Nog 40 kinderen wachten op pleeggezin in Leuven, Liesje en Rob waagden de stap: "Evenveel liefde als voor eigen kinderen"

Het is de week van de pleegzorg. Daarom lanceert Pleegzorgstad Leuven een nieuwe oproep naar gezinnen die hun huis willen openstellen voor pleegkinderen. "Ik moet niet vertellen hoe belangrijk het is om een warm gezin te hebben", zegt schepen Lothe Ramakers (Vooruit). "Niet enkel voor dagelijkse zorg, maar ook om kinderen op weg te zetten voor de rest van hun leven."

In Leuven hebben 124 kinderen al een plekje gevonden bij de 112 pleeggezinnen in de stad. 84 kinderen blijven op lange termijn bij een gezin, de anderen combineren pleegzorg met een internaat of hun biologisch gezin. "We zijn heel blij met onze pleeggezinnen", zegt de schepen. "Elk pleeggezin erbij is een overwinning. Maar het mag altijd meer zijn, want er zijn ongeveer 40 kinderen die nog wachten op een plekje."

Liesje (47) en Rob (47) wonen in Wilsele met hun gezin. Dat bestaat uit hun 3 biologische kinderen van (17, 16 en 14 jaar oud) en 2 pleegkinderen (10 en 4 jaar oud). Het koppel nam de stap 7 jaar geleden. "Eigenlijk wilden we altijd al pleegkinderen", zegt Liesje. "Toen we jong waren hadden we ook beiden een pleegbroer. Ik vond het altijd heel mooi om te zien hoe mijn ouders zijn leven een beetje blijer maakten."

Er zijn veel verschillende soorten pleegzorg, van kinderen die enkel in het weekend komen tot kinderen die vast bij een gezin wonen. "Onze pleegzoon en -dochter wonen hier vast", zegt Liesje. "Bij onze dochter wordt dat elk jaar herbekeken door een rechter. Dat betekent dat onze pleegdochter misschien ooit weer vertrekt."

Liesje merkt dat dat vaak een struikelblok is voor mensen die pleegouders willen worden. "Natuurlijk ben ik daar bang voor en zou ik dat verschrikkelijk vinden", zegt ze. "Maar dat is voor mij geen reden om pleegzorg links te laten liggen. Dat verdriet betekent vooral dat er veel liefde is. We genieten van elk moment samen, en dat maakt het eventuele afscheid een mooi soort verdriet."

Pleegzorg is natuurlijk niet altijd rozengeur en maneschijn. "We hebben onze kinderen altijd betrokken bij onze beslissing. Toch ben ik zeker dat zij soms geen pleegbroer of -zus willen, net zoals andere kinderen soms enig kind willen zijn. Dat is helemaal oké. Daarnaast zijn onze eigen kinderen ouder, dus soms gaat er meer aandacht naar onze jonge pleegkinderen. Hoewel dat logisch is, is het soms ook lastig, maar we hebben 3 veerkrachtige kinderen die veel moeite doen voor ons gezin. Ze helpen waar ze kunnen en spelen veel met de kindjes."

Als pleegouder krijg je het vaak te horen: is er een verschil tussen je kinderen en pleegkinderen? "Er is geen verschil in liefde die ik voor hen voel, maar wel in aanpak", zegt Liesje. "Ik heb meer geduld met de pleegkinderen. Onze eigen kinderen zijn zorgeloos kunnen opgroeien. Zij hebben natuurlijk ook problemen, maar ze hebben de basis van een warm, stabiel gezin met liefde."

"Dat ligt moeilijker bij pleegkinderen. Al wil ik zeker geen schuld leggen bij de ouders van pleegkinderen. Vaak doen ze ook hun best, maar is het gewoon foutgelopen. Daar bestaat een enorm taboe rond."

Liesje en Rob halen veel voldoening uit pleegzorg. "Mijn gezin gelukkig maken, daar word ik vrolijk van", zegt Liesje. "Het gaat vaak om kleine problemen overwinnen, om samen oplossingen te zoeken. Als dat lukt, geeft dat enorm veel voldoening. Dat geldt evenveel voor mijn kinderen als voor mijn pleegkinderen."

Schepen Ramakers roept op om na te denken over een pleeggezin worden. "We beseffen dat het niet evident is om iemand in huis te nemen", zegt Ramakers. "Daarom bieden we zo veel mogelijk ondersteuning aan mensen die de stap willen wagen. Je kan zo veel betekenen voor een kind in een moeilijke situatie."