Jinnih Beels (Vooruit) schrijft explosief boek over de politiek: "Kan me duur komen te staan"

Jinnih Beels stapt in 2017 in de politiek. Ze heeft daarvoor bijna 15 jaar bij de politie in Antwerpen gewerkt, in verschillende functies. Beels maakt snel carrière in de politiek, ze wordt schepen in Antwerpen en zit ook heel even in de Kamer. Maar na interne strubbelingen komt ze niet meer op bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2024. Ook haar collega Tom Meeuws was toen al gestopt als schepen. 

Nu heeft ze een boek geschreven over haar ervaringen: 'Dansen op een slappe koord'. Al hield ze de vraag om opnieuw een boek te schrijven naar eigen zeggen lang af. "Maar uiteindelijk dacht ik: waarom ook niet?", zegt ze in De Ochtend op Radio 1.

"Dit is de kans om zaken goed te kunnen duiden en misschien helpt het om het anderen na mij makkelijk te maken. Het is absoluut niet mijn bedoeling om politiek af te breken." Ze noemt het liever een uitnodiging tot dialoog over manieren om de overmatige macht van partijen en partijvoorzitters te beperken.

Beels is zelf als onafhankelijke in de politiek gestapt, maar heeft uiteindelijk toch een partijkaart gekocht. "Daardoor is er een ander beeld gecreëerd", vertelt ze in De Ochtend op Radio 1. "Dan denken ze: 'Ze is een van ons en ze moet denken zoals wij en uitdragen waar wij voor staan'. In mijn hart ben ik onafhankelijke gebleven en heb ik ook de partijstandpunten verdedigd. Politiek wordt door velen als iets negatiefs ervaren en ik denk dat er mogelijkheden zijn om daar op een andere manier mee om te gaan." 

"Natuurlijk zijn er (in Antwerpen) dingen foutgelopen. Maar alles op mijn nek schuiven is te kort door de bocht. Dat is een gezamenlijke verantwoordelijkheid. En ik heb er geen probleem mee om die van mij te benoemen. Het zou de afdeling sieren mocht ze dat ook doen. Mijn pleidooi gaat over het tegengaan van de particratie. Ik neem mijn ervaring als schepen om dat te stofferen. Als we het dan toch over afrekeningen hebben, dan denk ik dat de afdeling met mij heeft afgerekend."  

Haar boek eindigt met een brief aan Vooruit-voorzitter Conner Rousseau, waarin ze onder meer aangeeft dat dit boek haar binnen de partij "duur kan komen te staan, misschien zelfs haar einde betekent". 

"Ik heb altijd een goeie relatie met hem gehad, we waren het niet altijd eens, maar we hebben elkaar altijd goed vastgehouden, hij heeft mij ook altijd verdedigd. Hij verdraagt mij al al die jaren, terwijl hij langs alle kanten over mij wordt aangesproken. De brief naar hem is ook een persoonlijke bedanking om hem duidelijk te maken dat het niet over hem gaat, wel over de particratie en over de functie van partijvoorzitter." 

Voorlopig heeft Rousseau nog niet gereageerd op de brief van Beels.