Jong, fris en vrouwelijk geweld: Bregje Iding wint HUMO's Comedy Cup 2025

HUMO's Comedy Cup lokte deze keer meer dan 150 inschrijvingen, wat via voorrondes en een halve finale leidde tot een finale strijd met drie. Keuze aan overvloed. Vooraf was er geen duidelijke favoriet en ook de avond zelf in een volgepakte Arenbergschouwburg in Antwerpen was er niemand die er echt bovenuit stak. En dan komt het op scherpte aan, presteren op het moment van de waarheid, de vorm van de dag. En toen dreef Bregje Iding boven.

Even inzoomen op de drie finalisten.

Hij is een 35-jarige logistiek medewerker bij de Antwerpse haven en bouwt zijn betoog op vanuit hoe hij eruitziet: lang, slungelig, iewat schlemielig, een ramp op Tinder en sociaal onbehouwen.

Niets is helemaal wat het lijkt natuurlijk, een komiek bouwt zijn personage op rond wat hij wil tonen, maar dit was een aaneenschakeling van verhalen over vreemde gedragingen, 'akward' situaties, het wedervaren van een halve loser, maar dan wel een vol humor, fijne 'witzen' en grappige uitspraken.

Dit typetje kon nog meer uitgepuurd worden, de timing zat hier en daar nog niet ideaal en de vertelwijze was nog te machinaal, te zeer in scenario, maar de interactie met de zaal was er wel, de lach volgde en het publiek kreeg sympathie voor de jongen die het vaak ook allemaal niet weet. 

Een beloftevol comedian, een ex-finalist ook van de Lunatic Comedy Award, die andere grote comedywedstrijd, iemand met best al wat ervaring dus, die moet blijven spelen en nog meer groeien, en dan komt het wel. Maar het is nu nog net even te vroeg om er al helemaal te staan. Bovendien, in een finale als eerste spelen, da's nooit een voordeel.

Graag meer, later meer. Als je dan toch een 'pleaser' bent, zoals je zegt, Jeroen.

Een man van 47, instructeur bij de VDAB, al aan zijn tweede finale toe, de finalist met wellicht het meest uitgepuurde 'comedy character'. Kluppels speelt al een tijdje met oneliners en woordspelingen, hij schudt ze aan een sneltempo uit zijn mouw.

En daar gaat het al eens fout. De ene lijn is al scherper, grappiger en beter dan de andere en daarin begon Kluppels soms te zwemmen en leek hij het publiek kwijt te spelen. Absoluut iemand die - door veel ervaring - zijn plaats heeft op een podium, maar het typetje, de stijl, de vertelling, het was bij momenten te gekunsteld, het lokte te weinig de gulle lach uit en de boog stond niet altijd even gespannen. 

Het meanderde net iets te veel, al stond hij zich te amuseren en deed hij vooral wat hij wou doen, zonder toegevingen. De moeite van het bekijken en beluisteren waard, maar het pakte me net niet genoeg. Maar een aparte verschijning, dat hebben we al eens graag.

Ze is 28 en afkomstig uit Lommel. Iding is nog niet zo heel lang bezig met comedy en doet zich voor als een Limburgs rijkeluismeisje dat denkt zich te bekommeren om hen die minder hebben, maar net daardoor de arrogantie ten top is.

Een gedurfde keuze, al kon ook dit nog meer uitgepuurd zijn, tot het schuurt en wringt bij het publiek, tot de grens van het toelaatbare wordt bereikt. Bij momenten bleef het dan ook net iets te braaf, maar het dient gezegd: Iding plakt op dat podium, beheerst tempo en timing en voelt het publiek aan én de grapsalvo's zijn er. Iemand achter mij in de zaal schaterde de hele avond, klaterde bijna, en dat gebeurde net het meest bij Iding. 

Het liedje zonder muziek op het einde klinkt in eerste instantie als een flirt met flauwheid, maar toont iemand die een personage neerzet, volhoudt en nog eens volhoudt. En als je dan een publiek beet blijft hebben, dan ben je uit het goede hout gesneden.

En ja, ik had geen meter of teller bij, maar er is gewoon het meest gelachen om haar act van 20 minuten.

Opvallend, dit was al bij al brave comedy, drie keer. Vanuit typetjes, vanuit grappige situaties en verhalen, zonder doordebaks te zijn. Ik heb geen maatschappijkritiek gehoord, geen kritiek op de wereld of de politiek, geen gevoelige thema's, geen woke bespiegelingen. Het was allemaal niet rebels of revolutionair, het was spelen op en om de lach, maar wil dat nu toch ook wel de essentie van comedy zijn.

Er stak niemand echt bovenuit, er was ook geen duidelijk mindere, maar zoals in een boksmatch heeft de winnaar het gehaald op punten. Met Iding heeft de Vlaamse comedy nu haar Charlie's Angels, zij het dat het drie blondines zijn: Jade Mintjens, Amelie Albrecht en Bregje Iding.

Het verslag van de jury ging als volgt: "Geen evidente keuze, maar Bregje Iding slaagde erin met iets nieuws en verfrissends te komen. Ze kroop overtuigend in een hatelijk rolletje, dat lustig grossierde in huis-, tuin- en zwembadpriviliges. Een rijke toekomst is gegarandeerd, met privileges en volle zalen."

Denk ik ook, het is een kwestie van tijd vooraleer Iding - tegenwoordig al eens te horen op MNM - zal passeren in 'De ideale wereld'.

Jurylid Lukas Lelie: "Tijdens de beraadslaging viel bij haar continu het woord "fris". Daar wil je blijven naar kijken, daar wil je meer van zien. En net dat kroont haar tot winnaar."

"Het is een droom die uitkomt en ik had dit nooit verwacht. Het klinkt cliché, maar het is echt zo", zei Iding achteraf. "Ik ben twee jaar bezig met comedy. Eigenlijk langer, maar ik ben toen eens zodanig op mijn neus gegaan, dat ik er even ben mee gestopt. Maar kijk, nu dit. Ik zit vol adrenaline nu en ik ga het vieren. Waar ik naartoe wil? Veel spelen, veel leren en ik wil in het najaar van 2027 een volavondshow hebben."

De Vlaamse comedy heeft er weer drie goeie namen bij. Die ook knabbelen aan die publiekstaart waar al zoveel comedians van smullen. Het is drummen en duwen rond de taart, elk wil zijn of haar brok, maar daar kan het publiek alleen maar voordeel uit halen. 

Zolang het maar fris blijft.