cubaanse zwart-witdocumentaire 'To the West, in Zapata' verdient het om op groot scherm gezien te worden. We merkten dat het ook aansloeg en dat veel volk naar die documentaires is komen kijken."

Voor het eerst was het publiek ook welkom op de uitreiking van de Ensors. De filmprijzen zijn daarvoor uitgeweken naar de Coretec Dôme, de grote basketarena in Oostende. "De vraag om die exclusieve show te mogen meemaken, was er al enkele jaren. De tickets waren nu ook heel snel uitverkocht. Het was wel een uitdaging om de zaal klaar te zetten, maar ik ben trots op de ploeg die erin geslaagd is om dat te doen." 

"Wat ook heel ontroerend was, was het 'pas de deux'-moment tijdens de Ensors. Dat is eigenlijk een activiteit die deze week en de weken voordien in elkaar gestoken is door Ruth Becquart, danseres Nora Monsecour en actrice en muzikant Liesa Van der Aa. Samen met professionals, maar ook mensen uit Oostende brachten zij een lied en een choreografie. Een tijdelijk koor en een tijdelijk dansgezelschap kwamen mooi samen."

Het Filmfestival was natuurlijk ook intensief voor de medewerkers en misschien was dat dit jaar nog wat lastiger. "Er waren toch wel wat zieken binnen onze ploeg", geeft Craeymeersch nog mee. "Bijvoorbeeld onze verantwoordelijke voor het transport en onze verantwoordelijke voor de vrijwilligers zijn uitgevallen. Elke dag leek er wel een zieke bij te komen."

"Het was hartverwarmend om te zien hoe het team daarmee om is gegaan. We hadden dankzij ons schema en onze structuur wel wat alternatieven, maar spontaan hebben medewerkers ook aangeboden om bij andere taken en diensten bij te springen. De impact viel daardoor gelukkig wel mee."

"Het was vooral jammer voor de zieken zelf, want zij werken natuurlijk ook een hele tijd naar het festival toe. Je mist dan de leuke sfeer, maar er is nu eenmaal niet veel aan te doen. Het is nu tijd om onze batterijen op te laden en de blik al op volgend jaar te richten", besluit Craeymeersch.