Na het zoveelste formatiefalen in Brussel: "Hemeltergend, maar ik vrees dat het lopende zaken wordt tot 2029"

Verougstraete moest vandaag na een korte vergadering met 6 partijen vaststellen dat zijn geplande centrumlinkse coalitie zonder de MR geen kans meer op slagen heeft. De doodsteek was dat minister van Begroting Dirk De Smedt (Anders) op het laatste moment zijn kat stuurde. 

De andere partijen kijken daarom boos naar Anders. "Als zij hier waren ingestapt, dan had je een meerderheid om van start te gaan. Maar ik heb dat eigenlijk nooit geloofd", zegt Dave Sinardet.

"Dat idee staat haaks op het profiel dat voorzitter Frédéric De Gucht wil uitstralen. Hij wil nu over de hele lijn een oppositiepartij zijn die geen compromissen meer moet verdedigen. Hij wil tonen: wij doen het nu echt anders en we stappen niet meer mee in projecten die ver van ons afliggen. Brussel is ook de enige plek waar de partij iets te zeggen heeft, omdat ze nu eenmaal nodig is in veel scenario's."

Eerder had ook CD&V aan Nederlandstalige kant al afgehaakt, al toonde de partij zich wel bereid om vanuit de oppositie mee de regering in het zadel te helpen. 

Die scenario's kunnen nu de prullenmand in. Maar welke opties zijn er dan wel nog? 

"Je zou kunnen zeggen: we gaan terug naar eerdere formules, maar dan kom je weer uit bij het feit dat je de MR en de PS samen moet brengen. Het vertrouwen tussen die partijen, en dan vooral tussen Ahmed Laaouej (PS) en Georges-Louis Bouchez (MR), is volledig verdwenen. Dus ja, ik zie niet in waarom dat plots wel zou lukken", zegt Sinardet. 

"De vertrouwensbreuk tussen die twee Franstalige partijen is toch wel een van de grote redenen voor de mislukkingen van de voorbije bijna 600 dagen. Een zuiver linkse coalitie met de PVDA en Team Fouad Ahidar stuit dan weer op het veto van Conner Rousseau (Vooruit)."

"Het enige scenario dat dan nog overblijft, is dat van lopende zaken tot de volgende verkiezingen in 2029."

Dat zou betekenen dat de huidige regering van minister-president Rudi Vervoort (PS) de ganse periode blijft zitten. "Al zal men niet zeggen dat men zich daarbij neerlegt. Er zullen wellicht nog zaken geprobeerd worden en mensen het veld ingestuurd, maar ik vrees dat het daar wel op zal neerkomen. Tenzij er iets fundamenteel wijzigt aan de strategische houding van sommige partijen."

"Het is mogelijk dat er nog meer externe druk komt en dat dat iets in gang zet, maar ik betwijfel het."

Zo'n scenario is perfect mogelijk: zolang er geen nieuwe regering is, blijft de oude op post. Het Brussels Parlement is net als de andere deelstaatparlementen een legislatuurparlement: het doet de volledige rit van 5 jaar uit. Nieuwe verkiezingen organiseren is daarom vrijwel onmogelijk.

"Voor alle duidelijkheid: dat is in mijn ogen echt een dramatisch scenario. Het is een teken van de totale onmacht van de huidige politieke klasse in Brussel", benadrukt Sinardet. 

Want er zijn heel duidelijke negatieve gevolgen. "Het betekent de facto dat je op heel wat grote uitdagingen in Brussel, bijvoorbeeld rond wonen en mobiliteit, geen nieuwe beleidsantwoorden kan geven. Ook budgettair moet er echt wel iets gebeuren. Je komt eigenlijk tot stilstand."

"In theorie kan je in lopende zaken dingen doen, maar of dat in de praktijk gaat lukken, is maar de vraag. Dirk De Smedt (de minister van Begroting van Anders) zal nu ook heel geïsoleerd komen te staan", aldus Sinardet, die verwacht dat de mislukking van vandaag zijn sporen zal nalaten in de regering. Het gaat immers om grotendeels dezelfde partijen.

"Het is hemeltergend, een brevet van onmacht en onkunde", besluit Sinardet. "En ja, het is in Brussel institutioneel ingewikkeld, het kiessysteem is niet meer aangepast aan de realiteit, en de kiezer heeft de kaarten moeilijker gelegd dan elders."

"Dat is allemaal zo, maar politici moeten nu eenmaal functioneren binnen het bestaande systeem met de kaarten zoals ze liggen. Dat kan geen excuus zijn. Op een gegeven moment moet iedereen over zijn schaduw stappen. Maar dat gebeurt gewoonweg niet. De partijbelangen gaan voor."