"Onkunde, gigantische onkunde", zo blikt N-VA-voorzitter Valerie Van Peel terug op de manier waarop haar ouders reageerden toen ze destijds aan hen liet weten dat ze als kind seksueel misbruikt was door een kennis. In 'Het huis' vertelt de politica hoe het misbruik haar getekend heeft, hoe ze bij niemand terechtkon en hoe ze de man die haar misbruikte jaren later confronteerde met de feiten.
"Niemand troost je": Valerie Van Peel getuigt in 'Het huis' over seksueel misbruik
Denny Baert
Gepubliceerd:
Samenvatting:
N-VA-voorzitter Valerie Van Peel getuigt deze week in het VRT 1-programma 'Het huis' openhartig over seksueel misbruik dat ze als kind meemaakte.
"Mijn ouders reageerden met pure onkunde", zegt Van Peel, die destijds geen hulp kreeg en zich onbegrepen voelde.
Jaren later confronteerde Van Peel de dader in haar stamcafé, waarna hij de feiten toegaf. Haar vader verontschuldigde zich wel.
Na de getuigenis van zangeres Isabelle A over seksueel grensoverschrijdend gedrag getuigt nu ook N-VA-voorzitter Valerie Van Peel in 'Het huis' over het seksueel misbruik waar ze als kind slachtoffer van werd. Net als bij Isabelle A duurde het bij Van Peel ook lang voor ze ermee naar buiten durfde te komen.
De afgelopen jaren getuigde de politica er al vaker over, maar in 'Het huis' doet ze deze week uitzonderlijk openhartig haar verhaal.
Hoe oud ze precies was toen ze misbruikt werd, kan Van Peel zich niet meer herinneren, ook omdat het over een periode van enkele jaren ging. "Ik denk zo tussen mijn 8 en mijn 10, 11 of zoiets." De dader? Een kennis. "Zo is het meestal: ofwel is het iemand uit de familie, ofwel is het iemand die de hele familie kent", getuigt Van Peel.
Wie is Valerie Van Peel?
Valerie (voluit Valerie-Anne) Van Peel volgde dit jaar Bart De Wever op als partijvoorzitter van de N-VA. Van Peel werd in 1979 geboren als dochter van huisarts en lokaal politicus Dirk Van Peel in Kalmthout. Ze heeft 2 broers, onder wie de bekende comedian Michael.
Na haar studies Communicatiewetenschappen stapte ze aanvankelijk in de journalistiek, om een aantal jaren later over te stappen naar de politiek, als woordvoerder van de N-VA.
Wanneer ze in 2014 Kamerlid wordt, maakt ze o.a. naam als voorvechtster voor de rechten van slachtoffers van seksueel misbruik. Nadat ze in 2024 ontgoocheld de politiek verlaten heeft, keert ze een jaar later terug: als partijvoorzitter volgt ze Bart De Wever op.
Brief aan haar ouders
Hoewel ze toen al bekend stond als een mondig iemand, vertelde ze jarenlang aan niemand wat er was gebeurd. “Raar hé", blikt ze terug. "Maar het is gewoon heel eigen aan wat je overkomt, dat je zwijgt. Je wordt daar ook in gemanipuleerd, door zo'n dader.”
“En je mag dat ook niet onderschatten: mijn generatie had er zelfs geen woord voor. Het woord kindermisbruik? Ik denk dat ik dat voor het eerst heb gehoord in de Dutroux-periode. Toen was ik 14 à 15 jaar.”
Ik heb nog nooit aan iemand details verteld
In die puberteit kon ze het niet langer opkroppen. "Het moest eruit." Maar omdat ze zich er zo over schaamde, besloot ze een brief te schrijven aan haar ouders.
In die brief schreef ze echter geen details over wat er precies is gebeurd. "Ik heb nog nooit aan iemand details verteld." Ook de dader noemt ze niet bij naam in de brief. "Dat kon ik niet gezegd krijgen."
Nadat ze de brief had achtergelaten, liep de jonge Valerie van huis weg, samen met een vriendje, de enige aan wie ze het al had verteld. Ze wilde vluchten, met de trein, naar Antwerpen. Maar toen ze nog aan het café aan het lokale station stond, had vader Van Peel zijn dochter al gevonden en nam hij haar weer mee naar huis.
“Ik voel me schuldig, want omdat ik zweeg zijn er nog slachtoffers gevallen”
Hoe ga je ermee om als ouder?
De reactie van haar ouders op de brief omschrijft Van Peel pijnlijk met één woord: "Onkunde, pure onkunde." De ouders wisten niet hoe ze met hun dochter, met de situatie moesten omgaan. En de jonge Valerie voelde zich op dat moment "vooral ontmaskerd, vies", en onbegrepen. "Niemand troost je."
Haar ouders wilden in eerste instantie weten wie hun dochter misbruikt had. Toen ze namen begonnen te raden, hield ze aanvankelijk de lippen stijf op elkaar. Maar toen er namen genoemd werden van mensen die ze heel graag zag, zag ze zich wel genoodzaakt het te verklappen. "Dat was verschrikkelijk", blikt ze terug op dat pijnlijke moment. "Zo ga je niet om met iemand die voor het eerst over zoiets spreekt."
Met mij is er gewoon niet gepraat
De onkunde bleek ook na dat eerste moment, gaat Van Peel verder: "Ze hebben vervolgens gewoon niets gedaan: ik heb geen psychologische hulp gekregen en ik ben niet naar de politie gestapt." Al zou ze dat laatste op dat moment waarschijnlijk ook niet gewild hebben, blikt Van Peel nu terug.
Als het goed was aangepakt, dan zou dit alles volgens een traject verlopen zijn, waarbij ze begeleid zou geweest zijn, tot er al dan niet een bereidheid is om bepaalde stappen te zetten. "Maar met mij is er gewoon niet gepraat. Eigenlijk was het na de bekentenis voorbij."
Pijnlijk taboe
Wat volgde was een pijnlijke stilte rond het grote taboe. Zo herinnert Van Peel zich nog dat de tv koudweg op een andere zender werd gezet als er iets over misbruik op de kijkbuis kwam.
Haar ouders kenden de man die hun dochter misbruikt had ook goed. "Zo is het meestal: ofwel is het iemand uit de familie, ofwel is het iemand die de hele familie kent." Nadat Valerie haar verhaal had gedaan, werd het contact met hem ook niet verbroken, omdat ze verveeld zaten met de hele situatie.
Toen heb ik hem in het midden van het café echt geconfronteerd
Wat als Van Peel hem nu nog tegenkomt op straat? "Dan zal ik hem niet laten winnen", zegt Van Peel gedecideerd. Ze zal hem dus niet uit de weg gaan. Sterker zelfs: op een bepaald moment, toen Van Peel 17 of 18 jaar was, heeft ze de man met de feiten geconfronteerd, omdat hij haar stamcafé begon te frequenteren.
Dat liet ze niet over haar kant gaan, omdat dat een plaats was waar ze plezier had en haar vrienden ontmoette. "Hier stopt het", zei ze toen tegen zichzelf. "Dus toen heb ik hem in het midden van het café echt geconfronteerd." Hoorbaar voor de rest van het café.
Het werd uiteindelijk zelfs fysiek. De stoppen sloegen bij Van Peel door toen de man de feiten ontkende. Toen ze hem vastnam, gaf de man toch toe wat hij had gedaan.
Dat laatste was voor Van Peel belangrijk, omdat ze op den duur begon te twijfelen of het allemaal wel gebeurd was. "Misschien maak ik het mezelf wijs, misschien was het toch anders." Maar op dat moment gaf de man de feiten dus toe, is hij weggegaan en weggebleven. Dat moment voelde voor Van Peel als een overwinning aan, "want ik ging niet opzij die keer".
Excuses
Excuses kreeg ze niet van de man, en daar zit ze ook niet meer op te wachten. Op de excuses van haar vader zat Van Peel wel jaren te wachten en die heeft ze ook gekregen. Haar vader was 83 toen hij op een dag onaangekondigd voor de deur stond, aanbelde, en ongemakkelijk binnen kwam.
Eerst dacht Van Peel dat er iets verschrikkelijks was gebeurd. "Hij had zijn jas nog niet uitgedaan en zei: 'Ik ga er deze keer niet veel woorden aan vuil maken. Ik ga ook geen uitleg zoeken. Ik kom eigenlijk gewoon sorry zeggen voor het feit dat ik het helemaal fout heb aangepakt als vader op dat moment'. En meer zei hij dan ook niet."
Van Peel wil haar ouders niet veroordelen voor wat ze toen hebben gedaan. "We doen allemaal maar ons best met dat opvoeden. Ik weet met mijn ouders dat het geen onwil was. En dat is essentieel. Je hebt ook ouders die onwillig zijn. Maar dat is nog iets anders. Onkunde. Het was een gigantische onkunde", zo besluit ze haar indringende verhaal.
Heb je een vraag over misbruik, kindermishandeling of geweld, dan kan je terecht bij de hulplijn nupraatikerover.be of de hulplijn 1712 . Kinderen en jongeren kunnen ook terecht bij Awel: op het nummer 102 of via de website .
Wie zich zorgen maakt over hun gevoelens of gedrag naar minderjarigen toe, kan bij Stop it now terecht voor een anoniem gesprek via het telefoonnummer 0800 200 50, via chat of mail .
