"In de stille uurtjes van de nacht was jouw stem er": luisteraars vol lof voor overleden Chris Van den Abeele

Maandag is VRT NWS-collega Chris Van den Abeele plots overleden. Hij was amper 61. Niet enkel voor zijn familie, vrienden en collega’s is dat een zware klap, maar het beroert ook het brede publiek, van columnisten en cartoonisten tot luisteraars en kijkers. En opvallend veel nachtwerkers.

Om Chris Van den Abeele te typeren, laat cartoonist Marec symbolisch een warmgeel nachtlampje branden in het VRT-gebouw. Jarenlang presenteerde Van den Abeele 's nachts elk uur het radionieuws. Radio is - zeker op dat moment - een intiem medium.

"Het idee dat 97 procent van de mensen slapen en maar 3 procent wakker zijn en misschien luisteren: dat is toch ik-weet-niet-hoe romantisch", zei Van den Abeele zelf over zijn eigen nachtwerk.

Ook de herkenbare stem en stijl van Chris blijven veel nachtelijke luisteraars bij. Ze grijpen nu naar pen en klavier om hem eer te betuigen, zowel in berichten naar VRT NWS als op sociale media.  

"Wanneer ik tijdens de nacht werkte, was hij jaren mijn vaste compagnon." Een van de vele reacties op sociale media. Of deze: "Het was een plezier om als nachtwerker naar de stem van Chris te mogen luisteren." Een vrachtwagenchauffeur, een verpleegkundige: ze bewaren warme herinneringen aan Chris. 

"In de stille uurtjes van de nacht, wanneer zorgpersoneel waakt en zorgt, was jouw stem er. Voor nachtverpleegkundigen en zorgkundigen was die stem meer dan achtergrondgeluid. Ze hield gezelschap, gaf houvast, doorbrak de stilte." Een boodschap op de Facebookpagina van de Belgische federatie voor beroepsverpleegkundigen, die eindigt met de woorden "Dankbaarheid en respect".

Chris Van den Abeele "leeft voort als de nachtzuster van de radio, als waakvlam in het donker, als een bakje troost in stille uren", schrijft Jan Segers van Het Laatste Nieuws. "Reed je des nachts op een onverlichte snelweg, dan zat Chris naast je."

Zelfde ervaring van dichteres Maud Vanhauwaert , die Chris Van den Abeele hulde brengt in haar De Morgen-column, onder de titel 'Wat nieuws'. Het vaste einde van elk nieuwsbulletin dat hij las: "Dat was wat nieuws".

Ook Maud Vanhauwaert herinnert zich de vele keren dat ze na een optreden ergens te lande weer naar huis reed, met de radio als gezelschap in de auto. "Wat ik hem nog had willen zeggen: warmte in een stem blijft lang nazinderen, ook als de radio is uitgezet."

Stand-upcomedian en columnist Michael Van Peel schrijft: "Op tal van nachtelijke ritten weer naar huis van alle uithoeken in Vlaanderen, stelde hij ons nachtraven elk nieuwsuur weer even gerust. Als er op die ontieglijke uren geen nieuws was, pretendeerde hij nooit alsof er iets belangwekkends te melden was, maar strooide hij gewoon "wat nieuws". De subtiele monkel in zijn stem stelde je gerust; de situatie is hopeloos, maar niet ernstig. Niks nieuws onder de zon."  

Een soortgelijke reactie komt van wielerjournalist Karl Vannieuwkerke, in een brief aan Chris Van den Abeele in de Krant van West-Vlaanderen: "Het was al een tijdje stil op de uren waarop jij normaal de stilte brak. Tijdens lange ritten op de E40, als de lichten op de snelweg al waren gedoofd, was het me opgevallen dat de nacht al een tijd geen gids meer had, geen stem die zware gebeurtenissen kon relativeren en van onbeduidend nieuws een aangenaam bericht kon maken. Het gebeurde dat ik de minuten tot middernacht aftelde, omdat jij dan bijna gegarandeerd voor klein geluk zou zorgen."

Greet van Moer, voormalig dorpsdichter van Tremelo, schreef een ode vanuit het standpunt van de bakkers:

Ook vanuit de vele sociale projecten die Chris steunde komen er warme reacties. Zoals Het Ventiel, een buddyproject voor mensen met jongdementie. Voetbalclub Antwerp brengt zijn engagement voor blinden in herinnering: "Chris was bekend als VRT-journalist én fervent supporter van RAFC. Jarenlang zat hij in het Bosuilstadion achter de microfoon om onze blinde en slechtziende fans van het nodige matchcommentaar te voorzien."