Studente Froukje (21) helpt jongeren die dak- en thuisloos zijn: "Het gevoel geven dat ze hier een thuis hebben"

Vzw Betonne Jeugd ligt pal naast de Antwerpse ring in Deurne. Een halfuur voordat de dagwerking begint staat Froukje voor de deur, klaar om kwetsbare jongeren een luisterend oor te bieden en verder te helpen.

"Ik help jongeren van 0 tot 30 jaar die uit een kwetsbare situatie komen", vertelt ze. Een specifieke groep die ze veel ziet passeren zijn dak- en thuisloze jongeren, die nu extra kwetsbaar zijn: temperaturen rond het nulpunt leiden onverbiddelijk de winter in.

Froukje werkt al een tijdje bij Betonne Jeugd. "Ik ben hier enkele jaren geleden begonnen met een stage, en kon erna doorgroeien als medewerker", vertelt ze. "Zo kan ik mijn studies met werk combineren."

Theorie en praktijk komen samen: "Ik deed een orthopedagogische opleiding, en ben nu aan het omschakelen naar studies maatschappelijk werk."

De deur van het gebouw gaat open, net na de middag. De jongeren zijn niet gehaast, tijdens de volgende uren sijpelen ze gestaag binnen. Maar tegen het avondeten heeft er zich een aardig groepje geïnstalleerd.

"Vandaag bestaat de groepsactiviteit uit samen koken", vertelt een medewerker. De ene jongere is al werklustiger dan de andere, maar wat vooral opvalt, is de gemoedelijke sfeer die heerst tussen de aanwezigen.

"We proberen in te gaan op de noden van de jongeren door groepsactiviteiten in een veilige sfeer te organiseren", vertelt Froukje. "Samen koken en voetballen zijn klassiekers. Ook gaan we soms op kamp en op weekend. Veel kwetsbare jongeren krijgen het gevoel dat ze hier een thuis hebben. Tijd met hen doorbrengen maakt me gelukkig."

Maar dat geluk lijken Froukje en haar collega’s ook te creëren: "Een thuisgevoel, fijne groepsactiviteiten, en geaccepteerd worden zijn een grote opluchting wanneer het leven buiten erg ruw is", vertelt J* (26), die al bijna 10 jaar lang kind aan huis is bij Betonne Jeugd. 

Veel van de jongeren zijn niet happig om over hun situatie te vertellen, maar J* steekt direct van wal, hetzij wel anoniem: "Praten is een goede manier om me te uiten, vroeger greep ik sneller naar agressie door de trauma’s uit mijn jeugd."

Het verhaal van J* is dan ook hard: "Ik ben jarenlang dak- en thuisloos geweest. Ik heb even aan sofasurfen (logeren op de sofa, red.) gedaan, maar na een tijd raakten de vrienden met sofa’s op. Daarna werd het lastiger, ik verbleef een tijdlang onder bruggen en in treinstations."

Froukje ziet een groot pijnpunt in de jeugdwerking rond dak- en thuisloze jongeren: "De nazorg is in het algemeen heel slecht. Zaken zoals drugsproblemen, trauma’s, het verlaten van een instelling: ze worden achteraf veel te weinig opgevolgd waardoor jongeren gemakkelijker in dak- en thuisloosheid terechtkomen."

Ook J* getuigt daarover: "Als je als jongere zonder sociaal opvangnet een tijdlang in een instelling hebt gezeten en dan plots buitenkomt, val je diep. Vanaf jonge leeftijd op straat leven maakt je ook noodgedwongen harder, dat heeft gevolgen voor de maatschappij."

Naast het organiseren van activiteiten proberen Froukje en haar collega’s de jongeren actief uit de dak- en thuisloosheid te halen: "We hebben een breed netwerk in Antwerpen", vertelt ze.

"Zo brengen we de jongeren gericht in contact met specifieke instanties die hen individueel beter kunnen begeleiden. Dat kan zijn om een verblijf en werk te vinden, of andere soorten hulp te krijgen."

Wanneer de avond valt gaan Froukje en enkele jongeren die in de tuin zaten rustig naar binnen, de verwarming staat er aan. In de keuken stelt de medewerker van de kookactiviteit zijn hartige winterschotel voor.

Aan warmte en gezelligheid geen tekort, maar na 8 uur ‘s avonds zit de dag er bij Betonne Jeugd op, en wacht voor enkelen wellicht een koude nacht.