In verschillende Limburgse grensgemeenten wonen arbeidsmigranten vaak in moeilijke omstandigheden. Dat blijkt uit een onderzoek van Pano rond arbeidsmigratie. Voornamelijk Nederlandse vennootschappen brengen hun arbeiders graag in België onder, omdat de wetgeving hier onduidelijker is en de huizen vaak groter en goedkoper zijn.
Arbeidsmigranten in Limburgse grensgemeenten gehuisvest in slechte omstandigheden: "Tot 40 mensen in één woning"
In Hamont-Achel heeft de gemeente weet van minstens 45 woningen waarin naar schatting 400 mensen gehuisvest worden. "Voor een gemeente van onze omvang is dat aanzienlijk", reageert burgemeester Tom Cox (CD&V). "In een gemiddelde kamerwoning wonen geen 2 à 3 mensen, maar veel meer personen."
Het staat volgens de burgemeester vast dat vele arbeidsmigranten in penibele omstandigheden ondergebracht zijn. "Bij controles hebben we al meermaals vastgesteld dat hun levensomstandigheden gewoon zeer slecht zijn."
De machteloosheid van een burgemeester
Daarom hebben 18 Noord-Limburgse gemeenten begin dit jaar een verstrengd politiereglement rond kamerwonen goedgekeurd. "De eigenaars van de huizen hebben tot 31 december om in orde te zijn met alle regels. Dat begint met jezelf registreren. Vanaf 1 januari gaan we dus handhaven."
Toch voelt het voor Cox vaak aan alsof zijn handen gebonden zijn. "Het blijft moeilijk. Vaak is het een kluwen van vennootschappen en constructies. Er zit heel wat afstand tussen de huurders en de eigenaars."
De rol van Nederlandse vennootschappen
Officieel weet de gemeente Hamont-Achel niet hoeveel arbeidsmigranten er zo op haar grondgebied verblijven. "We weten dat er woningen zijn waar tot 40 mensen verblijven. Dat is absurd en daar moet snel een duidelijker beeld over komen. Iedereen moet hier geregistreerd zijn en in menselijke omstandigheden kunnen leven."
We hebben weet van woningen waar tot 40 mensen verblijven. Dat is absurd.
Tom Cox, burgemeester Hamont-Achel (CD&V)
Wat het voor de controlerende diensten bovendien moeilijker maakt, is dat het vaak Nederlandse vennootschappen zijn die hun arbeiders er vestigen. "We vermoeden dat ze voor België kiezen, omdat de regels in Nederland strenger zijn. Verder zijn woningen in ons land doorgaans groter en goedkoper."
Vinger op de wonde
Ook in Lommel kent men het fenomeen. "Het is goed dat de reportage op een duidelijke manier dit systeem van arbeidsdetachering uit de doeken doet. Het gaat om een pijnlijk en complex systeem van uitbuiting en mensenhandel dat ook in onze stad voorkomt", reageert Katrien De Ruysscher, gemeenteraadslid voor oppositiepartij Vooruit.
"Mensen worden op een onveilige manier en in erbarmelijke omstandigheden gehuisvest. Buurtbewoners hebben al meermaals hun bezorgdheid geuit. Het beleid rond kamerwonen wordt dan wel verstrengd, maar daar mag en kan het niet bij blijven. Ook op Europees niveau moet de situatie streng worden aangepakt."
Regionaal nieuws uit Limburg


