Het identificeren van de slachtoffers van de nieuwjaarsbrand in Crans-Montana in Zwitserland zou nog weken kunnen duren. Dat zegt spoedarts Ignace Demeyer, een van de eerste hulpverleners op het terrein bij de Switel-brand in Antwerpen op 31 december 1994. Hij licht toe waarom het niet alleen moeilijk is om dodelijke slachtoffers te identificeren, maar ook de gewonden.
Spoedarts Ignace Demeyer: "Identificatie van slachtoffers brand in Zwitserland kan nog weken duren"
Switel-brand
Op oudejaarsavond 1994 brak brand uit in de feestzaal van het Switel-hotel in Antwerpen. Bijna 500 mensen waren op dat moment aanwezig om er de jaarovergang te vieren. De brand eiste een zware tol: 15 mensen stierven, 164 anderen raakten zwaar verbrand.
"Mijn 15-jarige zus is vermist. We hebben sinds de brand geen nieuws meer gehoord." "We zijn op zoek naar 3 vrienden die aanwezig waren bij de brand in Crans-Montana."
Sociale media worden overspoeld door berichten van vrienden en familie die sinds de oudejaarsbrand in een bar in Crans-Montana geen contact meer hebben gehad met hun geliefden. Op Instagram en Facebook duiken pagina's op die alle hulpkreten verzamelen.
Een 40-tal mensen is bij de brand omgekomen, 115 anderen raakten gewond. De identificatie van de slachtoffers is volop bezig, maar kan dagen in beslag nemen, klinkt het bij de politie.
Volgens spoedarts Ignace De Meyer kan het zelfs een werk van weken worden. Hij ziet opvallend veel gelijkenissen tussen de brand in Zwitserland en de oudejaarsbrand in het Switel-hotel in Antwerpen waar hij als hoofd spoedgevallen en intensieve zorg van het toenmalige Stuivenbergziekenhuis de hulpoperaties mee in goede banen heeft geleid.
Ik had destijds een patiënt die pas een maand na de ramp wakker werd. We dachten dat het om een Antwerpenaar ging, maar de man sprak plots met een Hollands accent
Ignace Demeyer, expert rampengeneeskunde
Demeyer was als een van de eerste hulpverleners aanwezig bij de brand op 31 december 1994. "Op dat moment heerst er chaos. Je weet niet waar eerst te beginnen. De hulpverlening is zeer arbeidsintensief en je bent nog niet bezig met wie je voor je hebt. Nadat je iemand de eerste zorgen hebt toegediend vraag je je pas af: wie was dat eigenlijk?"
"De meeste mensen zijn op dat moment in shock of kunnen door hun verwondingen helemaal niet spreken. Identiteitsdocumenten hebben ze vaak niet bij. Die zitten in het kostuum of de jas die nog binnen ligt."
Eerste dodelijke slachtoffer geïdentificeerd
Vanmorgen kreeg de brand in de Zwitserse bar een gezicht: Emanuele Galeppini, een 16-jarige Italiaanse golfer, is het eerste dodelijke slachtoffer dat is geïdentificeerd. Dat maakte de Italiaanse Golffederatie bekend via Instagram.
De federatie zegt te rouwen om het verlies van een "jonge atleet die passie en authentieke waarden belichaamde". Galeppini speelde voor het Italiaanse nationale golfteam.
Onherkenbaar
Mensen met brandwonden - zeker in het gezicht - identificeren is uiteraard niet vanzelfsprekend: door de verwondingen zijn ze vaak onherkenbaar geworden. "Het is ook niet uitzonderlijk dat patiënten met zware brandwonden pas in het ziekenhuis terecht komen met verbanden rond de wonden, ze zijn dan als het ware ingepakt als mummies."
"Door hun verwondingen - longschade bijvoorbeeld - kunnen slachtoffers van branden vaak ook niet meer praten." Daardoor is het niet alleen moeilijk om dodelijke slachtoffers te identificeren, maar ook gewonden.
"Ik had destijds een patiënt die pas een maand na de ramp wakker werd. We dachten dat het om een Antwerpenaar ging, maar de man sprak plots met een Hollands accent. De man die wij dachten te behandelen, lag blijkbaar in Groningen."
Wanneer een visuele identificatie niet mogelijk is, wordt er overgegaan op identificatie van het gebit of wordt een DNA-staal afgenomen. Maar ook dan blijft het moeilijk om te achterhalen wie je precies voor je hebt. "DNA kan pas vergeleken worden wanneer familieleden zich bij de politie hebben aangemeld en zelf ook DNA hebben afgestaan."
In Antwerpen had men destijds ook het 'geluk' dat er een aanwezigheidslijst was van het oudejaarsfeest in het Switel-hotel. Zo'n lijst was er in Zwitserland wellicht niet. Demeyer schat dan ook dat het nog weken zou kunnen duren voor alle slachtoffers geïdentificeerd zijn.
