"Mentaliteit is hier beter": waarom Walen Stephane (42), Jérôme (27) en Sebastien (42) in Vlaanderen werken

De arbeidsmarkt in Vlaanderen worstelt met een enorme krapte. Om vacatures gevuld te krijgen, wil de Vlaamse regering extra werkkrachten uit Wallonië aantrekken. Dat zegt Vlaams minister van Werk Zuhal Demir (N-VA). Tegelijk wil ook Wallonië meer mensen aan het werk krijgen. Een win-winsituatie voor beide regio’s dus.

Door het nieuwe akkoord zullen VDAB en de Waalse tegenhanger Forem vooral inzetten op de uitwisseling van data, vacatures en opleidingsmomenten, zodat de juiste informatie sneller de juiste doelgroepen bereikt. Voortaan zullen Waalse werkzoekenden ook sancties krijgen wanneer ze Vlaamse vacatures weigeren, net zoals dat nu al het geval is voor Vlaamse werkzoekenden.

Maar wie zijn de Walen die vandaag al naar Vlaanderen trekken om er te werken? En waarom doen ze dat?

Stephane Janssens (42) en Sebastien Hernandez (42) komen allebei uit Moeskroen en werken samen bij metaalconstructiebedrijf Construx Group in Hulste bij Harelbeke. Het bedrijf is actief in metaalconstructie en de verhuur van mallen en machines voor de betonsector. Voor de twee heren was de keuze om in Vlaanderen te werken bijna vanzelfsprekend.

"Het eerste werk dat ik vond, was in Vlaanderen, omdat er in Wallonië niet veel werk was", vertelt Stephane. "De Vlaamse arbeidsmarkt is veel diverser. Werk vinden is hier gewoon makkelijker."

"Ik vond vooral de mentaliteit hier meteen aangenaam", gaat hij verder. "Werkgevers in Wallonië staan minder open voor jonge mensen dan hier in Vlaanderen. Jongeren krijgen hier meer kansen en er wordt meer geïnvesteerd in hun groei. Mijn zonen werken ook in Vlaanderen. Op school werd hen gezegd dat het in Wallonië moeilijk is om stageplaatsen te vinden, terwijl je die in Vlaanderen bijna meteen vindt."

Ook Sebastien herkent dat. "Na mijn opleiding carrosserie ben ik op mijn 18e meteen in de metaalindustrie gaan werken, als lasser. In Vlaanderen vond ik sneller werk en de lonen liggen er bovendien hoger."

Beiden vinden dat Waalse werkgevers een voorbeeld mogen nemen aan Vlaanderen. "De zoon van een vriend van mij is 18 garages afgegaan zonder werk te vinden", zegt Stephane. "In Vlaanderen vond hij meteen werk."

Volgens hen zouden Waalse werkgevers sterker moeten inzetten op samenwerken met het onderwijs en op opleiding op de werkvloer. "Walen moeten jongeren meer kansen geven en zich meer openstellen", besluit Stephane. "Ze zouden beter moeten kijken naar wat er in Vlaanderen gebeurt."

Jérôme Hoet uit Moeskroen in Henegouwen is precies zo’n jongere die volgens Stephane en Sebastien kansen grijpt in Vlaanderen. Hij werkt intussen al vijf maanden bij Soubry, een pastabedrijf in Roeselare, op amper dertig minuten rijden van zijn woonplaats. "Via kennissen die hier al werkten ben ik binnengeraakt", vertelt hij. "Ik ben erg tevreden met mijn keuze."

Volgens Jérôme zijn er in Wallonië inderdaad minder interessante vacatures. "Zeker als je wil doorgroeien naar een functie als teamleider, zoals ik", voegt hij toe. Bij Soubry werken traditioneel veel Fransen: van de 420 medewerkers komen er 80 uit Noord-Frankrijk en slechts een tiental uit Wallonië.

Toch raadt Jerome andere Waalse werkzoekenden aan om de stap naar Vlaanderen te zetten. "Van een echte taalbarrière is amper sprake. Bijna iedereen spreekt hier goed Frans, je wordt vlot onthaald. Tegelijk merk ik dat mijn Nederlands hier veel sneller verbetert."

Zelf solliciteerde Jérôme zowel in Vlaanderen als in Wallonië. Uiteindelijk kwam het Vlaamse bedrijf als beste uit de bus. "Als de afstand niet te groot is, zou ik niet twijfelen", geeft hij lotgenoten mee.