Brussel telt te weinig openbare douches, zegt studie: "100.000 mensen zonder water om te douchen"

Het gaat onder meer over mensen die wonen in slecht uitgeruste woningen, Brusselaars die hun waterverbruik moeten rantsoeneren of inwoners die moeite hebben om hun rekeningen te betalen.

Er zijn wel enkele openbare mogelijkheden, maar die zijn te beperkt, klinkt het bij Brussels Studies. De Brusselse openbare douches zijn te vinden bij een 15-tal organisaties en de sociale douches in het zwembad in de Marollen. "Hier en daar biedt een zwembad of een sportzaal op een informele manier toegang tot de bestaande douches", klinkt het in de studie. "In winteropvangdiensten is er heel soms toegang tot de douches." 

Begin jaren 2000 waren er nog op 7 openbare plaatsen douches. Onder meer door de coronacrisis hebben enkele van die plaatsen de laatste tijd de deuren gesloten. Die centra kregen minder douchers over de vloer, maar volgens de auteurs van de studie mag dat niet verward worden met "een verlaagde vraag". 

Aan de hand van 3 voorbeelden, in Molenbeek, Laken en Schaarbeek, stellen de wetenschappers dat het dalende bezoekersaantal te wijten was aan een verlaagd aanbod, tijdelijke sluitingen en vervolgens slechte communicatie over de heropening. Zo besliste Molenbeek in 2014 om de douches in de Ransfortstraat voortaan op woensdagvoormiddag, in plaats van woensdagnamiddag, te openen voor vrouwen en kinderen. 

Het aanbod in Brussel volstaat dus niet, en is bovendien versnipperd: bepaalde diensten zijn voorbehouden voor specifieke doelgroepen. Hoewel dat "volkomen logisch" is, beperkt dat ook de toegankelijkheid, klinkt het in de studie.

Om tegemoet te komen aan de vraag, moeten de gemeenten meteen in gang schieten, zonder het regeringloze gewest af te wachten. De gemeenten beschikken over zwembaden, sportzalen en scholen die ze hiervoor kunnen inzetten, menen de auteurs.