Niet alleen Eli Iserbyt zelf, maar ook zijn familie heeft het moeilijk nu hij moet stoppen met veldrijden door een blessure aan zijn bekkenslagader. De familie was elk weekend te vinden op het parcours van een cyclocross, maar daar komt nu een einde aan. "Ik kan voorlopig ook niet kijken naar een veldrit op tv", zegt vader Joost Iserbyt.
Samen met Eli neemt ook familie Iserbyt afscheid van veldrijden: "Als ouder is dit heel pijnlijk"
Jarne Pollie
Gepubliceerd:
Sinds 16 februari 2025, de laatste cross van Eli Iserbyt, heeft hij verschillende operaties ondergaan om een vernauwde bekkenslagader onder controle te krijgen, maar dat is niet gelukt. Met een kort filmpje op Instagram kondigde Eli Iserbyt zijn afscheid aan . "Ik heb van de dokters het nieuws gekregen dat het voor mij medisch niet meer verantwoord is om te fietsen, of het nu recreatief is of op hoog niveau", klonk het daarin.
Vandaag deed Iserbyt nog zichtbaar aangeslagen zijn verhaal bij de verschillende media. "Het is een heel moeilijke en lange weg geweest", aldus Iserbyt. "Op dit moment zie ik nog geen lichtpuntje waar ik blij om kan zijn. Mijn familie en mijn ploeg vormen mijn reddingsboei, want van hen krijg ik heel veel steun."
Van Vlaanderen naar de VS
Dat was de voorbije jaren niet anders. "Als gezin en als familie probeerden we zo veel mogelijk bij Eli zijn wedstrijden aanwezig te zijn", zegt vader Joost Iserbyt. "Zowel in het binnenland als in het buitenland. Dankzij Eli hebben we een groot deel van de wereld gezien. We reisden bijvoorbeeld mee naar de Verenigde Staten en Tsjechië."
Vorig jaar sloeg ook de sfeer in het kamp Iserbyt om. "Toen werd inderdaad duidelijk dat het een moeilijk verhaal zou worden zonder operatie. De pijn regeerde boven het plezier. Uiteindelijk werd het toch nog een goed jaar voor Eli. Na het seizoen dachten we dat alles met een operatie en geduld zou goedkomen."
Deze beslissing is pijnlijker voor Eli dan voor ons, maar ook wij zien af
Joost Iserbyt, vader van Eli
"Stilaan kwam het besef dat wanneer Eli zijn volle kracht probeerde te ontwikkelen, dat er nog pijn overbleef. Zo rolden we van het ene in het andere en vroegen we ons af of er nog licht was aan het einde van de tunnel. We verdiepten ons in de literatuur en toen ontdekten we dat er een kans bestond dat zijn crosscarrière zou eindigen."
En zo geschiedde. "Als ouder is dat heel pijnlijk. Het is een invulling die plots wegvalt. We kunnen nog net niet zeggen dat het doel van het leven wegvalt, maar de routine om elke dag op te staan en te leven in functie van de sport, die is er nu niet meer. Het is natuurlijk pijnlijker voor Eli dan voor ons, maar ook wij zien daarvan af."
"Het positieve is dat Eli een brede entourage heeft waar hij bij terecht kan. Praten is niet altijd even makkelijk, zo wel voor mij als voor Eli niet, maar dat proberen we toch zo veel mogelijk te doen. Ook vanuit de ploeg, de sportieve cel heeft hij genoeg mensen waar hij mee kan communiceren en die ook voor de nodige afleiding kunnen zorgen."
Geen BK
Die afleiding is zondag al te volgen op de televisie: het Belgische kampioenschap veldrijden. "Echt kijken is voor mij te moeilijk op dit moment", zegt Eli Iserbyt. "Zondag ga ik gaan wandelen. Zelfs al regent het, om 15 uur vertrek ik."
En ook vader Joost zal niet in de zetel zitten. "Ooit zullen we wellicht opnieuw kunnen kijken naar het veldrijden, maar nu nog niet."
Bekijk: Eli Iserbyt spreekt over zijn afscheid
Regionaal nieuws uit West-Vlaanderen
Gepubliceerd:
