Vanaf deze week kan je naar ‘The chronology of water’ gaan kijken, het regiedebuut van actrice Kristen Stewart. Dolgelukkig was ze toen ze vorige zomer haar film in Cannes mocht voorstellen. ‘Het is alsof ik dit zelf verzin, alsof ik in een simulatie zit’, vertelde ze aan VRT NWS. Maar toen zag je al dat ze leeggezogen was. En nu geeft ze toe dat de druk eraf moet. Op haar 35e is het vat (even) af.
'The chronology of water': levensnoodzakelijke film die bij superster Kristen Stewart de veer deed breken
Gepubliceerd:
Lieven Van Gils
Lieven is filmjournalist bij VRT NWS.
“Ik heb het afgelopen jaar te veel gebruist. Ik moet dringend ontluchten. I need to go fizz out”, bekende ze deze week aan het magazine People. Verwonderlijk is dat niet. Stewart heeft al heel wat watertjes doorzwommen.
Ze was nog geen 12 toen ze dochter speelde van Jodie Foster in ‘Panic room’. De vampierenreeks ’The Twilight Saga’ bombardeerde haar tot tienerster - haar relatie met tegenspeler Robert Pattinson was jarenlang voer voor de roddelbladen. Maar Stewart liet zich niet vastpinnen en zocht bewust het alternatievere circuit op. Voor haar rol als Diana in 'Spencer' kreeg ze in 2022 een Oscarnominatie.
En ze heeft een stem, dat is duidelijk. Een maand geleden noemde ze in The New York Times de filmindustrie ‘capitalist hell’. De commerciële belangen in Hollywood zijn volgens haar zo groot dat persoonlijke of afwijkende verhalen nauwelijks nog een kans krijgen.
Vooral vrouwen en andere ondervertegenwoordigde stemmen zijn daarvan de dupe. Voor de LGBTQ-gemeenschap is Stewart een rolmodel.
En nu heeft ze zelf een film gemaakt. Dat het geen popcorn is geworden zal niemand verbazen. 3 redenen waarom ‘The chronology of water’ van Kristen Stewart onze bewondering verdient.
1. Doorzettingvermogen van een langeafstandzwemmer
“Ik ben geboren om deze film te maken”, zegt Kristen Stewart over ‘The chronology of water’. De film is gebaseerd op de memoires van Lidia Yuknavitch, een schrijfster die in haar jeugd seksueel werd misbruikt en kampte met verslavingen. Pas op latere leeftijd vond ze evenwicht in haar leven. Toen Stewart het boek in 2017 las, wist ze meteen: dit wordt mijn debuutfilm. Maar ze zou er maar liefst 8 jaar over doen.
Het begon met het script. “Ik heb wel 500 versies geschreven”, zegt ze. Daarna volgde de zoektocht naar financiers. Een verhaal over trauma, seksuele en fysieke mishandeling, verslaving en queer identiteit? Daar staat Hollywood niet bepaald voor te springen.
Ondanks haar naambekendheid kreeg Stewart de financiering maar niet rond. Ze dreigde zelfs nooit meer te acteren als ze de film niet kon maken. Uiteindelijk lukte het toch. Geen wonder dat ze nu even naar adem moet happen.
2. Boodschap van bevrijding
“De film gaat over hoe we de dingen die in onze levens en met onze lichamen gebeuren, omzetten in kracht om te overleven”, zegt Stewart. Van kleins af aan wordt meisjes en vrouwen aangeleerd om te verhullen wat ze hebben meegemaakt. “Pijn, schaamte, lichamelijke veranderingen, emoties: wij worden geacht om erover te zwijgen.”
Dat wil ze doorbreken. Lidia Yuknovitch (rol van Imogen Poots) werd als kind door haar vader misbruikt. Ze probeert als zwemmer de top te bereiken, maar raakt verslaafd aan drugs en alcohol en verliest zichzelf in seksuele experimenten en een toxische relatie. Tot ze de confrontatie met haar demonen aangaat. Ze wordt schrijfster en lerares en vindt rust bij haar man en zoon. Bekijk zeker haar TED-talk ‘The beauty of being a misfit’ op YouTube – je sluit haar meteen in je hart.
Die boodschap van zelfbevrijding heeft Stewart niet alleen voor vrouwen. Het is haar boodschap aan iedereen.
Kristen Stewart heeft een boodschap voor iédereen
3. Lef van een leeuwin
‘The chronology of water’ had een klassieke vertelling kunnen zijn, met een begin, een midden en einde. Velen raadden Kristen Stewart dat ook aan voor haar eerste langspeelfilm. Maar dan ken je haar niet. Lef staat in drukletters op haar voorhoofd. Haar film is één lange, fragmentarische koortsdroom: snelle cuts, tijdsprongen, korrelige 16mm-beelden, extreme close-ups, snerpende geluiden. Geen pretje nee, maar Lidia’s leven was dat ook niet.
Voor Stewart was het de enig mogelijke keuze: “Ik wilde zo dicht mogelijk benaderen hoe onze herinneringen onbewust voortleven in ons lichaam." Het maakt van de film bijna een fysieke test. Je moet hem eerder voelen dan bekijken. “Dat kan pijn doen, ja. Maar als je pijn hebt, heb je ook kracht”. Probeer haar maar eens tegen te spreken.
Waarom het voor Kristen Stewart van levensbelang was om deze film te maken
Toch lijkt het alsof de film tijdelijk al haar energie heeft opgeslorpt. “Het was het zotste jaar van mijn leven” zei ze deze week in People. “Ik ben getrouwd (met schrijfster Dylan Meyer), maakte een film, we gingen naar Cannes en nu komt hij uit. Verbijsterend.”
Dus gaat ze nu even in pauzestand, om te ‘ontluchten’. Al gaf ze enkele dagen geleden al toe dat ze misschien wel openstaat voor een remake van ‘Twilight’, de film die haar wereldberoemd maakte - maar dan wel als regisseur. Het vat zal wel snel weer vollopen.
De trailer van 'The chronology of water'
'The chronology of water' is nu te zien in de bioscoop.
