“Als homoseksuele man ben ik te vroeg geboren om kinderen te krijgen. Dat is een heel tere plek”, vertelt presentator en schrijver Jo De Poorter in de podcast ‘Peter Van de Veire & De Zandloper’. Het is een van de redenen waarom hij graag zijn halfzus zou ontmoeten en mogelijke neefjes of nichtjes.
“Als homoseksuele man te vroeg geboren om kinderen te krijgen": Jo De Poorter (59) vertelt open over zijn "tere plek"
Mona Junger
Gepubliceerd:
In september 2025 bracht Jo De Poorter een boek uit waarin hij sleutelmomenten uit zijn leven beschrijft. In dat boek onthult hij na 40 jaar zijn familiegeheim.
De Poorter ontdekte na de dood van zijn vader dat hij een halfzus heeft. “In plaats van een zus die mij opbelt, word ik sinds het boek wekelijks door de hele Vlaamse pers gebeld met de vraag of mijn halfzus al contact heeft opgenomen.”
Twee papa's
De Poorter is vooral benieuwd of zijn halfzus kinderen heeft. “Ik heb één heel tere plek en dat is dat ik geen kinderen heb. Wat me dus het meest bezighoudt in de zoektocht naar mijn zus, is dat ik via haar misschien wel rechtstreekse neefjes of nichtjes heb. Misschien nog meer dan mijn behoefte om haar te leren kennen, is hoe zij dan zouden zijn. Dat houdt me bezig.”
“Ik word nu omringd door allemaal jongens en meisjes met 2 papa's”, vertelt De Poorter. Toen De Poorter zelf de leeftijd had om aan kinderen te beginnen, was dat niet evident voor homoseksuele relaties.
“De enige homoseksuele mannen met kinderen, waren mannen die daarvoor een relatie hadden met een vrouw. Zij hebben die vrouw erg ongelukkig gemaakt. Ik was nooit van plan iemand ongelukkig te maken, alleen maar om een kind te hebben”, gaat hij verder.
“Nu kan ik je honderden voorbeelden geven van liefdevolle papa’s die hun kinderwens in werkelijkheid hebben kunnen omzetten. Dat had ik ook graag gewild. Wat dat betreft, ben ik te vroeg geboren. Het had gekund, maar het was een heel ingewikkelde weg geweest.”
Enkel een voornaam
De Poorter heeft enkel een voornaam van zijn halfzus. “Maar het is een vrij courante voornaam, dat helpt niet.”
Hij heeft nog niets vernomen van haar. “Dat kan een aantal dingen betekenen. Of ze is gelukkig in Australië, of ze weet niet eens dat ze een dochter van mijn vader is en draagt bijvoorbeeld de achternaam van een adoptievader, of ze is al overleden. Bij alle 3 de mogelijkheden is er een verklaring waarom ik niets hoor.”
Nog een poging?
Zelf heeft De Poorter geen poging meer gedaan om zijn halfzus te zoeken. “Ik heb het boek aan de wereld geschonken. Ik heb in talkshows gezeten. Ik stond met mijn gezicht op de voorpagina van kranten. Is dat geen brede verspreiding?”
De Poorter zou het bijzonder vinden mocht zijn halfzus het weten en toch beslissen geen contact te zoeken. “Want haar treft helemaal geen schuld. Mij ook niet. Wij zijn kinderen die op de wereld zijn gezet. Wat onze ouders gedaan hebben, is voor hun rekening. Misschien is zij ook wel nieuwsgierig naar wie ik ben. Ik ben in ieder geval nieuwsgierig naar wie zij is.”
