Opvallend veel zeesterren spoelen aan: "Natuurlijk fenomeen door koude en wind"

"Samen met de harde wind zijn de lage wintertemperaturen de boosdoener", weet Jan Seys van het Vlaams Instituut voor de Zee. "Het koude water zorgt ervoor dat zeesterren en schaaldieren veel minder weerbaar en actief zijn. Hun metabolisme is lager, waardoor ze zich niet kunnen verweren tegen de stroming of zich opnieuw kunnen ingraven."

"Eenmaal aangespoeld zijn de zeesterren een vogel voor de kat en worden ze door meeuwen opgegeten als kerstdiner. Wanneer het water terugtrekt, drogen ze uit. Dat is sowieso niet gezond. Zelfs als ze niet worden opgegeten door andere dieren, zijn ze al zodanig verzwakt dat de kans op overleven heel klein is."

"Het heeft weinig zin om iets te doen als je de zeesterren opmerkt op het strand. Als je het echt niet kunt laten, kan het geen kwaad om ze terug te gooien in zee. Maar omdat het dier het hoogstwaarschijnlijk toch al niet overleeft, heeft het ook weinig zin. Kijk, het gaat om een natuurlijk verschijnsel en een vorm van natuurlijke selectie: de zwakste dieren overleven het niet. De populatie van de gewone zeester - de soort waarover het gaat - is ook niet bedreigd: er blijven er genoeg over om zich voort te planten", zegt Seys.

Hoeveel gewone zeesterren er dan in onze zee te vinden zijn? "Er zijn geen exacte tellingen in de ondiepste kustwateren vlakbij het strand. Dieper in de zee worden wel vistellingen gehouden voor de visserij, maar de gebieden waar deze zeesterren zitten vallen daar vaak buiten. We hebben dus geen goede cijfers. Maar uit de aanspoelingen blijkt alvast niet dat de populatie zou toenemen of afnemen."

Ook het aantal keren dat er grote hoeveelheden zeesterren aanspoelen, blijft gelijk. "Het gebeurt eens om de paar jaar. Er is geen sprake van een klimaateffect of andere trends", besluit Seys.