Columnist en Wallonië-liefhebber Bert Kruismans ziet dat de reportage over werkloosheidsuitkeringen van Waals journalist Christophe Deborsu een gevoelig thema in Wallonië raakt. In de reportage spreekt Deborsu met mensen die al lange tijd een uitkering krijgen en die liever houden dan te werken.
Wallonië-liefhebber Bert Kruismans over Waalse documentaire rond misbruik uitkeringen: "Vinger op een zere wonde"
Heleen Vander Beken
Gepubliceerd:
De documentaire 'Werkloos, allemaal fraudeurs?' doet veel stof opwaaien in Wallonië. Verschillende werkloze inwoners van Verviers die leven van een sociale uitkering, een werkloosheidsuitkering of een invaliditeitsuitkering komen erin aan het woord.
De problematiek is brandend actueel, want in januari verliest een eerste golf van mensen zijn werkloosheidsuitkering door de beperking in de tijd, een maatregel van onze federale overheid om te besparen en meer mensen aan het werk te krijgen. Die maatregel zou op termijn ruim 100.000 mensen treffen, voornamelijk in Wallonië.
Bekijk een aantal fragmenten uit de documentaire:
Documentairemaker Deborsu krijgt het verwijt, onder meer vanuit de politieke oppositie, dat hij in zijn reportage stereotypen opzoekt en in stand houdt. "Onzin", vindt Bert Kruismans, stand-up comedian en columnist met een fascinatie voor onze zuidelijke landshelft.
"Christophe maakt tv, geen sociologische studie. Natuurlijk gaat hij een beetje op zoek naar extremen. Als je een reportage over drugsproblematiek maakt, ga je ook eerder filmen in Brussel of Antwerpen dan in pakweg Horebeke."
En wat Brussel-Zuid is voor drugs, is Verviers voor de werkloosheidsproblematiek. Deborsu trekt in Verviers naar de armste straat in Wallonië, een logische plaats voor deze reportage, volgens Kruismans. "Verviers, Dison, Pepinster... dat is serieuze ellende. Dat is geen dwarsdoorsnede van Wallonië, maar een streek die er niet goed aan toe is."
Geen provocatie dus, "behalve misschien een provocerende titel. Maar hij heeft vooral de vinger op de zere wonde gelegd." Want het thema werkloosheid leeft sterk in Wallonië.
Van communautair naar Waals thema
"Het thema leeft al sinds de neergang van Wallonië in de jaren 70. Tot nu toe was het een verhaal van Vlamingen tegen Walen. Het beeld van het luie Wallonië werd gecultiveerd door Vlaanderen en zo opgepikt door Wallonië."
Dat is volgens Kruismans aan het veranderen. "Sinds de verkiezingen van vorig jaar discussiëren Walen onder elkaar over het feit dat er Walen zijn die niet werken. Er waait een andere wind door Wallonië, meer uit de rechterhoek dan de linkerhoek."
Dat komt niet alleen doordat de PS niet langer meeregeert in de Waalse regering, wel MR en Les Engagés, maar ook door de rol van N-VA op het federale toneel. "Je merkt dat Bart De Wever en heel zijn partij hun communautair verhaal hebben afgezwakt en dat zij minder hameren op het feit dat Walen niet willen werken."
En zo verandert ook het debat. "Mensen zijn wakkergeschud door de federale maatregel. Maar voor sommige kijkers is het hard wakker worden."
