"Je hebt maar één gek nodig": Marc Van Ranst voorspelde in 2020 al de bedreiging van iemand als Jürgen Conings

Wie corona zegt, zegt Marc Van Ranst. De viroloog met de V-halstruitjes groeide in 2020 in sneltempo uit tot een van de bekendste gezichten van de pandemie en zelfs van het land. In het begin gold hij als een baken van vertrouwen, iemand die met klare taal richting gaf in een ongeziene crisis.

Hoe langer covid aansleepte, hoe meer de frustratie bij de bevolking toenam. Die onvrede richtte zich steeds vaker op de virologen, met scherpe kritiek en zelfs doodsbedreigingen tot gevolg. Voor Van Ranst werd dat een dagelijkse realiteit.

Toch leken de berichten hem toen nauwelijks te raken. "Dat zijn anonieme klavierhelden of mensen die denken dat ze daar gemakkelijk mee weg kunnen geraken", relativeerde hij 5 jaar geleden in 'Over 5 jaar'. "Men zou hopen dat mensen dat beu worden."

"Je hebt natuurlijk maar één gek nodig die denkt dat eens in het echt te doen", voegde hij wel nog toe.

Wat hij toen nog niet wist, was hoe profetisch die woorden zouden blijken. Nog geen 6 maanden later moest Van Ranst onderduiken met zijn vrouw en zoon. De militair Jürgen Conings had namelijk zware wapens gestolen uit de kazerne van Leopoldsburg. Hij had het onder anderen gemunt op Van Ranst.

Wat volgde was een maandlange klopjacht die het land in zijn greep hield, tot Conings uiteindelijk bij toeval dood werd aangetroffen in het Dilserbos, in Dilsen-Stokkem.

"Dat was heel raar", reageert Marc Van Ranst nu. Hij blijft even stil na het zien van de beelden van de zoektocht. "Dat was toen heel ingrijpend. Ook voor mijn zoon was dat niet eenvoudig. Hij zat toen in het 6e leerjaar. In het begin, toen we uit het safehouse waren, was hij angstig. Zeker toen mensen kwamen aanbellen. Dat was niet altijd met aardige bedoelingen. Dat was niet oké."

"Maar intussen is de hele situatie zowel voor hem als voor mij achter de rug", voegt Van Ranst toe. Hij benadrukt dat het voorval zijn leven niet heeft veranderd, ook al krijgt hij nog altijd bedreigingen.

"Niet meer elke dag, maar wel elke week. Zelfs 5 jaar daarna. Dat is heel raar en eng. Ik ben me daardoor wel meer bewust van mijn omgeving."

De 2e gast in de 3e en laatste aflevering van 'Over 5 jaar' is Maaike Cafmeyer. Ook zij heeft bewogen jaren achter de rug. De Vilder interviewde haar niet lang voor het proces-Bart De Pauw. De actrice was 1 van de 9 vrouwen die de tv-maker beschuldigden van grensoverschrijdend gedrag.

"Ik hoop dat er bespreekbaarheid ontstaat rond machtsrelaties", zei Cafmeyer 5 jaar geleden. Gevraagd of ze zichzelf ziet als een voorvechter van de vrouwenzaak, antwoordde ze: "Ik heb dat niet gewild. Echt niet. Maar het is zo gekomen."

"Ik ben hier niet voor geboren. Ik ben verlegen. Ik ben een schrikschijter. Maar iemand moet zijn mond opendoen hè? Jammer genoeg ben ik dat dan dan."

Haar beslissing om zich - samen met de andere vrouwen in het proces - uit te spreken heeft wel degelijk iets in beweging gezet, reageert Cafmeyer nu. "Ik ben de laatste jaren herhaaldelijk aangesproken door heel veel vrouwen met dezelfde ervaring. Ik heb brieven en mails gekregen. Je kan het je niet voorstellen."

"Ik ben ook aangesproken geweest door mannen. Daar ben ik zo dankbaar voor. Want deze strijd is een samenwerking tussen mannen en vrouwen. En er is nog een lange weg te gaan."

"Maar het heeft dus zeker iets opgeleverd. Er is een bewustzijn gekomen. Zoals met alle goede dingen moet er tijd overheen gaan om een betere wijn te krijgen. Maar ik kan wel zeggen dat het heeft geloond. En nu hopen dat het blijft."

Dat 'Over 5 jaar' zware thema's niet schuwt, mag wel duidelijk zijn. Het programma beweegt tussen uiteenlopende onderwerpen. Na de meer beladen gesprekken verschuift de aandacht naar de belangrijkste bijzaak ter wereld: sport. Dat luik neemt Karl Vannieuwkerke voor zijn rekening.

Het sportanker blijkt het scherpe oog te hebben van een ervaren journalist, maar ook de idealistische inslag van een fan. Zo voorspelde hij 5 jaar vol overtuiging dat de Rode Duivels Europees kampioen zouden worden in 2021. Ter herinnering: België lag er toen uit in de kwartfinale tegen Italië.

"Wij mogen die kans niet laten schieten", zei Vannieuwkerke in 2020. In voetbal gaat het om winnen. Je wilt die trofee omhoog steken. Je wilt heel die natie beroeren. Ze moeten Europees kampioen worden. Ik ga ervan uit dat ze dat gaan doen. Dus in mijn geest is België Europees kampioen 2021."

Vannieuwkerke lacht eens goed met zijn foute voorspelling. "Woorden van een supporter, hè. Ze hadden wel de capaciteiten. Maar alle puzzelstukken moeten in elkaar vallen. Het was ook een beetje wishful thinking. Doordat je niet wil dat die gouden generatie afscheid neemt van het voetbal zonder die trofee."

Naast de Rode Duivels had Vannieuwkerke 5 jaar geleden ook grote verwachtingen van wielrenner Remco Evenepoel. Die was toen nog relatief nieuw in het vizier van het Belgische wielerpubliek. "Over 5 jaar is Remco Evenepoel God in België," zei hij toen. "Over 5 jaar zal hij de Ronde van Frankrijk gewonnen hebben. Dat is van 1976 geleden."

Voor Vannieuwkerke is Evenepoel nog altijd God in België, zegt hij. Maar een Tourwinst, zoals hij voorspelde, zat er niet in. "Hij heeft vorig jaar op het podium gestaan. Maar hij botst op een superkampioen: Tadej Pogačar. Die steekt boven de concurrentie uit."

De toekomst inschatten, zeker als het over sport gaat, blijft dus moeilijk. Al blijkt een andere voorspelling dan weer opvallend trefzeker. "Ik denk dat wij in 2024 ons beste olympische jaar ooit zullen bereiken, met de meeste Belgische medailles ooit op de Olympische Spelen.  Dan pakken we er 10 of 11."

Recht in de roos. Terwijl België in 2021 nog 7 medailles haalde op de Olympische Spelen in Tokio, haalden we effectief 10 olympische medailles in Parijs. 3 keer goud, 1 keer zilver en 6 keer brons. De beste prestatie in 100 jaar, met zelfs een recordaantal medailles voor vrouwen.  

Vannieuwkerke waagt zich nog een laatste keer aan een voorspelling voor de Olympische Spelen van 2028 in Los Angeles. "Het wordt moeilijk om dan ook aan 10 medailles te geraken, denk ik. Om de eenvoudige reden dat we afscheid gaan moeten nemen van een aantal topfiguren."

"We zijn echt een sportland geworden. Ook in de ploegsporten gaan we hoge ogen gooien. De vrouwensport zit enorm in de lift. Kijk naar het vrouwenwielrennen. Wat Lotte Kopecky de voorbije 5 jaren heeft gepresteerd en hoeveel meisjes ze heeft geïnspireerd om aan wielrennen te doen, daar moeten we op termijn altijd de vruchten van plukken", besluit hij.