Koning zorgde voor kickstart van winnaarscultuur: de opmars van Marokko, met straks de ultieme bekroning op de Afrika Cup?

Een penaltythriller was het zeker tegen Nigeria. Maar eigenlijk twijfelde er niemand écht aan dat Marokko  de finale zou halen van de Afrika Cup.

Het kon ook niet anders. Als gastland en topfavoriet had het Afrikaanse sterrenensemble een grote eer te verdedigen.

Een scenario dat maar weinig fans zich durfden voor te stellen 10 jaar geleden. Hoe komt het dat Marokko zich stilaan opwerpt als voetbalreus?

Wel, de straffe 4e plaats op het WK in Qatar - weet je nog? - heeft zeker voor een boost gezorgd. Maar eigenlijk begint het verhaal bij de koning en een droom.

En dat bijna 20 jaar geleden.

Anno 2007 kondigt de Marokkaanse koning Mohammed VI een project aan dat de nationale ploeg zou hertekenen.

Allereerst wordt voetbal op nummer één gezet van alle sporten. Het doel? Op eigen bodem talenten opleiden. Dat kan 3 jaar later in de Mohammed VI-Academie, waar het staatshoofd zelf geld in pompt.

Zo komt er een einde aan een cultuur waarin de best betalende ouders het jeugdvoetbal beheerden. Nee, voortaan konden ook ruwere diamanten helemaal ontbolsteren.

In de beginjaren wordt een scoutingnetwerk opgezet om een nieuwe generatie samen te brengen. Nasser Larguet, ervaringsdeskundige bij Franse clubs, neemt het roer in handen. 

Na testevents en -toernooien raakt de Academie gevuld met beloftevolle spelertjes. Zeggen de namen Youssef En-Nesyri, Nayef Aguerd en Azzedine Ounahi je iets? Zij zijn een eindproduct van het koninklijke plan.

En dat stopte niet bij de Marokkaanse landsgrenzen.

Want hoewel in Marokko de academies als paddenstoelen uit de grond schieten, zet het scoutingsnetwerk ook voet aan wal in Europa.

Het begin van een charme-offensief bij heel wat jonge voetballers met een dubbele nationaliteit. En (stiekem) dus ook een hart voor de heimat.

Dat hebben België en Nederland gemerkt. Met technisch directeur Chris Van Puyvelde heeft Marokko een link met ons land en een extra troef. Al vroeg legt de omkadering van de nationale ploeg contact met spelers en hun familie.

Dan wordt uitgebreid de tijd genomen om het voetbalproject, inclusief topfaciliteiten, uit de doeken te doen. Met oog voor het menselijke aspect van de keuze: het blijft een hartverscheurende keuze voor al die tieners.

Maar wel een die vaak in het voordeel van Marokko werd beslecht. Een greep uit de namen? El Khannouss, El Ouahdi, Zaroury en uiteraard Talbi, die met zijn keuze een reactie uitlokte bij de KBVB.

Al is het succes niet enkel gebouwd op jongens die warm gemaakt zijn voor het project.

Marokko kan ook teren op een 'gouden generatie' van balkunstenaars die op de loonlijst staan van absolute topclubs.

In de basis tegen Nigeria: Brahim Diaz van Real Madrid, Achraf Hakimi van PSG, Noussair Mazraoui van Manchester United en Nayef Aguerd van Marseille.

Een gebrek aan kwaliteit is er al lang niet meer. Dat zag de wereld voor het eerst op het vorige WK voetbal in Qatar.

"Het moet een beetje meezitten, maar ik denk dat het scenario ideaal is om eindelijk na zoveel jaar de tweede trofee te pakken", ziet ook Westerlo-coach Issame Charaï.

Hij stak de Afrika Cup op zak als bondscoach van de Marokkaanse beloften. Een kantelpunt.

"Marokko is heel aantrekkelijk geworden door de faciliteiten, door de installaties en de investeringen die er zijn gebeurd. En natuurlijk door de recente resultaten", vertelt hij over hoe succes ook een belangrijke doorgroeifactor is.

"Eerst de halve finale van het WK. Daarna begon het écht bij de U23 door de eerste Afrika Cup te winnen. De U20 volgde door de wereldbeker te winnen, de U17 won ook zijn Afrika Cup en er was brons op de Olympische Spelen."

Volgt nu de eerste échte Afrika Cup-triomf sinds 1976?

Het is bijna van moeten voor de 'Leeuwen van de Atlas'.

Als gastland krijgt het de druk van een natie op zijn schouders in een gedroomde finale tegen Senegal. Om knikkende knieën te voorkomen, kunnen beide ploegen zich optrekken aan sterke defensieve statistieken.

Zo slikte Marokko nog maar 1 tegentreffer, wat er eentje minder is dan zijn tegenstander. Enorm kleine verschillen, dus. Wie is dan dé topfavoriet?

"Ik denk eigenlijk dat Senegal lichtjes favoriet is", zegt Alexandre Mestag van Koolcast. "Al gun ik het Marokko zeker ook."

"Ze spelen thuis en wachten er al zo lang op. In eigen land de Afrika Cup winnen, dat is een beetje een vloek die over Marokko hangt. Ik gun het hen, maar ik denk dat de ervaring licht het voordeel geeft aan Senegal."