Waarom Boney M. mijn kerst opvrolijkt (en Michael Bublé niet)

Winkelstraten zijn gevuld met ledsneeuwvlokken en kerstbomen. De geur van glühwein, raclette en dure truffelchips hangt over overvolle kerstmarkten. Ik bereid me al mentaal voor op opnieuw samen zijn met de hele familie. En wat valt ook niet weg te denken deze weken? Kerstmuziek.

Maar wat als we - gewoon een klein ideetje - even afstappen van Michael Bublé, Mariah Carey, Wham of Band Aid? (Nu ik erover nadenk: misschien moeten we permanent van 'Do they know it's Christmas?' afstappen.)

In mijn huishouden waren dit namelijk nooit onze eerste keuzes. Bij ons stond één groep synoniem met kerstmis: Boney M.

Misschien doet de naam Boney M. geen belletje rinkelen, maar je kent zonder twijfel hun muziek. Tussen de jaren '70 en '90 gaf deze (West-)Duitse discogroep ons wereldhits zoals 'Rasputin', 'Daddy Cool' en 'Sunny'.

De groep werd in 1974 leven ingeblazen door producent en zanger Frank Farian. Hij scoutte de leden grotendeels op hun uiterlijk. Van alle leden was alleen Marcia Barrett een getalenteerd vocalist - de anderen waren vooral aanwezig voor hun uitstraling.

Frank Farian wist desondanks van deze groep een succes te maken. In de studio nam hij eerst zijn eigen vocalen op, waarna achtergrondzangeressen alle andere stempartijen voor hun rekening namen. (Later zou hij met Milli Vanilli aan de schandpaal genageld worden voor dezelfde strategie.)

Met hun debuutalbum 'Take the heat off me' (1976) groeide hun succes razendsnel. Voor verdere achtergrondinformatie ga ik je helaas moeten doorverwijzen naar je favoriete zoekmachine. Nu wil ik je meenemen in mijn kersttradities. 

Ik kan geen jaartal plakken op mijn eerste kerstherinneringen. Maar toen we nog allemaal onder één dak woonden in ons huisje in Ledeberg (Gent), hadden we in december een vast stramien. 

Mijn vader, en later ook mijn broers, haalde alle kerstdecoratie uit de kelder. Mama maakte hapjes en mijn zusje en ik zetten de glazen en drankjes klaar: whiskey, wijn en Kidibul (appel-aardbei). Dan drukte mijn vader op play op de dvd-speler, aangesloten op de surroundsound Bose-installatie die hij absoluut noodzakelijk vond. 

Mary's boy child Jesus Christ/Was born on Christmas day/And man will live forever more/Because of Christmas day 

'Mary's boy child/Oh my Lord' van Boney M. opent hun kerstcompilatiealbum, een verzameling van kerstnummers opgenomen tussen 1981 en 2007. Het nummer begint met de harmonieën van een traditioneel kerstlied. Dan komt de funky baslijn binnen. Zo is de toon voor de rest van het album gezet: een balans tussen traditionele arrangementen en de fun van R&B, funk en disco. 

Meestal duurt het drie nummers voordat we beslissen welke kleurcombinatie we dit jaar kiezen voor ons kerstdecor. "Geen wit en goud, hebben we vorig jaar al gedaan." (Papa) "Paars is lelijk!" (Mijn zusje, of ik). "Misschien kunnen we paars en zilver combineren?" (Mama).

Ondertussen zijn we ook al begonnen met de plastic kerstboom in elkaar te zetten. Ja hoor, wij roteerden minstens tien jaar dezelfde twee plastic kerstbomen: één groene en één witte. Eco-friendly voor het hip was. 

Tegen de tijd dat de vrolijke fluit van 'Feliz Navidad' klinkt, hebben we de kleuren gekozen. De onderdeeltjes van de kerstboom zijn mooi gesorteerd en klaar om in elkaar te zetten.

De rest van de avond is gevuld met gelach, waarschijnlijk wat vriendelijk gevecht onder mijn broers en zusje, en natuurlijk het geluid van Boney M. De engelachtige achtergrondharmonieën van 'Zion's daughter', de "pa-rum, pum-pum, pum" in 'Little drummer boy' of de levendige piano van 'I'll be home for Christmas' zullen altijd mijn kerst tekenen.

Noem me bevooroordeeld, maar het feit dat Boney M. nauwelijks ter sprake komt als we kerstlijstjes samenstellen, heeft me altijd verbaasd. Misschien is het hypocriet van mij om te vragen tradities te doorbreken, aangezien ik duidelijk heel gehecht ben aan míjn traditie. Maar bij deze toch een oproep om eens een andere kerstplaat op te leggen en Bublé M. door Boney M. te vervangen.

Het huis in Ledeberg is ondertussen verkocht. Familiebanden zijn veranderd. Mijn ouders wonen nu met mijn broertje in het Verenigd Koninkrijk, mijn broer woont in Amsterdam en mijn zusje leeft ook haar eigen leven. Waar we wel allemaal op kunnen rekenen, is samenkomen voor kerst.

De dynamieken zullen anders zijn, de gespreksonderwerpen zijn geëvolueerd en er staat geen Kidibul meer op tafel. Maar alle zes kunnen we erop rekenen dat Boney M. op de achtergrond zal spelen.