Jacqueline Galant, Annelies Verlinden en Paul Magnette: 3 politici in nauwe schoentjes. Weliswaar om totaal verschillende redenen. Minister van Justitie Annelies Verlinden door een lek dat belangenvermenging suggereert, Franstalig minister van Media Jacqueline Galant door haar eigen uitspraken én de voorzitter van de PS, Paul Magnette, die beseft dat hij een huzarenstukje zal moeten uithalen bij de verkiezingen van 2029. De nauwe schoentjes van 3 politici.
Galant, Verlinden en Magnette: 3 politici in nauwe schoentjes
Samenvatting:
Minister van Justitie Annelies Verlinden ligt onder vuur omdat ze haar vroegere band met het IT-bedrijf Sopra Steria niet meldde; de oppositie wil uitleg in het parlement.
Franstalig minister van Media Jacqueline Galant krijgt kritiek na uitspraken over de RTBF, die volgens tegenstanders de journalistieke onafhankelijkheid ondermijnen; ze heeft haar uitspraken intussen genuanceerd.
PS-voorzitter Paul Magnette maakt zich klaar voor een moeilijke verkiezingsstrijd in 2029 en zegt dat zijn partij sterk moet staan om eerste minister De Wever tegen te houden.
1. De nauwe schoentjes van Annelies Verlinden
Minister van Justitie Annelies Verlinden (CD&V) zit in nauwe schoentjes. Voor haar carrière als minister was Verlinden aan de slag bij het internationale advocatenkantoor DLA Piper. Dat kantoor werd ingehuurd door het Franse informaticabedrijf Sopra Steria bij een conflict over een overheidsopdracht voor het Europees Hof van Justitie in Luxemburg. Annelies Verlinden is één van de 3 advocaten die Sopra Steria in die zaak bijstonden. Het is Het Nieuwsblad dat zaterdag met dat nieuws kwam.
Dat is opmerkelijk omdat Sopra Steria ook het Franse informaticabedrijf is dat in 2021 door Annelies Verlinden, toen op Binnenlandse Zaken, de vergunning krijgt om een performant informaticasysteem voor alle politiediensten uit te bouwen, onder de naam i-Police. Eind 2025 zet Bernard Quintin, haar opvolger op Binnenlandse Zaken, het contract stop. Er is op dat moment wel al bijna 76 miljoen uitbetaald.
De oppositie wil de minister ondervragen. “Ik wil dat minister Verlinden in het parlement komt uitleggen waarom ze dat niet gemeld heeft”, reageert Groen-Kamerlid Matti Vandemaele. Een deontologische code die de federale regering in 2023 ondertekende, bepaalt dat “een regeringslid tussenkomsten waarbij er een belangenconflict is, steeds vooraf dient mee te delen”. “Minister Verlinden meldde nooit haar band met het bedrijf dat miljoenencontracten heeft lopen bij de overheid”, zegt Ortwin Depoortere van Vlaams Belang.
“Maar er is absoluut geen sprake van belangenvermenging”, zegt woordvoerder Nick Ghyselinck. “Het klopt dat de minister voor haar politieke carrière advocate was en dat bedrijf in een zaak heeft verdedigd, samen met twee andere collega’s, maar niemand wordt toch geboren als politicus? Iedereen heeft wel een carrière gehad voor de politiek.”
Kamerlid Paul Van Tigchelt (Anders) maakt ook nog bekend dat het Franse IT-bedrijf opnieuw het advocatenkantoor DLA Piper onder de arm heeft genomen, nu voor het juridische gevecht over i-Police. "De minister en haar kabinetsmedewerkers moeten duidelijk maken dat ze daarvan afstand nemen", vindt professor bestuurskunde Filip De Rynck (Universiteit Gent) op Radio 1. Ook Verlindens kabinetschef Evelien De Raeymaecker is 10 jaar lang advocate geweest voor het bewuste kantoor. "Niet wegens een belangenconflict, maar om herrie te vermijden."
Want het belangrijkste element in dit debat is niet de vraag of er sprake is van belangenvermenging. Veel experts vinden ook van niet. Maar het feit dat die belangenvermenging wordt gesuggereerd via een ‘lek’ is veel belangrijker. De suggestie wordt gewekt dat de minister op z’n minst ‘onvoorzichtig’ is geweest. Die suggestie alleen al is dodelijk voor een politicus. Zeker wanneer het gaat om een minister die al over de tongen gaat omdat een oplossing voor de overbevolking in de gevangenissen uitblijft. Zeker omdat die suggestie misschien wordt gewekt door mensen uit de meerderheid. Het zou wel eens kunnen dat iemand in de meerderheid wil dat de positie van de minister wankelt, en daarom bereid is lekken te organiseren. En daarom zit minister Verlinden in nauwe schoentjes.
2. De nauwe schoentjes van Jacqueline Galant
De Franstalige minister van Media, Jacqueline Galant, zit in nauwe schoentjes. De minister heeft zich openlijk verheugd op een machtswissel aan de top van de Franstalige openbare omroep RTBF. En ze hoopte dat een nieuwe topman van de omroep én een nieuwe directeur informatie de omroep een andere koers kan laten varen. "De huidige mensen zitten al te lang op hun plek. Er is een systeem ontstaan. Ik kan u vertellen – en als er journalisten in de zaal zijn, maak ik ze nu wel boos – dat er in de nieuwe generatie toch veel linkse rakkers zitten.” De uitspraken van Galant passen in de cultuuroorlog die de Franstalige liberale voorzitter Georges-Louis Bouchez tegen de RTBF voert. Bouchez zat trouwens naast haar toen ze haar uitspraken deed.
De oppositie in de Franse Gemeenschap steigert. Ecolo spreekt over “intimidatie en een strategie die de journalistieke onafhankelijkheid ondermijnt”. De PS vindt dat de minister van Media de aanstelling van een nieuwe baas van de RTBF compromitteert “omdat ze het politieke profiel veel belangrijker vindt dan kennis en kunde.” Maar de minister wordt ook op de vingers getikt door de minister-president van de Franse Gemeenschapsregering, Elisabeth Degryse van Les Engagés. Die stuurt een persbericht uit over de “schandalige en beledigende” uitspraken van haar minister vlak vóór de ministerraad, zodat Galant geen inspraak meer krijgt in de tekst.
Galant heeft intussen haar uitspraken proberen te nuanceren, maar ze is duidelijk te ver gegaan. En daarom zit ook minister Galant in nauwe schoentjes.
3. De nauwe schoentjes van Paul Magnette
De voorzitter van de PS, Paul Magnette, zit in nauwe schoentjes. In De Tijd beschouwt Magnette eerste minister De Wever als de politieke rattenvanger van Hamelen. “De Wever is een zeer intelligente man, die (…) een kans heeft gezien om een regering te vormen met twee rechtse Franstalige partijen, die zijn hervormingen geslikt hebben met een ongeziene naïviteit.” Volgens Magnette wil De Wever de Franstalige partijen op hun knieën krijgen. “De Wever hoopt maar één ding: dat de Franstalige politici in 2029 op hun knieën komen smeken om een herziening van de bijzondere financieringswet, waarna hij een confederale omslag voor de sociale zekerheid en de regionalisering van gezondheidszorg, arbeidsmarkt en justitie op tafel kan leggen als prijs.”
De PS zal er alles aan doen om te vermijden dat ze in die situatie terechtkomen, zegt Magnette, en daarom moet de PS zo sterk mogelijk worden tegen de verkiezingen van 2029. Op dit moment zijn de socialisten opnieuw de grootste partij in de peilingen, zowel in Wallonië als in Brussel. Alleen kan De Wever, dat geeft Magnette toe, vooral in Franstalig België genieten van een kanseliersbonus, en dat is een enorme troef voor De Wever. “Franstalige Belgen houden doorgaans van hun eerste minister. Of die nu links of rechts, Franstalig of Vlaams is: op enkele uitzonderingen na zijn de meeste premiers altijd populair geworden.”
Magnette moet zijn partij klaarkrijgen voor een belangrijke kiesstrijd in 2029, wellicht tegen dan ook met nieuwe naam. De vraag is of hij daarin zal slagen, en daarom zit ook de voorzitter van de PS op dit moment in nauwe schoentjes.
