CAW Halle-Vilvoorde slaat alarm over onderfinanciering: "Wie hier woont, heeft minder kans op hulpverlening"

Eerder deze week trok Procureur des Konings Carol Vercarre aan de alarmbel over het “scheefgetrokken” tekort aan middelen waarmee het parket van Halle-Vilvoorde kampt. In een interview met VRT NWS zei ze dat ook de sociale dienstverlening in onze regio alles behalve adequaat kan uitgevoerd worden. “Qua crisishulp bengelen we helemaal onderaan”, klonk het. 

Shari Robijns van het Centrum Algemeen Welzijnswerk (CAW) Halle-Vilvoorde kan dat alleen maar beamen.

“De gemiddelde subsidie in Vlaanderen is 17,61 euro per inwoner, bij ons is dat slechts 12,74 euro. De historische achterstand in Halle-Vilvoorde is goed gekend en becijferd en in het regeerakkoord is er opgenomen dat er een inhaalbeweging zal worden gemaakt. Het absurde van de hele situatie is dat we in een soort van vacuüm zitten waarin iedereen de tekorten erkent en beloftes maakt, maar in de praktijk verandert er op dit moment niets. Het is een traag proces dat de hele regio tekort doet.”

Door de onderfinanciering van de welzijnssector in Halle-Vilvoorde is er ook volgens Robijns een groot gebrek aan basishulpverlening. “Als CAW is het onze taak om iedereen te helpen op een kwetsbaar moment. Nu gebeurt het soms dat ouders met een kind dat net een zelfmoordpoging heeft ondernomen, samen met hun zoon of dochter naar huis worden gestuurd, omdat er in onze regio geen kinderpsychiatrie is. In dergelijke gevallen is een samenspel van verschillende actoren en expertise nodig, die snel en lokaal inzetbaar zijn, zodat de passende hulp kan worden geboden. Door de ondercapaciteit van aanbod kan dit nu niet gegarandeerd worden.

Ook in dossiers rond intra-familiaal geweld is er bij het CAW van Halle-Vilvoorde een gebrek aan middelen. “Het parket zet heel hard in op een tijdelijke uithuiszetting van de dader”, zegt Shari Robijns. “Daarbij is het de bedoeling dat de dader twee weken uit zijn huis wordt gehaald, zodat het gezin in de woning kan blijven en als het ware niet dubbel gevictimiseerd wordt. Vandaag hebben we in de regio Halle-Vilvoorde niet de opvangcapaciteit om hier gericht rond te werken. Er is tijdelijke opvang of crisisopvang nodig met een daaraan gekoppeld begeleidingstraject. Binnen het CAW hebben we aantal woonunits voor crisisopvang, maar met bijkomende capaciteit kunnen we daar ook het ambulante aanbod naast zetten, zodat we aanklampend en daardoor ook preventief kunnen werken.  

Volgens de directeur van het CAW in Halle-Vilvoorde is de basishulpverlening in andere regio’s in veel grotere mate aanwezig. “Het is erg om te zeggen, maar wie in Halle-Vilvoorde woont, heeft minder kans op hulpverlening dan wie elders in Vlaanderen woont”, aldus Robijns. “Wij hebben geen daklozenopvang en slachtoffers van seksueel misbruik moeten zich verder verplaatsen omdat er geen Zorgcentrum na Seksueel Geweld is. Omdat er geen gevangenis op ons grondgebied ligt, hebben wij als CAW ook geen forensisch welzijnswerk. Terwijl er wel mensen wonen die bijvoorbeeld een enkelband hebben of met een gezinslid zitten dat in de gevangenis verblijft.” (Bij forensisch welzijnswerk wordt er ingezet op de ondersteuning van de naastbestaanden van de gedetineerden binnen het justitiële traject en wordt gewerkt aan de re-integratie na de detentie, nvdr.)

Net zoals Procureur Carol Vercarre wijst ook Shari Robijns naar de aparte situatie van Halle-Vilvoorde. “De diversiteit en de uitstroom van problemen uit Brussel maken dat de noden hier soms hoger zijn dan in andere regio’s. Zo ligt de bevolkingsgroei in Halle-Vilvoorde niet alleen hoger dan het Vlaamse gemiddelde, maar ook hoger dan in Brussel. Ook qua bevolkingsdichtheid is Halle-Vilvoorde de koploper van het Vlaams Gewest. In heel Vlaanderen is Nederlands de moedertaal in ongeveer 80% van de gezinnen, in de Vlaamse Rand is dat minder dan de helft.”

Daarenboven is er in Halle-Vilvoorde ook sprake van een ‘vergroening’ van de bevolking. “We zitten met een zeer sterke groei van 0-17-jarigen. Door onze jonge bevolking is het dan ook zeer belangrijk dat we heel hard inzetten op preventie. Daarnaast is er een algemene wooncrisis, maar een woning kost hier soms dubbel zo veel dan in andere regio’s.”

In afwachting van een rechttrekking van de historische achterstelling in middelen blijft het CAW van Halle-Vilvoorde strijdvaardig. “We hebben geleerd om innovatief te zijn”, zegt Robijns. “Zo hebben we hier een sterke intergemeentelijke samenwerking en een goed partnerschap met alle andere actoren binnen de hulpverlening en Justitie. Maar het zou al een grote meerwaarde zijn mochten we de capaciteit hebben om iemand in zijn eigen regio een volwaardig hulpaanbod aan te kunnen bieden.”