Op Wereldkankerdag vertellen Saskia (54) en Andre (68) hoe wetenschappelijk onderzoek naar kankerbehandeling hen geholpen heeft tijdens hun eigen behandeling, of daarna. "Generaties na ons zullen niet dezelfde zware trajecten moeten afleggen, dat is een enorme geruststelling", zegt Saskia. "De diagnose is geen doodvonnis meer als je er op tijd bij bent", vult Andre aan.
"Mijn dochter zal nooit in dezelfde situatie belanden": Saskia en Andre prijzen op Wereldkankerdag behandelingen
Jani Lambrechts
Gepubliceerd:
Naar aanleiding van Wereldkankerdag lanceert de Stichting tegen kanker een campagne rond het belang van wetenschappelijk onderzoek naar kankerbehandelingen. Andre en Saskia delen hun verhaal in het kader van die campagne.
Saskia (54): "Dankzij onderzoek zal mijn dochter nooit hetzelfde overkomen"
Wat een normaal darmonderzoek moest worden, draait op 31 oktober 2013 anders uit voor Saskia. "Ik had al een tijdje last van mijn darmen. Was het een allergie? Was ik lactose-intolerant? Mijn huisarts vond verder onderzoek niet echt nodig, maar ik heb dat uiteindelijk toch gedaan."
Het verdict: een kwaadaardige tumor in haar darmen. En die zat er al zo'n 10 jaar. "De tumor was al zodanig vergevorderd, dat de dokter meteen zeker was dat die kwaadaardig was. Er moesten scans gebeuren en ik moest naar de oncoloog. Dan zit je daar. Het is heel bevreemdend na zo'n afspraak buiten te stappen als een totaal ander mens."
Het stelde me gerust, dat er meteen een plan was, dat de dokters wisten wat te doen
Saskia (54) kreeg in 2013 de diagnose darmkanker
"Ik heb nog een week gewerkt, dat is surreëel eigenlijk. En dan ben ik mijn behandeling gestart: 2 maanden chemotherapie, dan een maand pauze om mijn lichaam te laten recupereren en weer chemo. Ergens stelde dat me gerust, dat er meteen een plan was, dat de dokters wisten wat te doen. Ik heb altijd enorm veel vertrouwen in hen gehad. Zij zijn de specialisten, zij doen onderzoek. Ik heb het volledig aan hen overgelaten en dat is deel van mijn genezing geweest", vertelt Saskia.
Sterven is geen optie
In 2015 kreeg Saskia te horen dat ze uitzaaiingen had op haar longen. "Als je die boodschap een tweede keer krijgt, is dat toch moeilijker. Een goede vriendin was toen ook net overleden aan kanker en ik besefte: misschien komt het niet altijd goed."
Sterven was geen optie voor Saskia. "Mijn man had me net verlaten, mijn dochter was op dat moment nog minderjarig. Wie zou er voor haar zorgen? Er was geen andere optie dan weer te beginnen met chemo, maar dat is een stuk moeilijker als je dat al eens meegemaakt hebt en dus weet wat er komt."
"Ik ben zeer dankbaar voor mijn behandelingen. Vandaag is alles onder controle, al blijft het risico er altijd. Een dokter zei me eens dat bepaalde kankersoorten nu eerder chronische ziektes zijn dankzij alle wetenschappelijke mogelijkheden die er zijn. En ik geloof dat echt."
En het is ook dankzij dat onderzoek dat Saskia zich geen zorgen maakt om haar dochter. "Darmkanker is erfelijk. Mijn dochter heeft dus een verhoogd risico om het ook te krijgen, maar ze wordt nu al regelmatig preventief onderzocht. Een eventuele tumor zal nooit plots even groot kunnen zijn als de mijne was."
"Mijn dochter zal nooit in dezelfde situatie belanden als ik in 2013. Generaties na ons zullen niet dezelfde zware trajecten moeten afleggen, dat is een enorme geruststelling", besluit Saskia.
Andre (68): "Borstkanker is geen doodvonnis meer, dat was het vroeger wel"
30 jaar geleden kreeg Andre (68) te horen dat hij borstkanker heeft. Hij was toen 39. "Dat was onwezenlijk. Een man die borstkanker krijgt? Dat had ik nog nooit gehoord."
"Het was ook vreemd om voor mijn eerste onderzoek in het ziekenhuis tussen allemaal vrouwen te zitten. Toen het mijn beurt was, riep de verpleegster me als 'mevrouw Pauwels'. Ze hadden heel weinig ervaring met mannelijke borstkankerpatiënten, omdat dat gewoon ook minder voorkomt."
Nadat hij een eerste keer onder het mes gaat en een deel van zijn tepel en melkklieren wordt weggenomen, valt het woord kanker voor het eerst. "Mijn eerste reactie was: ik ga dood. Ik ga dit niet overleven en ik moet dringend oplossingen zoeken. We hadden net gebouwd, hadden een hypotheeklening lopen en de kinderen gingen nog naar school. Ik maakte me zorgen over de praktische dingen die ik vermoedelijk zou achterlaten."
"Als de wetenschap er niet was geweest, had ik het ook echt niet overleefd", zegt André stellig. "Met de beperkte middelen die er op dat ogenblik waren, ben ik relatief goed geholpen en heb ik het overleefd."
Andre vertelt over zijn diagnose bij de Stichting tegen Kanker:
Snel veranderende behandeling
Want de behandelingen zagen er 30 jaar geleden wel degelijk anders uit dan nu. "Vroeger stond borstkanker gelijk aan een volledige borstamputatie. Ook de lymfeklieren in je oksel werden volledig weggehaald uit vrees dat de kankercellen zich via die weg zouden verspreiden naar de rest van je lichaam", weet Andre.
Dat had gevolgen: bijna 1 op de 3 borstkankerpatiënten kreeg lymfoedeem. Je lymfeklieren zijn een soort kanaal dat afvalstoffen vervoert en zuivert. Neem je die weg, dan kan dat vocht zich opstapelen in je arm, waardoor die opzwelt. Dat wordt lymfoedeem genoemd.
Merk je als man iets op aan je borst, laat het dan ook checken
Andre (68) kreeg 30 jaar geleden borstkanker
"Dankzij de evolutie van de wetenschap en dankzij nieuwe technieken heeft praktisch geen enkele patiënt daar vandaag nog last van. Nu wordt meestal enkel de eerste lymfeknoop weggenomen. Bevat die geen kwaadaardige cellen, dan kan de rest blijven zitten."
Het comfort is vandaag dus veel groter, zegt Andre. "Nu zijn er ook borstsparende operaties. De behandeling is veel minder ingrijpend als je er snel genoeg bij bent. En de gevolgen zijn minder dramatisch: waar borstkanker vroeger praktisch altijd een doodvonnis was, is het vandaag een chronische ziekte die makkelijk te genezen is als je er snel bij bent", besluit hij.
Andre heeft dus maar 1 boodschap, specifiek voor mannen: "De overlevingskansen bij borstkanker liggen voor mannen nog altijd relatief laag, omdat ze niet voldoende snel reageren als er iets mis is. Merk je als man iets op aan je borst, laat het dan ook checken. Het kan je leven redden."
