"De val van Icarus": fotograaf maakt spectaculaire foto van parachutist in vrije val voor de zon

McCarthy kwam op het idee toen hij een foto nam van een SpaceX Falcon 9-raket voor de zon. Hij wilde een gelijkaardige foto maken, maar met een mens voor de zon in plaats van een object. Een schijnbaar onmogelijke opdracht, wat de astrofotograaf dus wel voor mogelijk achtte en waarin hij slaagde.

Daarvoor maakte hij gebruik van verschillende telescopen en camera's. Vooraf kwam er ook heel wat rekenwerk aan te pas. "Het is niet zomaar richten en schieten", vertelt McCarthy over de voorbereidingen voor de indrukwekkende foto.

"Zo mag de zon niet te hoog aan de hemel staan, want een ultralicht vliegtuigje kan maar een bepaalde hoogte bereiken. Ook mag de zon niet te laag staan, want de parachutist moet genoeg marge hebben om zijn parachute te kunnen openen en veilig te landen."

Ook op technisch vlak zijn er beperkingen: zo beperkt de scherptediepte van de telescoop de hoogte waarop de parachutist scherp in beeld kan verschijnen tijdens zijn vrije val. Om zo'n foto te nemen was dus een combinatie nodig van een parachutist in vrije val, precisie van de piloot en zonnefotografie in hoge resolutie.

"Ik moet bekennen dat Gabe (de parachutist, red.) het meeste rekenwerk heeft gedaan", vertelt McCarthy. "Ik heb de scherpstelberekeningen gedaan en hij heeft de veiligheidsberekeningen gedaan. Het is zijn veiligheid die op het spel stond, hij wilde er dus zeker van zijn dat de sprong veilig kon gebeuren."

Ook moest de fotograaf op zoek naar een geschikte plek om de foto te maken. Lees: een open ruimte, waar het vliegtuigje, de zon en de parachutist perfect uitgelijnd zichtbaar zijn voor de fotograaf die zich enkele kilometers verder op de grond bevindt. 

Er werd gekozen voor Willcox Playa Fly-In, een jaarlijkse ontmoetingsplek voor piloten van ultralichte vliegtuigjes op een uitgestrekte, droge meerbodem in het zuidoosten van de Amerikaanse staat Arizona. "Dat groot, open en vlak gebied was ideaal voor ons", zegt McCarthy.

Voor de foto concentreerde McCarthy zich op een specifiek, zeer actief gebied van de zon waar het gonsde van de plasmagolven en zonnevlammen. De hele coördinatie om het vliegtuigje in de juiste positie te brengen, gebeurde bovendien nog eens via mondelinge communicatie van op de grond.

"Ik moest een groter beeld van de zon gebruiken om de piloot naar het kleine ingezoomde beeld van de actieve regio te leiden. En nog belangrijker: ik moest ervoor zorgen dat de parachutist vervolgens precies door dat kleinere beeld van het actieve gebied van de zon viel, waar ik die close-upfoto wilde maken."

Dat maakte het nemen van de foto nog een stuk moeilijker. Volgens McCarthy waren dan ook 6 pogingen nodig voordat het vliegtuigje de juiste positie bereikte, dat terwijl de zon steeds hoger naar de hemel klom en het maken van de foto dus steeds moeilijker werd.

"Toen de piloot zich uiteindelijk in de exacte positie bevond, riep ik: '3, 2, 1, hup!'", vertelt McCarthy. "Gabe sprong... en het was perfect." Het resultaat: een indrukwekkende foto die het silhouet van de parachutist in vrije val toont terwijl hij het actieve gebied van de zon doorsnijdt.

De fotograaf voegde de close-upfoto later samen tot een mozaïek van meer dan 100 andere ingezoomde foto's van de zon, zo ontstond een volledige afbeelding van de zon die hij kon combineren met de ingezoomde foto van de parachutist.

Fotograaf Andrew McCarthy noemde de indrukwekkende foto "De val van Icarus". Een verwijzing naar het verhaal uit de Griekse mythologie, waarbij Icarus samen met zijn vader Daedalus op wassen vleugels de vrijheid tegemoet vliegt, maar te dicht bij de zon komt en in de golven van de Egeïsche Zee neerstort.