'Dispatch' heeft zijn nominatie op The Game Awards voor 'beste onafhankelijke debuutgame' absoluut niet gestolen. Het spel zit boordevol humor en emotie, en is eigenlijk meer een interactieve tv-serie dan een videogame. Het scenario zou een samenwerking kunnen zijn tussen de schrijvers van kantoorkomedie 'The office' en superheldenserie 'The boys'. 3 redenen waarom ik 'Dispatch' nog een paar keer opnieuw zal spelen.
'Dispatch', een steengoede kantoorkomedie waarin het superheldenthema slechts bijzaak is
1
Jij bepaalt alles
'Dispatch' speelt zich af in een fictieve versie van Los Angeles waarin superhelden samenleven met gewone burgers. Je kruipt in de huid van Robert Robertson, een voormalige superheld die wordt gerekruteerd om als dispatcher van superhelden de stad te beschermen tegen allerhande gevaren.
Een werkdag bestaat doorgaans uit 2 shifts waarin Robert - met Aaron Paul van 'Breaking bad' als stemacteur - vanuit z'n hokje op het kantoor de reddingswerken van het Z-team coördineert. Dat team bestaat uit een zootje ongeregeld: superschurken die de keuze kregen tussen de gevangenis of dit rehabiliteringsprogramma.
Welke superheld stuur je naar welk noodgeval en op welke manier gaan ze te werk? Jouw keuzes bepalen hun lot, en het lot van de stad.
De sterkte van het spel zit echter vooral in wat er zich buiten die shifts afspeelt. 'Dispatch' is meer een interactieve tv-serie dan een videogame.
De manier waarop je omgaat met anderen bepaalt niet alleen jouw toekomst, maar ook die van hen. Ben je een arrogante, zelfzekere of vriendelijke leider? Hoe ver mogen je teamleden gaan voor je hen de deur wijst? En is er ruimte voor romantiek op de werkvloer?
2
Perfecte balans tussen humor en emotie
De belangrijkste reden waarom ik 'Dispatch' zeker opnieuw zal spelen, is de 'look and feel'. Het spel ziet er fantastisch uit en zit boordevol humor. Het verhaal is eenvoudig, maar goed geschreven en de interacties tussen de personages zijn zeer entertainend.
Heb je het liever wat beschaafder of zijn er kinderen in de buurt, vergeet dan zeker niet om de 'familievriendelijke' optie te kiezen aan het begin van het spel. Want de vloekwoorden slaan je met momenten om de oren. Er zijn ook veel geslachtsdelen te zien.
Ondanks die schijnbaar goedkope platvloersheid grijpt het verhaal meermaals bij de keel. De makers weten perfect de balans te bewaren tussen humor, actie en emotie. Geen verrassing, want de ontwikkelaars zijn niet van de minsten.
AdHoc Studio bestaat uit veteranen van onder meer Telltale Games, die met games als 'The wolf among us' en 'The walking dead' de norm hebben gezet voor dit soort interactieve verhalen.
3
Tal van verschillende eindes
'Dispatch' bestaat uit 8 afleveringen. Een van de leukste 'features' is dat je aan het einde van elke aflevering een overzicht krijgt van hoe jij, maar ook anderen, deze aflevering hebben aangepakt. Komen jouw keuzes overeen met het gros van de spelers of ben je toch een buitenbeentje?
De keuzes die je in de verschillende afleveringen maakt, dragen uiteindelijk allemaal bij tot het absolute slot van het spel. Het einde dat jij voorgeschoteld krijgt in aflevering 8 is een optelsom van alles wat je in de voorbije 7 afleveringen hebt gedaan.
Dankzij de diversiteit aan keuzes, is 'Dispatch' dus een spel dat heel veel richtingen uit kan. Wat als ik die superheld niet had aangenomen? Wat als ik die persoon wél had gekust? Het zorgt ervoor dat je aan het einde van het spel meteen zin krijgt om opnieuw te beginnen.
'Dispatch' is beschikbaar op Windows-platformen en op de PlayStation 5.
