"Horrorverhaal van bovenste plank": Assisenproces over verkrachting, gijzeling en moord in Merksplas gestart 

In de vroege, vroege ochtend van 25 juni 2022 krijgt de politie om 5.43 uur een noodoproep binnen over een bijzonder verontrustend "incident" in een huis in Merksplas. De ex-partner van de bewoonster is iets daarvoor het huis binnengedrongen en heeft de vrouw, haar kinderen en haar nieuwe partner aangevallen. Die laatste slaagt er uiteindelijk in de politie te verwittigen. Kort nadien volgt een tweede noodoproep met dezelfde boodschap, deze keer van de dochter. 

Wanneer de hulpdiensten exact 12 minuten later bij de woning arriveren, treffen ze niet meer of minder dan een bloedbad aan. Al vanop straat ziet de politie de bloedvlekken op de gordijnen van de eerste verdieping. 

De dochter van (toen) 22 is er op dat moment al in geslaagd het huis te verlaten: ze vlucht zwaargewond naar de tuin van de buren. Ze heeft grote wonden in haar gezicht, haar hals, haar arm en haar handen en wordt meteen overgebracht naar het ziekenhuis, waar ze diezelfde dag nog geopereerd wordt. 

De nieuwe partner van de vrouw heeft zich op hetzelfde moment verstopt in een kamer, nadat zij aangevallen is met een samoeraizwaard. Ook zij is gewond. Haar schedel is geraakt en ze heeft een snijwonde in haar rechterschouder. 

Maar pas wanneer de politie de woning binnendringt, wordt de ware omvang van de feiten duidelijk. Verschillende muren en vloeren zijn besmeurd met bloed, en op de eerste verdieping vindt de politie het levenloze lichaam van de 19-jarige zoon Jarne. De vele steek- en snijwonden aan zijn hoofd, gezicht, ribben, long, schouder, romp, rug en handen zijn hem fataal geworden. 

De dader houdt op dat moment de moeder van de kinderen gegijzeld op zolder. Zij weet nog niet dat haar dochter zwaargewond en haar zoon dood is. Pas uren later - na onderhandelingen en verschillende telefoons naar zijn ex-vrouw, zijn dochter en zijn vader - komt de dader naar beneden. Hij heeft zich vastgeketend aan zijn ex-partner, die lichtgewond blijkt te zijn. 

Zoals vaker bij zulke zware gevallen van intrafamiliaal geweld, hangt ook aan dit verhaal een voorgeschiedenis. De twee vormden ongeveer 2,5 jaar een koppel, ze hadden elkaar leren kennen in het Openbaar Psychiatrisch Zorgcentrum in Geel. "Met hoogtes en laagtes", zo omschrijft de vrouw de relatie later in een verhoor. 

Feit is dat ze de relatie eind mei verbreekt. Maar op 30 mei gaat ze naar zijn appartement omdat hij wil praten, maar daar loopt het compleet uit de hand, getuigt ze. Hij zou gedreigd hebben om haar moeder, kinderen en nieuwe vriend te vermoorden. Om dat dreigement kracht bij te zetten, zou hij een kruisboog bovengehaald hebben. Hij zou haar hebben proberen te bedwelmen met ammoniak, en haar gedwongen hebben om een afscheidsbrief te schrijven en te bellen met haar moeder en dochter. Ze zou die nacht ook twee keer verkracht zijn. Volgens de vrouw had hij ook haar gsm afgepakt en mocht en kon ze de woning niet verlaten. 

Uiteindelijk zou hij haar de volgende dag hebben laten gaan, maar ging hij met haar mee naar huis. Daar belde haar zoon de politie. 

Hij ontkende haar hele verhaal, maar in zijn appartement werden wel onder meer de kruisboog, de fles ammoniak en verschillende afscheidsbrieven gevonden. 

Hij werd vrijgelaten onder strikte voorwaarden. Zo gold er onder meer een contactverbod. Helaas belette hem dat niet om een maand later de gruwelijke feiten te plegen. Voor advocaat Kris Luyckx - die de toenmalige partner van de vrouw verdedigt - wordt dat een van de voornaamste punten op het proces. "Hoe heeft de rechter deze beslissing toen kunnen nemen?" 

Zelf verklaarde hij daarover dat het "verkeerd uitgedraaid" is. Naar eigen zeggen wilde hij vooral de nieuwe partner van zijn ex bedreigen, vastbinden en ondervragen, om zichzelf daarna van het leven te beroven. 

In een later verhoor vertelde hij hoe hij stiekem kon binnenglippen, hoe hij eerst nog een kwartier in de zetel zat om vervolgens naar boven te gaan. Daar zou hij zich nog even hebben verscholen in de douche om dan toe te slaan. Hoe het precies ontaard is in de moord en moordpogingen, daar heeft hij tot vandaag geen antwoord op. 

Het is afwachten of die er wel komen tijdens het proces. De ondervraging van de beschuldigde kon rond 15 uur beginnen. Toen de voorzitter hem vragen stelde over de verkrachting, heeft het slachtoffer de zaal in tranen verlaten. Hij blijft bovendien bij zijn verklaringen dat hij de nieuwe partner van zijn ex enkel wilde bedreigen.

Over de confrontatie met Jarne en de andere slachtoffers "herinnert hij zich niets", zo verklaart hij. "Ik weet nog dat ik Jarne een slag gaf, daarna is alles zwart." Tijdens de zitting worden ook gedetailleerde foto's getoond van de verwondingen van alle slachtoffers, opnieuw een moeilijk moment voor hen. Op het einde van de zittingsdag laat hij nog weten dat hij veel spijt heeft: "Ik zou de tijd willen terugdraaien". 

De familie laat via haar advocaat weten dat ze vooral hoopt dat het proces "een verdere stap kan zijn in de verwerking van het drama". "Maar het blijft onduidelijk in welke mate de beschuldigde zal ingaan op de feiten, aangezien hij tijdens het onderzoek beperkte verklaringen aflegde."

"Tot vandaag dragen ze fysieke en psychische gevolgen van wat er toen gebeurde. Ze hebben de voorbije jaren intens gewerkt aan herstel, maar dat uiterst moeilijke proces kan nooit volledig zijn. De familie hoopt dat het proces duidelijkheid brengt en dat ze een hoofdstuk kunnen afsluiten dat hun leven ingrijpend heeft veranderd."

"Het is een horrorverhaal van de bovenste plank, dat is echt een goede samenvatting van het proces", zegt ook de advocaat van de vader van Jarne. "De vader gaat dit nooit een plaats kunnen geven."