Prinses Delphine heeft haar vader, koning Albert, vergeven. Dat zegt ze in het VRT NWS-programma 'Over 5 Jaar'. "Maar of de wonde helemaal verdwenen is? Neen. Zo'n wonde gaat nooit volledig weg en wordt een litteken", vertelt ze openhartig. "Maar hoe meer ik mezelf in de plaats van mijn moeder of mijn vader stel, hoe beter ik alles begrijp."
5 jaar na haar titel heeft prinses Delphine haar vader vergeven: "Maar wonde gaat nooit helemaal weg"
Lina El Bakkali
Gepubliceerd:
Jarenlang hield het ons land in de ban: was Delphine Boël de biologische en wettelijke dochter van koning Albert? Na jarenlange betwisting én een veelbesproken DNA-test besliste het Brusselse hof van beroep eind 2020 dat Delphine zich prinses van België mocht noemen en de achternaam Van Saksen-Coburg mocht dragen.
Daarmee viel het doek over de juridische strijd, maar de verwerking van dat traject was daarmee nog niet afgesloten. Wat die nieuwe titel zou betekenen en hoe die haar leven zou beïnvloeden, was nog onduidelijk. Net als de toekomst van de relatie met haar vader, broers en zus.
Vergeving
Precies op dat keerpunt in haar leven interviewde Wim De Vilder de kersverse prinses, in 'Over 5 Jaar'. In dat programma vroeg De Vilder in 2020 aan haar en andere bekende landgenoten hoe zij denken dat de wereld en hun eigen leven er in 2025 uit zouden zien.
Die interviews werden toen opgeborgen. Nu, 5 jaar later, confronteert De Vilder hen met hun voorspellingen.
Het gaat moeilijk zijn, maar ik denk dat ik mijn vader kan vergeven
Prinses Delphine van Saksen-Coburg in 2020
Een bijzondere periode om op terug te blikken voor prinses Delphine dus. In 2020 hoopte ze aansluiting te vinden bij haar vader, koning Albert, in de loop van de jaren die zouden volgen. "Ik denk dat de wonden geheeld zullen zijn over 5 jaar", zei ze daarover aan De Vilder.
"Het gaat moeilijk zijn, maar ik denk dat ik mijn vader kan vergeven", voegde ze aarzelend, maar hoopvol toe. Volgens haar was de hele situatie te wijten aan zijn entourage. "Ik denk dat hij in een andere, normale omgeving een andere man was geweest. Ik vind dat hij niet door goede mensen is omringd."
"De wonde is een litteken geworden", zegt prinses Delphine.
"Ja, ik heb hem vergeven", reageert prinses Delphine nu resoluut op haar eigen uitspraken. "Maar of de wonde helemaal verdwenen is? Neen. Zo'n wonde gaat nooit volledig weg. Ze blijft bestaan, en wordt een litteken. Maar een litteken kan je ook vormen. Mijn verhaal heeft mij gemaakt tot wie ik ben."
Die vergeving ging gepaard met heel wat reflectie. "Ik was ook heel kwaad op mijn moeder, omdat ze het zover heeft laten komen en heeft gelogen tegen mij. Maar ik heb veel nagedacht. De tijden waren zo anders vroeger. Ik moest mezelf in hun schoenen plaatsen, in hoe zij zijn grootgebracht."
"Hoe meer ik mezelf in de plaats van mijn moeder of mijn vader stel, hoe beter ik alles begrijp. Niet volledig, maar ik begrijp het toch beter. Het werd me duidelijk waarom en hoe de dingen zijn gebeurd. En waarom het zo'n lange weg is geweest, terwijl het dat niet had hoeven te zijn. En als je dat begrijpt, besef je dat je niet alle schuld bij hen kan leggen. "
