Fans van Editors: spits jullie oren. 20 jaar na hun debuutalbum gaat frontman Tom Smith voor het eerst echt solo. In 10 uitgepuurde nummers op piano en gitaar raakt hij op 'There is nothing in the dark that isn’t there in the light' op 3 manieren meer dan 1 gevoelige snaar.
Editors-fans, laat Tom Smith ook solo je hart veroveren met zijn innemende eerste plaat
Zijn warme stem
Ik beken: ik heb een zwak voor het stemgeluid van Tom Smith. Zijn klankkleur is even warm als een knetterend haardvuur. Op 1 uitzondering na: de lijzige Editors-cover van 'Killer' van Adamski en Seal enkele festivalzomers geleden. Laten we die collectief vergeten, maar passons.
Nu Smith volledig zijn artistieke goesting kan doen, treedt zijn herkenbare stem meer dan ooit op de voorgrond. Vooral in de laagte, in intieme nummers zonder franjes. Wie hem graag bezig hoort, wordt hier heel blij van.
Maar: er zijn ook enkele interessante uitstapjes in de hoogte, zoals in slotnummer 'Saturday'. In buitenbeentje 'Souls' zingt hij als rondspokende echo. Een experiment dat blijft hangen. Net als zijn kopstem in 'Leave': "de enige popsong die ik nu heb gemaakt", volgens Smith zelf.
De kracht van soberheid
Na 7 Editors-platen (nummer 8 is in de maak ) en 2 met Andy Burrows (ex-drummer van Razorlight) zet Smith bewust een stap terug in kleinere, intieme liedjes. "Ik wou muziek maken die kan ademen en natuurlijk klinkt", zegt hij daarover.
De euforische meezingers met bombast zoals 'Papillon', waar Editors in België veel harten mee heeft veroverd, zijn op deze plaat ver weg. Enkel break-upsong 'Leave' zou een Editorsnummer kunnen zijn, door de baslijn in het begin, aanwezige drums en het catchy refrein. De herhaalde 'I need you to stay here' nestelt zich snel in je brein.
Smith schakelt terug naar de puurheid van gitaar en piano. Openingsnummer 'Deep dive' is niet meer dan zijn stem en gitaargetokkel. En toch is het effect groots. Soms is less echt more.
Naarmate de plaat vordert, bloeien de nummers meer open met strijkers of blazers. In single 'Lights of New York City' voeren de trompetten je mee naar de straten van "the city that never sleeps", alsof je die zelf voor het eerst ontdekt. De piano in 'Endings are breaking my heart' is ronduit aanstekelijk.
De boodschap van hoop
Voor de prijs voor meest catchy albumtitel van 2025 komt Tom Smith niet in aanmerking. 'There is nothing in the dark that isn’t there in the light': het is een mond vol. Maar wel een met een mooie boodschap.
Als de duisternis opklaart, dan is alles weer helder, ook al was je misschien even de weg kwijt. Die hoop gloort in elk nummer aan de horizon. Laat dat een houvast zijn in deze eindejaarsperiode. Wanneer de dagen op hun kortst zijn, schittert niet alles voor iedereen even hard.
En toch: "You’re not alone when you’re lonely" is de troostende mantra in opener 'Deep dive'. Iedereen voelt zich soms wel eens verloren, is de pure geruststelling in 'Souls'. Zo persoonlijk en kwetsbaar hebben we Smith nog nooit gehoord.
De oplossing? Een meezingbare "Light it all" in 'Life is for living'. Laat het licht zelf binnen, door je leven te leiden zoals jij het zelf wil. Het folky nummer met aanzwellende strijkers roept bij mij het beeld op van een muzikale polaroïdfoto. Iets om in te kaderen en te koesteren, zoals deze plaat.
"So talk to me, endlessly, I’ll be listening", besluit luisterend oor Tom Smith. Bij deze: beloofd, Tom.
'There is nothing in the dark that isn't there in the light' van Tom Smith is nu uit. Hij treedt op in de Hnita Jazz Club in Heist-op-den-Berg (7 december), de Vooruit in Gent (8 april), de Sint-Jacobskerk in Brugge (9 april) en de Notre Dame-kerk in Laken (16 en 17 april). Bekijk de sessie van Tom Smith bij Ayco (Radio 1) op VRT MAX.
