Liefdesbrieven, Russische krijgsgevangenen en lokale helden: Kortenaken bundelt oorlogsverhalen in boek

Het oorlogsverleden blijft vaak een gevoelige kwestie, maar de Erfgoedraad in Kortenaken vond de tijd, 80 jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog, rijp, om dat verleden onbevangen en in alle vrijheid onder de loep te nemen. 

"We moesten daarbij niet van een wit blad vertrekken", zegt schepen van Erfgoed Niels Willems (N-VA). "16 jaar geleden was er al het project 'Kortenaken en het konvooi van 8 mei 1944', waarbij we het traject volgden van 6 inwoners die als politieke gevangenen naar het concentratiekamp van Buchenwald werden gedeporteerd. Hun lotgevallen, en de getuigenissen van hun nabestaanden zijn onlosmakelijk verbonden met dit nieuwe boek."

Het boek brengt verhalen over het verzet in Kortenaken, over Russische krijgsgevangenen, en over plaatselijke helden. "We baseerden ons onder meer op getuigenissen van verzetslieden of mensen die na hun deportatie zijn teruggekeerd", vertelt Jan Raemaekers van de werkgroep die het boek samenstelde.

"Toen ze 10, 15 jaar geleden nog leefden, konden we hen nog interviewen. Het gaat dus om eerstehandsgetuigen." Maar ook archiefonderzoek hielp bij het uitwerken van de verhalen. 

Het boek vertelt niet alleen aangrijpende oorlogsverhalen, maar laat ook zien hoe de liefde tijdens de oorlog haar weg wist te vinden. "Tijdens ons onderzoek kregen we een doos met meer dan 100 liefdesbrieven", zegt Jan. "Die werd ons bezorgd na een oproep van de gemeente naar verhalen of anekdotes uit de Tweede Wereldoorlog."

"De brieven zijn geschreven door een soldaat die tijdelijk in Kortenaken gelegerd was en hier een meisje had leren kennen", gaat hij voort. "Toen de eenheid moest vertrekken, verliet ook hij Kortenaken. Maar hij bleef zijn geliefde schrijven en na de oorlog kwam hij terug. Ze zijn uiteindelijk getrouwd. Het verhaal kent dus een happy end."

Willy Goossens probeerde dan weer voor het boek het verhaal van zijn vader Paul Goossens, verzetsleider in Kortenaken, samen te stellen. "Er waren nog veel vragen, veel mysterie", vertelt hij, "We mochten niet te veel vragen stellen over de oorlog". Dankzij het onderzoek voor dit boek kwam hij veel te weten over het leven van zijn vader tijdens de oorlog. "En daar ben ik dankbaar om, want ik heb nu een heel andere kijk op zijn leven."