Steeds meer mannen laten een ingreep uitvoeren tegen hun zogenaamde 'mannenborsten'. Dat zegt endocrinoloog Guy T’Sjoen, nadat Peter Van de Veire in 'Goeiemorgen Morgen!' op Radio 2 openlijk heeft gesproken over zijn eigen operatie. Ongeveer de helft van alle volwassen mannen krijgt er ooit mee te maken. "Het is een doodnormale en bovendien onschuldige aandoening."
Na openhartigheid Peter Van de Veire: aantal ingrepen tegen 'mannenborsten' stijgt
Kasper Nollet
Gepubliceerd:
Samenvatting:
Steeds meer mannen laten een ingreep uitvoeren tegen ‘mannenborsten’ of gynecomastie, merkt endocrinoloog Guy T’Sjoen na het openhartige verhaal van Peter Van de Veire op Radio 2.
Gynecomastie is een veelvoorkomende en onschuldige aandoening waarbij borstklierweefsel bij mannen groeit. Ongeveer de helft van alle volwassen mannen krijgt er ooit mee te maken.
"Veel mensen schamen zich ervoor", zegt T’Sjoen. "Als het je sociale leven begint te beperken, is het absoluut zinvol om stappen te zetten en hulp te zoeken."
Peter Van de Veire en zijn vrouw Ilse waren de eerste gasten in het nieuwe Play-programma 'Maison Verhulst'. Toen Gert Verhulst daar vertelde dat hij wat aan het afvallen was, merkte Van de Veire op dat je 'manboobs' of mannenborsten ook kan laten weghalen. "Ik ben daar 15 jaar geleden mee naar de dokter gegaan", vertelde hij later in 'Goeiemorgen Morgen!' op Radio 2.
Peter Van de Veire wil taboe doorbreken over 'manboobs': "15 jaar geleden kreeg ik borsten, ik ben daarmee naar een dokter gegaan"
Hij is lang niet de enige. Hoewel maar een kleine minderheid van mannen effectief iets onderneemt tegen borstvorming, stijgt het aantal ingrepen wel, zegt Guy T’Sjoen, androloog- aan het UZ Gent. "Het is nochtans een veelvoorkomende en onschuldige aandoening. Medisch is er zelden een probleem, maar het schaamtegevoel speelt bij sommige mannen wel sterk mee."
Mismatch van hormonen
Maar wat zijn 'manboobs' nu precies? De medische term is gynecomastie, legt T'Sjoen uit. "Bij de geboorte hebben zowel jongens als meisjes wat klierweefsel achter de tepels. Bij jongens verdwijnt dat meestal vanzelf. Als er toch wat meer klierweefsel blijft, spreken we van gynecomastie".
Het verschijnsel is sterk leeftijdsgebonden en kan op verschillende levensfases plots optreden. "Pasgeboren jongens hebben het vaak door de invloed van de oestrogenen van de moeder. In de puberteit - vooral tussen 13 en 15 jaar - krijgt tot 60 procent van de jongens er tijdelijk mee te maken, en meestal trekt het vanzelf weg", zegt hij. "Een derde groep zijn oudere mannen: bij hen speelt dalend testosteron een rol".
Ook wat gewone gezonde mannen betreft komt bij 30 tot 50 procent een voelbare zwelling geregeld voor. Het is dus eigenlijk normaal. "Mensen komen vooral langs bij de dokter wanneer er een duidelijke, voelbare massa ontstaat, wanneer de tepel gevoelig wordt of wanneer de verandering heel erg plots en opvallend optreedt", zegt T'Sjoen.
Er is wel een onderscheid tussen gynecomastie, waarbij er effectief sprake is van borstklierweefsel, en lipomastie, waarbij de zwelling bestaat uit een opstapeling van vet. In dat laatste geval kun je met hormonale behandeling weinig doen. Dan is het vooral een kwestie van te vermageren via onder meer beweging en gezonde voeding. In dat eerste geval zijn er vaak wel oplossingen.
Behandelingen
Gynecomastie kan op verschillende manieren worden behandeld. Soms helpt een hormoonbehandeling, vooral wanneer de borstvorming nog maar recent is ontstaan. "Als het binnen de eerste maanden na het ontstaan wordt aangepakt, kan een oestrogeenremmende behandeling van 3 tot 6 maanden helpen", zegt T’Sjoen. Blijft de gevoeligheid bestaan, dan zijn plastische ingrepen een optie.
Peter Van de Veire koos voor zo’n ingreep. "Onder verdoving wordt het overtollige weefsel achter de tepel weggehaald. Het is geen pijnlijke ingreep", vertelde hij in 'Goeiemorgen Morgen!'.
Als het je sociale leven begint te beperken, is het absoluut zinvol om stappen te zetten en hulp te zoeken
Guy T'Sjoen, androloog-endocrinoloog
Een behandeling kan gedeeltelijk worden terugbetaald door de ziekteverzekering, maar alleen wanneer er een 'bewezen klinische noodzaak' is. Er moeten dus aantoonbare nadelige effecten zijn.
T’Sjoen benadrukt dat de eerste stap altijd een bezoek aan de huisarts is. "Die kan inschatten of een androloog-endocrinoloog nodig is. Het is belangrijk om eerst uit te sluiten dat de borstvorming door een onderliggende aandoening wordt veroorzaakt, voor je aan een plastische oplossing denkt".
Stigma
T'Sjoen ziet als androloog veel mannen passeren die graag iets doen aan hun gynecomastie. "Veel mensen schamen zich ervoor", zegt hij. "Ze verstoppen zich in de douche of durven op het strand hun T‑shirt niet uit te doen".
Dat psychosociaal ongemak kan zwaar wegen, zegt T'Sjoen, en is een goede reden om een arts te raadplegen, eventueel met het oog op behandeling of plastische heelkunde. "Als het je sociale leven begint te beperken, is het absoluut zinvol om stappen te zetten en hulp te zoeken". Tegelijk benadrukt hij dat het een goedaardige aandoening is: de meeste mannen krijgen ermee te maken en het is onschadelijk. "In die zin is het doodnormaal."
