Op 1 november trok Frank De Schepper uit Voeren met een groep van 7 mannen op een stiltetocht door de woestijn in Egypte. Het doel was het overlijden van zijn zoontje Noah (4) een plaats te geven, en na 12 dagen in eenzaamheid is dat gelukt, zegt Frank. "Ik had dit 5 jaar eerder moeten doen", zegt hij opgelucht.
Frank uit Voeren keert "herboren" terug na stiltewandeling voor overleden zoontje Noah: "Verdriet is veranderd in opluchting"
12 dagen lang was Frank De Schepper uit Voeren afgesloten van de buitenwereld, zonder enig contact. Intussen is hij weer thuis. Op die tijd zette hij 175.000 stappen, legde hij 140 kilometer af en overwon hij een bergtop van 2.624 meter hoogte.
"Fysiek en mentaal was het zwaar, maar ik ben ontzettend blij dat ik deze onderneming heb aangevat", reageert hij. "Ik wilde de pijn voelen die mijn zoontje heeft gevoeld. Dit was een ervaring die ik nooit zal vergeten."
In 2014 overleed Noah op 4-jarige leeftijd aan complicaties na zijn harttransplantatie, een overlijden dat papa Frank met een groot schuldgevoel opzadelde. "Ik heb nu de antwoorden gevonden die ik zocht. Ik had nooit gedacht dat stilte zo therapeutisch kon werken."
Tijdens de eerste dagen van de tocht had Frank het naar eigen zeggen moeilijk om zijn weg te vinden. "Maar dan is die stilte zo diep binnengekomen, dat de hele trip van begin tot einde mij ontzettend goed heeft gedaan. Ik heb nog moeite om de juiste woorden te vinden. Maar het was enorm helend, fantastisch. Ik had dit 5 jaar eerder moeten doen om de rust in mijn lichaam te vinden en mijn verlies te verwerken."
In eerdere pogingen zijn verlies te verwerken, ging Frank al in therapie. "Zonder daaraan afbreuk te willen doen, is deze ervaring veel ingrijpender geweest", zegt hij. "Door de desolaatheid en de stilte kom je als het ware in contact met je verlies en de persoon die je verloren hebt."
Frank had een foto van Noah op een aluminium plaatje laten afdrukken en nam die mee op reis. "Zodat hij de laatste reis met mij kon maken. Toen ik op de top van de hoogste berg aankwam en de zonsopgang opkwam, zag ik in een rots een uitsparing waar de foto exact in paste. Alsof het ervoor was gemaakt. Het was een opluchting, alsof ik Noah eindelijk kon loslaten. Daar is het verdriet veranderd in opluchting. Een onbeschrijflijk gevoel."
Regionaal nieuws uit Limburg


