Voorzitter Sammy Mahdi in 'Over 5 jaar': "Ik koos voor CD&V door eliminatie, omdat die partij mij het minste irriteerde"

Net als 5 jaar geleden komt Sammy Mahdi naar de opnames van 'Over 5 jaar' met zijn vaste sidekick Pamuk, de hond die intussen is uitgegroeid tot een kleine cultheld in Vlaanderen. Al is ze niet meer de enige in zijn leven die hem vergezelt. Mahdi is intussen een getrouwd man. "Ik ben verliefd", zegt hij glunderend.

Dat is lang niet de enige verandering de laatste 5 jaar. In 2020 was Mahdi staatssecretaris voor Asiel en Migratie. Vandaag is hij CD&V-voorzitter. Een functie waar hij in 2019 al eens een gooi naar had gedaan, maar net naast had gegrepen.

In het interview van 2020 cirkelde hij rond de vraag heen of hij dat ambt nog ambieerde."Ik had het echt heel graag gedaan", zei Mahdi toen. "Ik kan niet zeggen wat ik binnen 5 jaar wil doen. Ik weet niet of ik binnen 5 jaar goesting heb om partijvoorzitter te worden of mij kandidaat te stellen. Ik heb daar echt geen idee van." 

"Ik voel wat daar in mijn antwoord zit", reageert Mahdi vandaag op zijn eigen uitspraken. "Teleurstelling. Ik had het net niet gehaald. Ik begon me af te vragen of dit wel iets voor mij was."

Intussen is Mahdi al meer dan 3 jaar partijvoorzitter. Zijn verdict? "Het is een hondenjob. Je krijgt alle verantwoordelijkheden van de partij en je moet alle brandjes blussen. Ik stel me elke dag de vraag hoelang ik het kan doen, maar ik doe het heel graag. Het is een eer om voorzitter van de christendemocratische partij van Vlaanderen te mogen zijn."

Waarom Mahdi voorzitter wilde worden van CD&V? "Het is de partij die mij het minste irriteert", zei hij in 2020. Een opmerkelijke uitspraak waar hij nu eens goed om moet lachen.

"Ik zou dat nu niet meer zeggen, maar het is wel hoe ik ooit gecharmeerd ben geraakt door de partij", legt hij zichtbaar geamuseerd uit. "Een beetje bij eliminatie. Dat was toen ik natuurlijk nog heel jong was. Mocht een minister uit mijn partij dat zeggen, zou ik zeker wel eens willen gaan eten om heel uitvoerig te spreken over de waarden van de christendemocratie."

Ook de volgende gast heeft 5 bewogen en bepalende jaren gekend. Prinses Delphine ging 2020 nog in als Delphine Boël. Intussen draagt ze al 5 jaar de achternaam van haar biologische én wettelijke vader koning Albert: Van Saksen-Coburg.

Een naam waarmee ze zich voor de eerste keer zichzelf voelde en voelt. "Alsof ik de naam altijd al had moeten hebben", zei ze 5 jaar geleden. "Het voelt juist aan."

Hoewel prinses Delphine na al die jaren haar identiteit volledig kan dragen, blijkt het leven als lid van de koninklijke familie ook een keerzijde te hebben. "Als ik afspreek met vrienden vragen ze me vaak naar mijn privéleven. Het constante nieuwsgierige oog van de buitenwereld voelt indringend en ongemakkelijk. Ik leef daardoor geïsoleerder, wat natuurlijk niet goed voor me is."

Intussen dragen haar beide kinderen ook de koninklijke naam, in combinatie met de achternaam van hun vader. "Net zoals de Spanjaarden hebben ze een dubbele achternaam", zegt prinses Delphine.

"Ook zij krijgen vragen over de hele situatie. Dat vinden ze niet fijn. Maar ze dragen de naam met trots. En ik denk dat ze heel trots zijn op mij."

Weer even terug naar 2020, toen een hoogzwangere Linde Merckpoel - zonder medeweten van haar partner - al de naam van haar dochter prijsgaf. "Ze heet Cleo. Maar niet tegen Jef zeggen hé. Dat gaat die niet tof vinden", grapte de videomaker toen, al verzekerde ze dat hij er "binnen vijf jaar wel mee zou kunnen lachen".

"De feiten zijn intussen verjaard", reageert Merckpoel nu, 5 jaar en 2 dochters later, vermaakt. Maar daar blijft het niet bij.

"Ga je foto's van jezelf posten met de baby op Instagram?", vroeg De Vilder haar in 2020. "Goede vraag", antwoordde Merckpoel. "Voorlopig is mijn plan om dat niet te doen. Te privé. Dat is van mij."

Die voorspelling is ook weer een lachsalvo waard van Merckpoel, die af en toe wel degelijk foto's van haar dochters deelt op sociale media. Meer nog: "Nog geen 2 weken nadat ik dat tegen jou had gezegd, Wim, zat ik op nationale televisie met mijn dochter in beeld tijdens een interview van De Warmste Week", zegt ze lachend. "Ik ben een trotse moeder hé."

"Ik heb mijn grenzen dus wel verlegd, maar telkens ik een foto deel, sta ik er wel bij stil. Ik vraag me altijd af of ik dat wel zou doen. Ik moet daar misschien toch wat beter over nadenken als ik dat doe."

Dat sluit aan bij een bredere bekommernis: Merckpoel maakt zich luidop zorgen over hoe sociale media evolueren. Dat gaat verder dan enkel privacy. "Er ontstaat een steeds groter wij-zij-gevoel. Groepen die lijnrecht tegenover elkaar komen te staan. Die polarisering is heel aanwezig." 

Die "verruwing" zag ze in 2020 nog niet scherp. "5 jaar geleden was ik daar naïef en hoopvol in. Maar er moet toen al een kiem geweest zijn, een onderstroom. Of misschien zelfs een heel duidelijke stroom die ik in mijn geprivilegieerde, rozige wereld gewoon niet heb gezien toen."

"Die algoritmes gaan natuurlijk ook steeds meer in een spreidstand. Je ziet wat je wilt zien. Meer en meer. En iedereen kruipt dieper en dieper in zijn eigen fuik. Dat vind ik echt verontrustend."

"Dat besef ik nu vaker: het leven dat ik leid, is niet dé realiteit. Het is zo belangrijk om te blijven kijken, om te blijven zien wat gebeurt. Ik vind het daarom ook nog meer mijn taak om aanwezig te zijn op die gekke sociale media. Om toch een andere stem te zijn en positieve verhalen te brengen. Ik blijf hoopvol. Of dat probeer ik toch."